ostre zapalenie pęcherza moczowego

Ostre zapalenie pęcherza moczowego (cystitis acuta) to stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego, najczęściej o etiologii bakteryjnej. Dominującymi patogenami są pałeczki Escherichia coli (odpowiedzialne za 75-95% przypadków), rzadziej Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis czy Staphylococcus saprophyticus.

Klinicznie manifestuje się dyzurią, częstomoczem, nagłym parciem na mocz, bólem w podbrzuszu oraz niekiedy krwiomoczem. Pacjenci mogą również odczuwać pieczenie podczas mikcji i bolesność w okolicy nadłonowej. W przeciwieństwie do odmiedniczkowego zapalenia nerek, ostre zapalenie pęcherza zwykle nie powoduje gorączki ani objawów ogólnoustrojowych.

Diagnostyka obejmuje badanie ogólne moczu (obecność leukocyturii, bakteriurii, czasem krwinkomoczu), posiew moczu z antybiogramem oraz w wybranych przypadkach USG układu moczowego. Leczenie polega na antybiotykoterapii empirycznej (np. fosfomycyna, nitrofurantoina, trimetoprim-sulfametoksazol) modyfikowanej następnie zgodnie z wynikiem antybiogramu. Szczególnej uwagi wymagają nawracające zakażenia oraz infekcje u kobiet ciężarnych i pacjentów z zaburzeniami odporności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl