kolektomia całkowita

Kolektomia całkowita to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu całego jelita grubego, od kątnicy do odbytnicy, z zachowaniem odbytu. Procedura ta jest stosowana w leczeniu poważnych schorzeń jelita grubego, takich jak nieswoiste zapalenia jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), zespół polipowatości rodzinnej (FAP), czy zaawansowany rak jelita grubego z wieloogniskowym rozsiewem.

Zabieg może być wykonywany metodą klasyczną (przez laparotomię) lub laparoskopową, w zależności od stanu pacjenta, chorób współistniejących oraz doświadczenia zespołu operacyjnego. Po usunięciu jelita grubego najczęściej wykonuje się zespolenie krętniczo-odbytnicze (ileorektalną anastomozę) lub wytworzenie zbiornika jelitowego (pouch) z końcowego odcinka jelita cienkiego, który zostaje połączony z odbytem.

W okresie pooperacyjnym pacjenci wymagają ścisłej kontroli gospodarki wodno-elektrolitowej ze względu na zwiększone ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Długoterminowe konsekwencje kolektomii całkowitej obejmują zwiększoną częstość wypróżnień (4-6 razy na dobę), możliwość wystąpienia zespołu krótkiego jelita oraz konieczność suplementacji witaminy B12. Pomimo tych wyzwań, procedura ta pozwala na zachowanie fizjologicznej drogi wydalania stolca i uniknięcie stałej ileostomii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl