wstrzyknięcie wewnątrzgałkowe

Wstrzyknięcie wewnątrzgałkowe (ang. intravitreal injection) to procedura medyczna polegająca na podaniu leku bezpośrednio do ciała szklistego oka. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych procedur w okulistyce, szczególnie w leczeniu chorób siatkówki.

Wskazaniami do wstrzyknięć wewnątrzgałkowych są m.in. wysiękowa postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowy obrzęk plamki (DME), retinopatia cukrzycowa, zakrzep żyły środkowej siatkówki, zapalenie błony naczyniowej oka oraz niektóre przypadki jaskry neowaskularnej. Najczęściej podawanymi lekami są inhibitory czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (anty-VEGF), kortykosteroidy oraz antybiotyki.

Zabieg wykonywany jest w warunkach sali operacyjnej lub gabinetu zabiegowego z zachowaniem zasad aseptyki. Po miejscowym znieczuleniu, lekarz wykonuje iniekcję cienką igłą przez część płaską ciała rzęskowego, około 3,5-4 mm od rąbka rogówki. Objętość wstrzykiwanego leku wynosi zwykle 0,05-0,1 ml. Do najczęstszych powikłań procedury należą: zapalenie wnętrza gałki ocznej, krwotok do ciała szklistego, odwarstwienie siatkówki oraz przejściowy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Skuteczność wstrzyknięć wewnątrzgałkowych jest dobrze udokumentowana w badaniach klinicznych, a odpowiednio wczesne wdrożenie terapii może zapobiec nieodwracalnej utracie widzenia w wielu schorzeniach siatkówki. W zależności od choroby podstawowej i rodzaju podawanego leku, iniekcje mogą być wykonywane jednorazowo lub wymagać regularnych powtórzeń co 4-12 tygodni.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl