naciągnięcie ścięgien

Naciągnięcie ścięgien (tendinopatia) to uraz powstający najczęściej w wyniku przeciążenia lub nadmiernego rozciągnięcia ścięgna – struktury łączącej mięsień z kością. Stan ten charakteryzuje się bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości oraz osłabieniem funkcji dotkniętej okolicy.

W zależności od stopnia naciągnięcia wyróżnia się trzy kategorie urazu: I stopień (niewielkie naderwanie włókien), II stopień (częściowe przerwanie ścięgna) oraz III stopień (całkowite zerwanie). Najczęściej naciągnięciu ulegają ścięgna Achillesa, rotatorów barku, łąkotek, nadgarstka oraz ścięgna rzepki.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, ocenę zakresu ruchu oraz badania obrazowe (USG, MRI). Leczenie w łagodnych przypadkach opiera się na protokole PRICE (ochrona, odpoczynek, lód, ucisk, uniesienie), farmakoterapii przeciwbólowej oraz rehabilitacji. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy całkowitym zerwaniu, może być konieczna interwencja chirurgiczna.

Profilaktyka naciągnięcia ścięgien obejmuje odpowiednie rozgrzewanie się przed aktywnością fizyczną, stopniowe zwiększanie intensywności treningu, właściwą technikę wykonywania ćwiczeń oraz regularne okresy odpoczynku. U sportowców istotna jest również analiza biomechaniki ruchu i korekcja ewentualnych nieprawidłowości.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl