absorpcja systemowa substancji czynnej

Absorpcja systemowa substancji czynnej to proces, w którym lek po podaniu dostaje się do krążenia ogólnoustrojowego. Jest to kluczowy etap farmakokinetyki, wpływający na biodostępność leku i jego skuteczność terapeutyczną.

Proces absorpcji zależy od wielu czynników, w tym drogi podania leku, jego postaci farmaceutycznej, właściwości fizykochemicznych substancji czynnej (rozpuszczalność, stopień jonizacji, lipofilność), a także od fizjologii pacjenta (przepływ krwi w miejscu wchłaniania, pH środowiska, obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym).

W przypadku leków podawanych doustnie, absorpcja systemowa jest uwarunkowana przejściem substancji czynnej przez błony komórkowe nabłonka jelit. Proces ten może zachodzić na drodze dyfuzji biernej, transportu aktywnego lub za pośrednictwem transporterów błonowych. Leki podawane pozajelitowo (dożylnie, domięśniowo, podskórnie) charakteryzują się zwykle wyższym stopniem absorpcji systemowej.

Ocena absorpcji systemowej substancji czynnej ma istotne znaczenie w badaniach biorównoważności leków generycznych, określaniu schematów dawkowania oraz przewidywaniu interakcji lekowych. W praktyce klinicznej, znajomość czynników wpływających na absorpcję pomaga w optymalizacji farmakoterapii i minimalizacji działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl