kandesartan cyleksetylu
Kandesartan cyleksetylu to lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jest to prolek, który po wchłonięciu z przewodu pokarmowego ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – kandesartanu, który wykazuje działanie farmakologiczne.
Mechanizm działania kandesartanu polega na selektywnym blokowaniu receptorów AT1 dla angiotensyny II, co prowadzi do zahamowania skurczu naczyń krwionośnych oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Efektem jest obniżenie oporu obwodowego, redukcja ciśnienia tętniczego krwi oraz poprawa parametrów hemodynamicznych serca.
Kandesartan cyleksetylu jest wskazany w monoterapii lub w terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego, a także w leczeniu niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory u pacjentów, którzy nie tolerują inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I). Badania kliniczne wykazały skuteczność kandesartanu w redukcji śmiertelności i chorobowości sercowo-naczyniowej u pacjentów z niewydolnością serca.
Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i dobrą tolerancją. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy oraz hiperkaliemię. Przeciwwskazany jest w ciąży (szczególnie w II i III trymestrze), ponieważ może powodować uszkodzenie płodu, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Camlocor 16 mg + 5 mg
Lek Camlocor, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny jest w trzech dawkach: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 5 mg amlodypiny, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, niezależnie od mocy preparatu. Produkt złożony nie jest wskazany do inicjacji leczenia, a jego stosowanie wymaga uprzedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas monoterapii lub terapii skojarzonej poszczególnymi substancjami. Przy przejściu na Camlocor dawka powinna odpowiadać dotychczas stosowanym dawkom kandesartanu i amlodypiny, co zapewnia ciągłość i skuteczność terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, jednak zaleca się ostrożność przy jej zwiększaniu ze względu na zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. W przypadku niewydolności nerek łagodnej do umiarkowanej nie wymaga się modyfikacji dawkowania, natomiast u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min konieczna jest szczególna ostrożność, zwłaszcza że kandesartan i amlodypina nie są dializowalne.
amlodypina, bezylan, Camlocor, cholestaza, ciśnienie tętnicze, dializa, farmakodynamika, farmakokinetyka, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, laktoza, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent dializowany, podanie doustne, preparat złożony, produkt złożony, schyłkowa niewydolność nerek, substancja czynna, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Caramlo 16 mg + 10 mg
Caramlo, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne i umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) znacząco zwiększają ekspozycję na amlodypinę, co podnosi ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u osób starszych, wymagając ścisłej obserwacji i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i dostosowania terapii. Nie zaleca się łączenia amlodypiny z grejpfrutem ze względu na zwiększoną biodostępność leku. Ponadto, amlodypina może nasilać działanie innych leków hipotensyjnych, a jej jednoczesne stosowanie z takrolimusem, inhibitorami mTOR, cyklosporyną czy symwastatyną wymaga monitorowania stężeń tych leków i dostosowania dawek (np. ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę ze względu na 77% wzrost ekspozycji). W przypadku dantrolenu istnieje wysokie ryzyko hiperkaliemii i poważnych zaburzeń rytmu serca, co wymaga unikania takiego połączenia u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, biodostępność leku, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dziurawiec, enalapril, erytromycyna, ewerolimus, glibenklamid, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, kandesartan cyleksetylu, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwgrzybiczny azolowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nifedypina, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trudność w oddawaniu moczu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candezek Combi 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Standardowa dawka to 1 kapsułka na dobę, stosowana jako terapia zastępcza u dorosłych pacjentów wcześniej leczonych oddzielnie kandesartanem i amlodypiną. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, jednak w przypadku umiarkowanych zaburzeń zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą, a u osób z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami wątroby należy zachować ostrożność. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych.
amlodypina, amlodypina bezylan, cholestaza, ciężkie zaburzenie, hemodializa, kandesartan cyleksetylu, kapsułka żelatynowa twarda, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, parametr biochemiczny, podanie doustne, stężenie amlodypiny w osoczu, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, terapia zastępcza, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Candepres HCT 32 mg + 25 mg
Produkt Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Hydrochlorotiazyd może indukować hipokaliemię i hipomagnezemię, nasilając kardiotoksyczność glikozydów naparstnicy oraz ryzyko zaburzeń rytmu typu torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz leków przeciwpsychotycznych. Istotne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza przy kojarzeniu z lekami oszczędzającymi potas lub suplementami, które mogą wywołać hiperkaliemię. Ponadto, jednoczesne stosowanie z litem może prowadzić do odwracalnego wzrostu jego stężenia i toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek.
amantadyna, amfoterycyna, amifostyna, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklofosfamid, cyklosporyna, diazoksyd, dna moczanowa, działanie hiperglikemizujące, działanie mielosupresyjne, glikozyd naparstnicy, heparyna sodowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, jodowy środek kontrastujący, kandesartan cyleksetylu, karbenoksolon, kolestypol, kolestyramina, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeczyszczający, metotreksat, neuroleptyk, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, penicylina benzylowa, pochodna kwasu salicylowego, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbicombi 32 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Karbicombi, zawierającego kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazały, że stosowanie dużych dawek kandesartanu prowadzi do istotnych zmian hematologicznych, takich jak zmniejszenie liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Ponadto, obserwowano zmiany w strukturze i funkcji nerek, w tym regenerację, rozszerzenie i bazofilię kanalików nerkowych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany te są prawdopodobnie wtórne do działania hipotensyjnego kandesartanu, wpływającego na przepływ nerkowy. Dodanie hydrochlorotiazydu nasila nefrotoksyczność, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, związane z farmakologią kandesartanu, oceniono jako klinicznie nieistotne przy dawkach terapeutycznych.
aparat przykłębuszkowy, badanie genotoksyczności, bazofilia kanalików nerkowych, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, morfologia krwi, nefrotoksyczność, parametry morfologii krwi, regeneracja kanalików nerkowych, rozszerzenie kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny w osoczu, stężenie mocznika w osoczu, toksyczność kandesartanu, toksyczność ostra i przewlekła, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candezek Combi 16 mg + 5 mg
Candezek Combi to preparat złożony zawierający kandesartan cyleksetylu i amlodypinę w dawkach 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane produktu opierają się na danych dotyczących poszczególnych składników. Kandesartan wywołuje najczęściej łagodne i przemijające objawy, takie jak zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia dróg oddechowych, bez zależności od dawki czy wieku pacjenta. Amlodypina natomiast często powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, obrzęki obwodowe oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny, a u wszystkich pacjentów należy zwracać uwagę na potencjalne zmniejszenie hemoglobiny.
agranulocytoza, amlodypina, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, kandesartan cyleksetylu, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Karbicombi 32 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetyl (8-32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zmęczenie, które mogą upośledzać koordynację psychoruchową, czas reakcji oraz koncentrację. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawki, a także u pacjentów w podeszłym wieku (>65 r.ż.), stosujących inne leki wpływające na funkcje psychomotoryczne oraz wykonujących czynności wymagające stałej koncentracji (np. kierowcy zawodowi, operatorzy maszyn).
bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, hydrochlorotiazyd, informowanie pacjenta, kandesartan cyleksetylu, Karbicombi, koordynacja psychoruchowa, nasilenie działań niepożądanych, objaw niepożądany, pacjent w podeszłym wieku, pojazd mechaniczny, zawroty głowy, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Skład i postać leku – Casaro 8 mg
Casaro to lek zawierający kandesartan cyleksetylu, antagonista receptora angiotensyny II, dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg w formie tabletek doustnych. Preparat jest wskazany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Każda tabletka zawiera określoną ilość laktozy jednowodnej (od 74,155 mg do 148,31 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Tabletki są niepowlekane, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie, a ich średnica waha się od 7,14 mm do 9,52 mm w zależności od dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, celuloza mikrokrystaliczna, edetynian disodu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, skrobia kukurydziana, stearynian wapnia, substancja pomocnicza, tabletka niepowlekana, tlenek żelaza czerwony, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carzap
Produkt leczniczy Carzap, zawierający kandesartan cyleksetylu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami blokującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), takimi jak inhibitory ACE, inne ARB czy aliskiren. Podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, dlatego nie jest zalecana bez ścisłego nadzoru specjalisty. Szczególnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową, niewydolnością serca (zwłaszcza powyżej 75. roku życia) oraz zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 15 ml/min) konieczne jest regularne monitorowanie parametrów takich jak stężenie potasu i kreatyniny w surowicy oraz ciśnienie tętnicze. U dzieci z GFR < 30 ml/min/1,73 m² oraz u pacjentów dializowanych dawkę Carzapu należy ustalać ostrożnie, z uwzględnieniem ryzyka hipowolemii i nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, choroba niedokrwienna mózgu, choroba niedokrwienna serca, hemodializa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, receptor AT1, skąpomocz, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Candezek Combi 16 mg + 10 mg
Preparat Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu (16 mg) oraz amlodypinę (10 mg, odpowiadającą 13,87 mg amlodypiny bezylanu), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie w początkowym okresie terapii. Kandesartan, choć nie poddany specjalistycznym badaniom w tym zakresie, może wywoływać sporadyczne zawroty głowy i znużenie, które potencjalnie zaburzają funkcje psychomotoryczne. Amlodypina wykazuje udokumentowany niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne, manifestujący się zawrotami głowy, bólami głowy, zmęczeniem, znużeniem oraz nudnościami. Objawy te mogą obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji i pogarszać koordynację, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn wymagających zwiększonej uwagi.
adaptacja do substancji czynnych, amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, bezpieczeństwo farmakoterapii, bloker kanału wapniowego, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, indywidualna reakcja na lek, kandesartan cyleksetylu, monitorowanie objawów, nudności, początkowy okres leczenia, preparat złożony, schemat dawkowania, zawroty głowy, zdolność reagowania, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Caramlo 16 mg + 10 mg
Preparat Caramlo jest lekiem złożonym zawierającym kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę (w formie bezylanu), dostępny w dwóch dawkach: 8 mg kandesartanu + 5 mg amlodypiny oraz 16 mg kandesartanu + 10 mg amlodypiny. Standardowe dawkowanie to 1 tabletka dziennie, przy czym dawkę 16 mg kandesartanu i 10 mg amlodypiny można osiągnąć także przez podanie 2 tabletek dawki niższej. Maksymalna dobowa dawka kandesartanu wynosi 32 mg, a amlodypiny 10 mg. U pacjentów powyżej 65 roku życia zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne związane z wiekiem. Lek można podawać niezależnie od posiłków, a tabletki różnią się wielkością i oznaczeniami, przy czym tabletki 16 mg + 10 mg można dzielić na równe dawki.
amlodypina, amlodypiny bezylan, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka dobowa maksymalna, farmakokinetyka, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, tabletka z linią podziału, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Lek Candezek Combi to preparat w postaci twardych kapsułek zawierający stałe połączenie kandesartanu cyleksetylu i amlodypiny, stosowany w terapii zastępczej nadciśnienia tętniczego u pacjentów wcześniej leczonych tymi substancjami oddzielnie. Dostępny jest w czterech dawkach: 8 mg kandesartanu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu), 16 mg + 5 mg (6,935 mg bezylanu) oraz 16 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu). Standardowa dawka to 1 kapsułka na dobę, przy czym ważne jest dopasowanie mocy farmaceutycznej do wcześniejszego leczenia. Lek można podawać niezależnie od posiłków, co ułatwia stosowanie terapii.
amlodypina, amlodypina bezylan, cholestaza, ciężkie zaburzenie, hemodializa, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność nerek, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, stężenie amlodypiny w osoczu, stężenie potasu, terapia zastępcza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 32 mg
Produkt leczniczy Casaro zawiera kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. W badaniach klinicznych działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, a ich częstość nie korelowała z dawką ani wiekiem pacjentów. W terapii nadciśnienia najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. U pacjentów z niewydolnością serca, szczególnie powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i/lub spironolakton, częściej występowały hiperkaliemia, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek. W populacji pediatrycznej (6-18 lat) profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka oraz zaburzenia elektrolitowe.
agranulocytoza, ból głowy, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kaszel, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Candepres HCT 32 mg + 25 mg
Candepres HCT to preparat złożony zawierający kandesartan cyleksetylu (8-32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Kandesartan jest selektywnym antagonistą receptora AT1 angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez blokadę efektów skurczu naczyń i wydzielania aldosteronu, bez wpływu na konwertazę angiotensyny, co zmniejsza ryzyko kaszlu w porównaniu do inhibitorów ACE. Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy, zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody, jednocześnie zmniejszając objętość osocza i opór obwodowy, co wspomaga efekt hipotensyjny. Połączenie tych substancji wykazuje działanie addycyjne, skutecznie obniżając ciśnienie tętnicze o około 22/15 mmHg (dawka 32 mg + 12,5 mg) i 21/14 mmHg (32 mg + 25 mg), z pełnym efektem rozwijającym się w ciągu 4 tygodni terapii i utrzymującym się podczas długotrwałego stosowania. Dawkowanie raz na dobę zapewnia stabilną kontrolę ciśnienia bez efektu z odbicia czy nadmiernego spadku ciśnienia po pierwszej dawce.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ALTITUDE, badanie SCOPE, diuretyk tiazydowy, działanie addycyjne, efekt hipotensyjny, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetylu, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, nowotwór złośliwy wargi, ostre uszkodzenie nerek, patofizjologia nadciśnienia, powinowactwo do receptora, przerost narządów, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, substancja P, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kandesar 16 mg
Kandesar (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg i 16 mg, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego oraz indywidualnych cech pacjenta. U dorosłych z nadciśnieniem tętniczym leczenie rozpoczyna się od 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 16 mg, a następnie do maksymalnej dawki 32 mg/dobę, przy czym pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po około 4 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 32 mg/dobę, podwajając dawkę co minimum 2 tygodnie. Przed terapią niewydolności serca zaleca się ocenę funkcji nerek (kreatynina, potas). Kandesar może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym hydrochlorotiazydem, który wykazuje działanie addycyjne. Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE, leku moczopędnego oszczędzającego potas oraz Kandesaru wymaga ostrożnej analizy korzyści i ryzyka.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie hipotensyjne, efekt przeciwnadciśnieniowy, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg
Candepres HCT to lek złożony zawierający kandesartan cyleksetylu (32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), których farmakokinetyka nie ulega wzajemnemu istotnemu wpływowi. Kandesartan po podaniu doustnym wykazuje bezwzględną biodostępność około 40% (tabletka 34%), osiąga maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po 3-4 godzinach, wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, a jego okres półtrwania wynosi około 9 godzin. Hydrochlorotiazyd charakteryzuje się biodostępnością około 70%, szybkim wchłanianiem, wiązaniem z białkami na poziomie 60% oraz okresem półtrwania około 8 godzin. Kandesartan jest eliminowany głównie w postaci niezmienionej z moczem i żółcią, natomiast hydrochlorotiazyd jest wydalany niemal całkowicie w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie kandesartanu obejmuje 26% dawki w moczu i 56% w kale, a hydrochlorotiazydu około 70% dawki w moczu w ciągu 48 godzin.
biodostępność bezwzględna, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydrochlorotiazyd, izoenzym CYP2C9, kandesartan cyleksetylu, klirens nerkowy, klirens osoczowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, obrzęk, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Karbicombi 32 mg + 25 mg
Karbicombi to lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AT1) w połączeniu z diuretykiem tiazydowym (hydrochlorotiazyd), kod ATC C09DA06. Substancje czynne to kandesartan cyleksetylu, prolek przekształcany do aktywnego kandesartanu, oraz hydrochlorotiazyd, który hamuje zwrotną resorpcję sodu w dystalnych kanalikach nerkowych. Kandesartan selektywnie blokuje receptor AT1, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego bez efektów ubocznych charakterystycznych dla inhibitorów ACE, takich jak kaszel. Hydrochlorotiazyd zmniejsza objętość osocza i płynu pozakomórkowego oraz opór obwodowy, co wspólnie z działaniem kandesartanu daje addycyjne efekty hipotensyjne. Po pojedynczej dawce efekt hipotensyjny pojawia się w ciągu 2 godzin, a pełny efekt utrzymuje się przez 24 godziny przy stosowaniu raz na dobę. W badaniach klinicznych dawki 32 mg kandesartanu i 12,5-25 mg hydrochlorotiazydu obniżały ciśnienie tętnicze średnio o 21-22/14-15 mmHg, przewyższając monoterapię każdą z substancji.
aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny, dystalny kanalik nerkowy, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niewydolność lewokomorowa, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atacand 16 mg
Kandesartan cyleksetylu, będący selektywnym antagonistą receptora AT1 angiotensyny II (kod ATC: C09CA06), wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez blokadę receptorów AT1, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego bez odruchowej tachykardii. Lek jest prolekiem, szybko przekształcanym do aktywnej formy podczas wchłaniania doustnego. W badaniach klinicznych dawka 32 mg raz na dobę obniżała ciśnienie tętnicze skurczowe/rozkurczowe o 13,1/10,5 mmHg, przewyższając skutecznością losartan (10,0/8,7 mmHg). Kandesartan wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, m.in. rzadsze występowanie kaszlu w porównaniu z inhibitorami ACE, oraz nie wiąże się z innymi receptorami hormonalnymi ani kanałami jonowymi. U pacjentów rasy negroidalnej obserwuje się słabszą odpowiedź przeciwnadciśnieniową (14,4/10,3 mmHg vs. 19,0/12,7 mmHg u innych ras, p<0,0001). Ponadto, lek poprawia hemodynamikę nerkową, zmniejszając albuminurię u chorych z cukrzycą typu II i mikroalbuminurią o około 30% (95% CI: 15-42%).
aktywność reninowa osocza, albuminuria, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze rozkurczowe, ciśnienie tętnicze skurczowe, cukrzyca typu II, efekt hipotensyjny, filtracja kłębuszkowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, hemodynamika nerkowa, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kapilary płucne, klasyfikacja NYHA, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, przerost narządów, przewlekła choroba nerek, receptor angiotensyny II, receptor AT1, receptory AT1, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Karbis
Produkt leczniczy Karbis, zawierający kandesartan cyleksetyl, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca oraz u osób dializowanych. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min oraz u osób powyżej 75 roku życia. Badania kliniczne nie obejmowały pacjentów z kreatyniną > 265 μmol/l (> 3 mg/dl) ani dzieci z przesączaniem kłębuszkowym < 30 ml/min/1,73 m², co wymaga ostrożności w tych grupach. Stosowanie Karbisu w połączeniu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora mineralokortykoidowego lub lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia czynności nerek, dlatego takie kombinacje powinny być stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty z monitorowaniem parametrów biochemicznych i ciśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, hemodializa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozo-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranacand 8 mg
Kandesartan cyleksetylu, prolek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AT1), wykazuje skuteczne i długotrwałe działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez selektywne blokowanie receptorów AT1, co prowadzi do obniżenia całkowitego oporu naczyniowego bez odruchowej tachykardii. Po podaniu pojedynczej dawki efekt hipotensyjny pojawia się w ciągu 2 godzin, a pełne działanie utrzymuje się przez ponad 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. W badaniach klinicznych u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym dawka 32 mg kandesartanu obniżała ciśnienie tętnicze średnio o 13,1/10,5 mmHg (skurczowe/rozkurczowe), przewyższając skutecznością losartan (10,0/8,7 mmHg). U dzieci w wieku 6-17 lat dawki 8-16 mg (dla masy ciała <50 kg) i 16-32 mg (≥50 kg) wykazały istotne statystycznie obniżenie ciśnienia tętniczego (SiSBP o 10,2 mmHg, SiDBP o 6,6 mmHg, p<0,01). Kandesartan wykazuje również korzystny wpływ na funkcję nerek, zmniejszając wydalanie albumin u pacjentów z cukrzycą typu II i mikroalbuminurią o około 30% (95% CI 15-42%).
