postać wysiękowa AMD

Postać wysiękowa zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD) to zaawansowana, szybko postępująca forma schorzenia, charakteryzująca się nieprawidłowym rozrostem naczyń krwionośnych pod siatkówką. Proces ten, określany jako neowaskularyzacja podsiatkówkowa, prowadzi do przesięku płynu i krwi do przestrzeni podsiatkówkowej oraz pod nabłonek barwnikowy siatkówki.

W patogenezie wysiękowej postaci AMD kluczową rolę odgrywa czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), stymulujący powstawanie nieprawidłowych naczyń. Choroba manifestuje się nagłym pogorszeniem widzenia centralnego, metamorfopsjami (zniekształceniami obrazu), pojawieniem się mroczka centralnego oraz trudnościami w rozpoznawaniu twarzy i czytaniu.

Diagnostyka opiera się na badaniu dna oka, angiografii fluoresceinowej, angiografii indocyjaninowej oraz optycznej koherentnej tomografii (OCT). Nowoczesne leczenie postaci wysiękowej AMD koncentruje się głównie na iniekcjach doszklistkowych preparatów anty-VEGF (ranibizumab, aflibercept, bewacyzumab), które hamują powstawanie nowych naczyń i zmniejszają przesięk. W niektórych przypadkach stosuje się również terapię fotodynamiczną lub laseroterapię.

Wczesna diagnoza i szybkie wdrożenie leczenia są kluczowe dla zachowania funkcji widzenia. Postać wysiękowa AMD, choć stanowi tylko 10-15% wszystkich przypadków AMD, odpowiada za około 90% przypadków ciężkiej utraty wzroku związanej z tą chorobą. Regularne kontrole okulistyczne u osób powyżej 50. roku życia oraz samokontrola widzenia (test Amslera) mogą przyczynić się do wczesnego wykrycia zmian.