Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Caramlo to złożony produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: kandesartan cyleksetylu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz amlodypinę (antagonista wapnia). Ze względu na zawartość dwóch aktywnych substancji, interakcje lekowe mogą wynikać z właściwości każdej z nich. Poniżej omówiono szczegółowo interakcje związane z obydwoma składnikami.¹

Interakcje związane z amlodypiną

Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę

Inhibitory CYP3A4 (silne lub umiarkowane) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na amlodypinę, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem niedociśnienia. Dotyczy to takich leków jak inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), werapamil czy diltiazem. Ryzyko to jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku. Zaleca się dokładną obserwację kliniczną pacjentów oraz ewentualne dostosowanie dawkowania.²

Induktory CYP3A4 mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Przy jednoczesnym stosowaniu amlodypiny z induktorami CYP3A4, zwłaszcza z silnymi induktorami jak ryfampicyna czy ziele dziurawca, zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi oraz rozważenie modyfikacji dawki – zarówno podczas terapii skojarzonej, jak i po jej zakończeniu.³

Nie jest wskazane przyjmowanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to zwiększać biodostępność leku, co u niektórych pacjentów prowadzi do nasilonego obniżenia ciśnienia tętniczego.⁴

Dantrolen (wlew) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano letalne migotanie komór oraz zapaść sercowo-naczyniową z hiperkaliemią. Z uwagi na ryzyko hiperkaliemii, zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (w tym amlodypiny) u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz w leczeniu hipertermii złośliwej.⁵

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze

Amlodypina nasila działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków hipotensyjnych.⁶

W badaniach klinicznych interakcji wykazano, że amlodypina nie wpływa na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny czy warfaryny.⁷

Takrolimus – istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną. W celu uniknięcia działań toksycznych takrolimusu, należy kontrolować jego stężenie we krwi u pacjentów przyjmujących jednocześnie amlodypinę i takrolimus, a w razie potrzeby dostosować dawkowanie takrolimusu.⁸

Inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) są substratami CYP3A. Amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A może zwiększać ekspozycję na inhibitory mTOR podczas jednoczesnego stosowania.⁹

Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio 0%-40%) podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną. Zaleca się monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki przyjmujących amlodypinę. W razie potrzeby należy rozważyć zmniejszenie dawki cyklosporyny.¹⁰

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg skutkowało 77% zwiększeniem ekspozycji na symwastatynę w porównaniu do symwastatyny stosowanej w monoterapii. U pacjentów leczonych amlodypiną należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.¹¹

Interakcje związane z kandesartanem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią lekiem z grupy antagonistów układu RAA.¹²

Lit – stosowanie kandesartanu z litem nie jest zalecane. Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne podawanie litu z antagonistami receptora angiotensyny II może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Jeśli takie połączenie okaże się konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy.¹³

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – jednoczesne stosowanie kandesartanu z NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawce >3 g na dobę oraz nieselektywnymi NLPZ) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu. Ponadto, podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, może to zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek, oraz podwyższać stężenie potasu w surowicy. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek. Takie skojarzenie leków należy stosować ostrożnie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów oraz rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia i okresowo w jego trakcie.¹⁵

W klinicznych badaniach farmakokinetycznych nie zidentyfikowano istotnych klinicznie interakcji kandesartanu z hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zawierającymi etynyloestradiol i lewonorgestrel), glibenklamidem, nifedypiną oraz enalaprylem.¹⁶

Interakcje leku z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Caramlo może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem amlodypiny i kandesartanu może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

U pacjentów przyjmujących Caramlo, spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia objawów niedociśnienia, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy upadki. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby przyjmujące inne leki obniżające ciśnienie tętnicze.

Należy poinformować pacjentów o potencjalnym ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu podczas leczenia produktem Caramlo i zalecić ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu w trakcie terapii.

Tabela interakcji