aldosteron, angiotensyna II, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, hydroliza leku, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, klasyfikacja NYHA, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, podwójna blokada układu RAS, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, równowaga wodno-elektrolitowa, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie narządów, zawał serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candepres 16 mg
Candepres to lek zawierający kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, dostępny w formie różowych, okrągłych tabletek z wypukłą powierzchnią i rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (od 66,09 mg do 264,35 mg w zależności od dawki), skrobię kukurydzianą, powidon K-30, karagen, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz barwniki: tlenek żelaza czerwony (E172) i dwutlenek tytanu (E171). Zawartość sodu w tabletkach jest minimalna, wynosząc do 0,012 mg (0,0005 mmol) w najwyższej dawce. Tabletki są oznaczone symbolem dawki i mogą być dzielone na równe części, co ułatwia indywidualizację terapii.
blister perforowany, dwutlenek tytanu, kandesartan cyleksetylu, karagen, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, postać farmaceutyczna, powidon, skrobia kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, substancja żelująca, tlenek żelaza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Casaro 8 mg
Kandesartan cyleksetylu (Casaro), jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja na lek w tym okresie może skutkować u noworodków niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym i hiperkaliemią. Stosowanie AIIRA w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię kandesartanem i rozważyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Monitorowanie płodu ultrasonograficzne jest wskazane po ekspozycji od drugiego trymestru, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek i rozwoju czaszki.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, trymestr ciąży, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Karbicombi 32 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Karbicombi, zawierającego kandesartan cyleksetylu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Kandesartan wywołuje objawowe niedociśnienie tętnicze poprzez nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, skutkującą hipoperfuzją narządową i zawrotami głowy. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje gwałtowną utratę płynów i elektrolitów (hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia), co prowadzi do odwodnienia, tachykardii, komorowych zaburzeń rytmu serca, obniżenia świadomości oraz bolesnych kurczów mięśni. W literaturze opisano przypadki przyjęcia kandesartanu do 672 mg z powrotem do zdrowia bez powikłań, jednak objawy przedawkowania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, diuretyk tiazydowy, działanie diuretyczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemie, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, kurcze mięśniowe, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, równowaga kwasowo-zasadowa, tachykardia komorowa, układ nerwowo-mięśniowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu komorowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie perfuzji narządowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kandesar 16 mg
Kandesar, zawierający kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg i 16 mg, jest antagonistą receptora angiotensyny II (sartanem) stosowanym w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Lek może być podawany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, z indywidualnym dostosowaniem dawki. Ponadto, Kandesar jest wskazany w terapii niewydolności serca z frakcją wyrzutową lewej komory ≤ 40%, szczególnie u pacjentów nietolerujących inhibitorów ACE lub jako dodatek do inhibitorów ACE, gdy objawy niewydolności serca utrzymują się mimo optymalnej terapii, a antagoniści receptora mineralokortykoidowego są przeciwwskazani. Tabletki dostępne są w formie niepowlekanej, różniącej się kolorem i rozmiarem (8 mg: 8 mm, różowo-czerwonobrązowe; 16 mg: 7,1 mm, jasnoróżowe), z możliwością podziału na równe dawki, co ułatwia precyzyjne dawkowanie. Substancją pomocniczą istotną klinicznie jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi 105,85 mg w tabletce 8 mg oraz 74,155 mg w tabletce 16 mg, co jest ważne przy nietolerancji laktozy, galaktozemii lub zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, bloker receptora angiotensyny II, dializoterapia, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, galaktozemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, terapia skojarzona, zaburzona czynność skurczowa lewej komory, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Candezek Combi to lek złożony w postaci kapsułek twardych, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Preparat jest wskazany wyłącznie u pacjentów, u których wcześniej uzyskano stabilizację ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji czynnych w oddzielnych formach i w takich samych dawkach, jakie zawiera lek złożony. Dostępne dawki to: 8 mg kandesartanu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu), 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Przejście na preparat złożony ma na celu uproszczenie schematu leczenia, poprawę adherencji, zmniejszenie ryzyka błędów dawkowania oraz potencjalne obniżenie kosztów terapii.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, galaktozemia, kandesartan cyleksetylu, kapsułka twarda, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, politerapia, stabilizacja ciśnienia tętniczego, terapia preparatem złożonym, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candezek Combi 16 mg + 5 mg
Candezek Combi to lek w formie kapsułek twardych, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Produkt jest wskazany wyłącznie do leczenia zastępczego pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej stosowali terapię skojarzoną tymi substancjami w identycznych dawkach i uzyskali skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego. Candezek Combi nie jest przeznaczony do inicjacji leczenia hipotensyjnego, a jego stosowanie wymaga zachowania dotychczasowego schematu dawkowania. Preparat zawiera również laktozę jednowodną (101,95–211,90 mg w zależności od dawki), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
amlodypina, amlodypina bezylan, compliance, compliance terapeutyczny, kandesartan cyleksetylu, kapsułki twarde, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, leczenie zastępcze nadciśnienia, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, terapia skojarzona hipotensyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Casaro 8 mg
Badania przedkliniczne kandesartanu cyleksetylu (substancji czynnej leku Casaro) wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach terapeutycznych, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne obserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt). W nerkach stwierdzono zmiany takie jak śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, co wiąże się z hipotensyjnym działaniem kandesartanu i zmianami przepływu nerkowego typowymi dla antagonistów receptora angiotensyny II. Ponadto zaobserwowano rozrost/przerost komórek aparatu przykłębkowego, uznawany za efekt farmakologiczny bez znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych. U młodych szczurów odnotowano zmniejszenie masy ciała i serca, przy czym ekspozycja na kandesartan przy dawce 10 mg/kg była 12-78 razy wyższa niż u dzieci 1-<6 lat (0,2 mg/kg) oraz 7-54 razy wyższa niż u dzieci 6-<17 lat (16 mg). Brak określenia NOEL ogranicza ocenę marginesu bezpieczeństwa dla tych efektów.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębkowy, działanie mutagenne, hematokryt, hemoglobina, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetylu, mocznik i kreatynina, nefrotoksyczność, parametry czerwonokrwinkowe, przeciwwskazanie, przerost komórek, rozwój nerek, ryzyko karcinogenne, śródmiąższowe zapalenie nerek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Candepres HCT 32 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu (32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez występowanie działań niepożądanych o charakterze neurologicznym, psychicznym oraz wzrokowym. Do najczęstszych objawów należą zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego i obwodowego), bóle głowy, uczucie zmęczenia, uczucie pustki w głowie, a także rzadziej parestezje. Hydrochlorotiazyd może dodatkowo wywoływać przemijające zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, ostra krótkowzroczność czy ostra jaskra zamkniętego kąta, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów do czasu ustąpienia objawów. Ponadto, rzadkie działania niepożądane ze strony sfery psychicznej, takie jak zaburzenia snu, depresja i niepokój, mogą negatywnie wpływać na koncentrację i czas reakcji pacjenta.
ból głowy, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, jaskra zamkniętego kąta, kandesartan cyleksetylu, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra krótkowzroczność, parestezja, profil bezpieczeństwa, skurcz mięśni, sprawność psychomotoryczna, uczucie pustki w głowie, układ nerwowy, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carzap 8 mg
Kandesartan cyleksetylu, substancja czynna leku Carzap (dostępnego w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (129,80 mg w tabletce 8 mg, 121,80 mg w 16 mg oraz 243,60 mg w 32 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Stosowanie Carzap jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, a także u dzieci poniżej 1 roku życia z powodu potencjalnego niekorzystnego wpływu na rozwijające się nerki. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą, gdyż metabolizm proleku może być zaburzony, co zwiększa ryzyko kumulacji substancji aktywnej i działań niepożądanych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor reniny, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, prolek, przeciwwskazanie, substancja czynna, terapia hipotensyjna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres HCT 32 mg + 25 mg
Lek Candepres HCT dostępny jest w dawkach 32 mg kandesartanu cyleksetylu z 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, z pełnym efektem przeciwnadciśnieniowym obserwowanym zwykle po 4 tygodniach. Przed rozpoczęciem terapii preparatem złożonym wskazane jest dostosowanie dawek poszczególnych składników, zwłaszcza przy przejściu z monoterapii hydrochlorotiazydem na terapię skojarzoną. Candepres HCT jest wskazany u pacjentów z niewystarczającą kontrolą ciśnienia przy monoterapii kandesartanem lub hydrochlorotiazydem oraz u osób wymagających zwiększenia dawki leku złożonego.
biodostępność kandesartanu, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie przeciwnadciśnieniowe, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie diuretyczne, monoterapia kandesartanem, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, preparat złożony, przewlekła choroba wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Karbicombi 32 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Karbicombi to preparat złożony zawierający kandesartan cyleksetyl (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 12,5 mg, 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg oraz 32 mg + 25 mg. Tabletki mają charakterystyczny wygląd i różnią się kolorem oraz możliwością podziału – jedynie wariant 32 mg + 25 mg można dzielić na równe dawki. Produkt zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 65,46 mg do 142,79 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę, magnezu stearynian oraz karmelozę wapniową, z niewielkimi różnicami w składzie barwników (tlenki żelaza).
antagonista receptora angiotensyny II, blister OPA, blister PVC, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetylu, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, lek moczopędny tiazydowy, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carzap 16 mg
Carzap, zawierający kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, jest antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA) stosowanym przede wszystkim w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Lek umożliwia długotrwałą kontrolę ciśnienia tętniczego i jest dostępny w formie tabletek z linią podziału, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki. Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy jednowodnej (od 121,80 mg do 243,60 mg) oraz sodu (od 0,36 mg do 0,73 mg) w poszczególnych dawkach, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub wymagających restrykcji sodowych.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, eplerenon, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze u dzieci, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carzap 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, substancja czynna leku Carzap, jest antagonistą receptora angiotensyny II stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w dawkach: 8 mg – 129,80 mg, 16 mg – 121,80 mg, 32 mg – 243,60 mg), drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko teratogenne (m.in. zaburzenia rozwoju nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki), ciężkie zaburzenia czynności wątroby i/lub cholestazę, wiek poniżej 1 roku życia oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², co zwiększa ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Tabletki Carzap dostępne są w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, z możliwością podziału, co umożliwia dostosowanie terapii, jednak w przypadku ciężkich zaburzeń wątroby nawet redukcja dawki może być niewystarczająca.
W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby, pierwszego trymestru ciąży oraz podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) konieczna jest szczególna ostrożność, monitorowanie parametrów nerkowych, elektrolitów i ciśnienia tętniczego oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia. Przed włączeniem terapii Carzap niezbędny jest dokładny wywiad alergologiczny oraz ocena funkcji wątroby i nerek. Decyzja o stosowaniu leku powinna uwzględniać ryzyko kumulacji substancji czynnej i potencjalne działania niepożądane, zwłaszcza w kontekście przeciwwskazań i współistniejących schorzeń. W razie wystąpienia przeciwwskazań wskazane jest rozważenie modyfikacji terapii lub zastosowanie innych leków.
antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kandesartan, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opóźnienie kostnienia czaszki, teratogenność, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rozwoju nerek, zastój żółci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Candezek Combi to lek złożony przeznaczony do terapii zastępczej u dorosłych pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy wcześniej uzyskali kontrolę ciśnienia przy stosowaniu kandesartanu i amlodypiny w oddzielnych preparatach, w tych samych dawkach. Dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu), 16 mg + 5 mg (6,935 mg bezylanu) oraz 16 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu). Włączenie leku wymaga uprzedniego stosowania obu substancji czynnych oraz potwierdzonej skuteczności terapii i zgodności dawek. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 101,95 mg do 211,90 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub innymi zaburzeniami metabolizmu cukrów mlecznych.
amlodypina, amlodypina bezylan, całkowity niedobór laktazy, compliance, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kandesartan, kandesartan cyleksetylu, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, substancja czynna, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Karbicombi 8 mg + 12,5 mg
Karbicombi to preparat złożony, zawierający kandesartan cyleksetylu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), dostępny w czterech dawkach: 8 mg + 12,5 mg, 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg oraz 32 mg + 25 mg. Lek jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia kandesartanem lub hydrochlorotiazydem nie przyniosła optymalnej kontroli ciśnienia. Tabletki mają różne kolory i zawartość laktozy (od 65,46 mg do 142,79 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Linia podziału na tabletce służy głównie do ułatwienia połknięcia, z wyjątkiem dawki 32 mg + 25 mg, którą można podzielić na równe części.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, komplementarny mechanizm działania, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia tętniczego, linia podziału, monoterapia kandesartanem, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, preparat złożony, terapia hipotensyjna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres 32 mg
Candepres (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. W terapii nadciśnienia początkowa i podtrzymująca dawka wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a następnie do 32 mg w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe rozwija się w ciągu 4 tygodni. W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od 4 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co minimum 2 tygodnie do 32 mg lub dawki maksymalnej tolerowanej. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek (kreatynina, potas) podczas terapii. Candepres może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym z hydrochlorotiazydem, inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy, jednakże łączenie z inhibitorem ACE i lekiem moczopędnym oszczędzającym potas wymaga ostrożnej oceny ryzyka i korzyści.
antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, ciśnienie tętnicze, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, pacjent w podeszłym wieku, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carzap 8 mg
Badania przedkliniczne kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej produktu Carzap, wykazały brak toksycznego wpływu na narządy docelowe przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Wysokie dawki u zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) powodowały zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu oraz zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, rozstrzenie kanalików nerkowych, wałeczki zasadochłonne i podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Zmiany te były wtórne do obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń przepływu nerkowego, a nie bezpośrednią toksycznością leku. Zaobserwowano także rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, typowy dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, bez istotnego znaczenia klinicznego w dawkach terapeutycznych. Kandesartan wykazał negatywny wpływ na rozwój płodu w II i III trymestrze ciąży, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania w tym okresie.
