plamica anafilaktyczna
Plamica anafilaktyczna (łac. purpura anaphylactoidea), znana również jako plamica Schönleina-Henocha, jest zapaleniem małych naczyń krwionośnych (vasculitis) o podłożu immunologicznym. Charakteryzuje się wynaczynieniem krwi do skóry, błon śluzowych, stawów i narządów wewnętrznych, głównie nerek i przewodu pokarmowego.
Choroba najczęściej występuje u dzieci w wieku 3-15 lat, choć może dotyczyć również dorosłych. Jej patogeneza wiąże się z odkładaniem kompleksów immunologicznych zawierających IgA w ścianach małych naczyń krwionośnych. Czynnikami wyzwalającymi mogą być infekcje (szczególnie górnych dróg oddechowych), leki, szczepionki, ukąszenia owadów czy niektóre pokarmy.
Klinicznie plamica anafilaktyczna objawia się charakterystyczną wysypką plamisto-grudkową z tendencją do zlewania się, najczęściej zlokalizowaną symetrycznie na kończynach dolnych i pośladkach. Towarzyszyć mogą jej bóle i obrzęki stawów, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zajęcie nerek (od łagodnego białkomoczu po ostre kłębuszkowe zapalenie nerek). W diagnostyce istotne są badania histopatologiczne oraz immunologiczne.
Leczenie plamicy anafilaktycznej jest głównie objawowe i podtrzymujące, gdyż u większości pacjentów choroba ustępuje samoistnie w ciągu 4-6 tygodni. W cięższych przypadkach, zwłaszcza z zajęciem nerek, stosuje się glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, a czasem immunoglobuliny dożylne. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, jednak u 30-50% pacjentów mogą wystąpić nawroty choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxycyclinum TZF 20 mg/ml
Doksycyklina w postaci roztworu do infuzji (20 mg/ml) wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest głównie nieznana lub bardzo rzadka. W trakcie terapii mogą pojawić się miejscowe zakażenia skóry i nabłonka wywołane przez niewrażliwe mikroorganizmy, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego czy gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy. Zgłaszano również hematologiczne zaburzenia, w tym niedokrwistość hemolityczną, małopłytkowość, neutropenię oraz porfirię. Reakcje nadwrażliwości obejmują objawy choroby posurowiczej, obrzęk naczynioruchowy, plamicę anafilaktyczną, wstrząs anafilaktyczny oraz reakcję Jarischa-Herxheimera. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do brązowo-czarnych przebarwień tarczycy bez zaburzeń jej funkcji. Rzadko obserwuje się zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby z żółtaczką oraz zapalenie trzustki. Ponadto, mogą wystąpić liczne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które stanowią zagrożenie życia.
choroba posurowicza, Clostridioides difficile, doksycyklina, eozynofilia, fotoonycholiza, fotowrażliwość, gronkowcowe zapalenie jelita, małopłytkowość, nadciśnienie śródczaszkowe, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przełyku, plamica anafilaktyczna, porfiria, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, tachykardia, tetracykliny, trudności w przełykaniu, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie jamy ustnej, zapalenie osierdzia, zapalenie pochwy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka