zgrubienie ścięgna
Zgrubienie ścięgna to stan patologiczny polegający na pogrubieniu struktury ścięgnistej, najczęściej w wyniku procesów zapalnych, degeneracyjnych lub pourazowych. W obrazie klinicznym manifestuje się ono jako wyczuwalne zgrubienie w obrębie zajętego ścięgna, któremu często towarzyszy ból, ograniczenie ruchomości oraz zmniejszenie funkcji danej struktury.
Najczęstszymi przyczynami zgrubienia ścięgna są: tendinopatie (przewlekłe stany zapalne i zwyrodnieniowe), mikrourazy związane z przeciążeniem, urazy bezpośrednie, a także reakcje organizmu na procesy naprawcze po urazach. Zgrubienia mogą dotyczyć różnych grup ścięgien, jednak najczęściej obserwuje się je w obrębie ścięgna Achillesa, ścięgien rotatorów barku, ścięgna rzepki oraz ścięgien zginaczy i prostowników nadgarstka.
Diagnostyka zgrubienia ścięgna obejmuje badanie kliniczne, badania obrazowe (USG, MRI) oraz niekiedy badania laboratoryjne w celu wykluczenia chorób systemowych. Leczenie jest uzależnione od przyczyny i może obejmować odpoczynek, fizykoterapię, terapię manualną, stosowanie leków przeciwzapalnych, iniekcje steroidowe, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna rzepki – Objawy
Zapalenie ścięgna rzepki (patellar tendinitis, „kolano skoczka”) to przewlekły stan zapalny ścięgna łączącego rzepkę z kością piszczelową, wywołany powtarzającymi się mikrourazami. Schorzenie dotyczy głównie sportowców uprawiających dyscypliny z dużą liczbą wyskoków, takich jak koszykówka czy siatkówka. Charakterystycznym objawem jest tępy, uporczywy ból zlokalizowany poniżej rzepki, nasilający się podczas prostowania kolana i aktywności fizycznej, zwłaszcza przy wchodzeniu po schodach, przysiadach czy skakaniu. Ból może mieć charakter rozruchowy, ustępując po rozgrzaniu, a następnie powracając po wysiłku, często nasilając się do 24 godzin po aktywności. W diagnostyce klinicznej istotne jest badanie palpacyjne, test przysiadu na pochylni oraz obrazowanie USG lub MRI, które pozwalają ocenić zmiany strukturalne ścięgna i wykluczyć inne patologie, takie jak zespół bólu rzepkowo-udowego czy uszkodzenia łąkotki.
badanie fizykalne, badanie obrazowe, badanie palpacyjne, ból przedniej części kolana, chondromalacja rzepki, choroba Osgooda-Schlattera, degeneracja tkanki, guzowatość piszczeli, kolano skoczka, kość piszczelowa, objaw kina, obrzęk, obrzęk kolana, ostre zapalenie ścięgna, rezonans magnetyczny, ścięgno rzepki, stan zapalny, sztywność kolana, ultrasonografia, uszkodzenie łąkotki, wywiad i badanie fizykalne, zapalenie kaletki przedrzepkowej, zapalenie ścięgna rzepki, zdjęcie rentgenowskie, zespół bólu rzepkowo-udowy, zgrubienie ścięgna, złogi wapnia - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna achillesa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie ścięgna Achillesa to stan zapalny największego ścięgna łączącego mięśnie łydki z kością piętową, manifestujący się bólem, sztywnością, obrzękiem i zgrubieniem ścięgna, nasilającymi się podczas aktywności fizycznej. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, w tym ocenie bolesności, obrzęku, zakresu ruchu stawu skokowego oraz siły mięśniowej. Leczenie zachowawcze, trwające często kilka miesięcy, obejmuje protokół RICE (odpoczynek, zimne okłady 15-20 minut 2-3 razy dziennie, ucisk, uniesienie kończyny powyżej poziomu serca), farmakoterapię NLPZ (np. ibuprofen, naproksen) oraz miejscowe środki przeciwbólowe, z wykluczeniem rutynowych iniekcji kortykosteroidów ze względu na ryzyko osłabienia ścięgna. Wsparcie ortotyczne (ortezy nocne, wkładki, podpiętki) oraz kompleksowa fizjoterapia, w tym ćwiczenia rozciągające, ekscentryczne i wzmacniające, masaż i terapia ultradźwiękowa, są integralną częścią terapii.
badanie fizykalne, badanie MRI, badanie obrazowe, badanie USG, but ortopedyczny, ćwiczenia ekscentryczne, elektrostymulacja, fizjoterapia, gips, iniekcja kortykosteroidów, iniekcja osocza bogatopłytkowego, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, nasilenie bólu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk, ocena diagnostyczna, orteza nocna, orteza stabilizująca, osocze bogatopłytkowe, protokół RICE, przykurcz ścięgna, rehabilitacja, ścięgno Achillesa, stan zapalny, staw skokowy, szyna ortopedyczna, tendinopatia Achillesa, terapia falą uderzeniową, terapia ultradźwiękowa, unieruchomienie kończyny, wkładka ortopedyczna, zakres ruchu, zapalenie ścięgna Achillesa, zgrubienie ścięgna - Leksykon chorób i schorzeń
Palec trzaskający – Objawy
Palec trzaskający (tenosynovitis stenosans) to schorzenie ścięgien zginaczy palców, objawiające się bólem, tkliwością u podstawy palca, sztywnością po okresach bezczynności oraz charakterystycznym trzaskaniem podczas ruchu. Występuje u 1-2% populacji, a w grupach ryzyka nawet do 20%. Choroba rozwija się stopniowo, często po intensywnym używaniu dłoni, i może prowadzić do blokowania palca w pozycji zgiętej, wymagającej ręcznego wyprostowania. W zaawansowanych stadiach obserwuje się trwałe przykurcze, ograniczenie zakresu ruchu oraz ból spoczynkowy. Typowe objawy nasilają się rano, po okresach bezczynności, a poprawiają się w ciągu dnia wraz z aktywnością ręki. Czynniki ryzyka to powtarzalne ruchy, długotrwały chwyt oraz choroby współistniejące, takie jak cukrzyca i reumatoidalne zapalenie stawów.
badanie fizykalne, cukrzyca, guzek ścięgna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk dłoni, ograniczenie zakresu ruchu, palec trzaskający, pochewka ścięgnista, proces bliznowacenia, przykurcz palca, przykurcz stawu, reumatoidalne zapalenie stawów, rozerwanie ścięgna, ścięgno zginacza palca, staw międzypaliczkowy bliższy, tenosynovitis stenosans, trigger finger, trigger thumb, włóknienie, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, zgrubienie ścięgna