aparat przykłębuszkowy, ciśnienie tętnicze, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kandesartan cyleksetylu, krwinki czerwone, mocznik i kreatynina, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozstrzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność kandesartanu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carzap 16 mg
Lek Carzap zawiera kandesartan cyleksetyl w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg na tabletkę, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Tabletki mają postać okrągłą, obustronnie wypukłą, w kolorze białym lub prawie białym, z wytłoczeniami odpowiednio „C/8”, „C/16” i „C/32” oraz linią podziału, co ułatwia podział dawki. Zawartość laktozy jednowodnej w poszczególnych dawkach wynosi odpowiednio 129,80 mg, 121,80 mg i 243,60 mg, a sodu 0,36 mg dla dawek 8 mg i 16 mg oraz 0,73 mg dla dawki 32 mg. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz trietylu cytrynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne tabletek.
cytrynian trietylu, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetylu, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, obrót farmaceutyczny, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Lek Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w szczególności na pochodne dihydropirydyny oraz laktozę jednowodną (101,95-211,90 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym zaburzenia rozwoju nerek oraz hipotensję u noworodka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i dróg żółciowych, wstrząsem (w tym kardiogennym), ciężkim niedociśnieniem tętniczym, niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego oraz zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej), ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń hemodynamicznych i kumulacji leku.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, hiperkaliemia, hipotonia objawowa, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie dróg żółciowych, zaburzenie rozwoju nerek płodu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candepres HCT 16 mg + 12,5 mg
Candepres HCT jest lekiem złożonym dostępnym w dwóch dawkach: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cyleksetylu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, w formie tabletek. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (79,9 mg w dawce 8 mg + 12,5 mg oraz 72,1 mg w dawce 16 mg + 12,5 mg), skrobię kukurydzianą, powidon K30, karagen, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Tabletki o wyższej dawce zawierają dodatkowo barwniki: tlenek żelaza czerwony i żółty (E172), nadające im morelowy, nakrapiany wygląd. Obie formy tabletek są owalne, obustronnie wypukłe z rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, jednak nie służącym do dzielenia na równe dawki.
blister perforowany, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, karagen, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, powidon K30, skrobia kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, substancja żelująca, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atacand 16 mg
Leczenie kandesartanem cyleksetylu (substancja czynna Atacandu) charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z większością działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu. W terapii nadciśnienia tętniczego odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. W leczeniu niewydolności serca częściej występują hiperkaliemia, niedociśnienie oraz zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory ACE, spironolakton). U dzieci i młodzieży (6–<18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością występowania bólu głowy, zawrotów głowy, kaszlu, wysypki oraz zaburzeń elektrolitowych (hiperkaliemia, hiponatremia). Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Caramlo 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Caramlo, zawierający kandesartan cyleksetylu 16 mg oraz amlodypinę 5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z odmiennych mechanizmów działania obu składników. Amlodypina, jako antagonista kanału wapniowego, jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co powoduje, że jej stężenie może ulegać znacznym zmianom pod wpływem inhibitorów (np. inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) oraz induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca). W przypadku stosowania z inhibitorami CYP3A4 obserwuje się zwiększenie ekspozycji na amlodypinę, co może prowadzić do niedociśnienia tętniczego, szczególnie u osób starszych. Ponadto, jednoczesne podawanie amlodypiny z symwastatyną (80 mg) zwiększa ekspozycję na statynę o 77%, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Inne istotne interakcje dotyczą takrolimusu, inhibitorów mTOR, cyklosporyny oraz leków hipotensyjnych, które mogą wymagać monitorowania stężeń i dostosowania dawkowania. Spożywanie grejpfruta lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia biodostępności amlodypiny i nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, efekt hipotensyjny, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kandesartan cyleksetylu, lek hipotensyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwgrzybiczny azolowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, selektywny inhibitor COX-2, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 8 mg
Lek Casaro zawierający kandesartan cyleksetylu wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwuje się zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego, przy czym odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). W leczeniu niewydolności serca działania niepożądane występują częściej, z przerwaniem terapii u 21,0% pacjentów (w porównaniu do 16,1% w grupie placebo), głównie z powodu hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. Ryzyko tych powikłań jest wyższe u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą oraz stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, jednak częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka czy niemiarowość zatokowa, jest wyższa niż u dorosłych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, Casaro, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w surowicy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. W badaniach nad nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością ≥1% w porównaniu do placebo. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo. U pacjentów z niewydolnością serca (program CHARM) działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, z wyższym ryzykiem u osób >70 lat, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i spironolakton. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu u tych pacjentów, natomiast u chorych na nadciśnienie bez zaburzeń nerek rutynowe badania nie są konieczne, choć u osób z dysfunkcją nerek kontrola jest wskazana.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwężenie tętnicy nerkowej