zaburzenie rozwoju zębów

Zaburzenia rozwoju zębów (anomalie zębowe) obejmują szereg nieprawidłowości dotyczących liczby, wielkości, kształtu, struktury lub wyrzynania zębów. Mogą one występować jako wady izolowane lub jako element zespołów chorobowych. Etiologia tych zaburzeń jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, środowiskowe, urazowe oraz działanie niektórych leków.

Zaburzenia liczby zębów mogą przejawiać się jako hipodoncja (zmniejszona liczba zawiązków zębowych), oligodoncja (brak wielu zawiązków zębowych), anodoncja (brak wszystkich zawiązków zębowych) lub hiperdoncja (nadliczbowe zawiązki zębowe). Do zaburzeń wielkości zaliczamy mikrodoncję (zęby nieprawidłowo małe) oraz makrodoncję (zęby nieprawidłowo duże).

Zaburzenia kształtu obejmują m.in. zęby szpatuławate, zęby łopatowate, ząb kołkowaty, ząb beczkowaty czy wady związane z nieprawidłowym kształtem koron i korzeni. Zaburzenia struktury tkanek twardych zęba mogą dotyczyć szkliwa (amelogenesis imperfecta), zębiny (dentinogenesis imperfecta) lub obu tych tkanek jednocześnie.

Diagnostyka zaburzeń rozwoju zębów wymaga starannego badania klinicznego, analizy radiologicznej oraz często współpracy interdyscyplinarnej. Leczenie jest uzależnione od rodzaju i nasilenia zaburzenia i może obejmować procedury zachowawcze, protetyczne, ortodontyczne lub chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl