zakażenie okołozębowe

Zakażenie okołozębowe (periapical infection) to stan zapalny tkanek otaczających wierzchołek korzenia zęba, wywołany obecnością bakterii, które przedostają się do tej okolicy najczęściej z zainfekowanej miazgi zębowej. Głównym mechanizmem patogenetycznym jest rozprzestrzenianie się infekcji z kanału korzeniowego poprzez otwór wierzchołkowy do tkanek otaczających ząb.

Najczęstszą przyczyną zakażeń okołozębowych jest próchnica, która nieleczona prowadzi do zapalenia miazgi, jej martwicy, a następnie do zajęcia tkanek okołowierzchołkowych. Inne przyczyny obejmują urazy zębów, zabiegi stomatologiczne, a także obecność kieszonek przyzębnych w zaawansowanej chorobie przyzębia.

Klinicznie zakażenie okołozębowe może manifestować się jako ropień okołowierzchołkowy (ostry stan z silnym bólem, obrzękiem i tkliwością zęba), przewlekłe zapalenie tkanek okołowierzchołkowych (często bezobjawowe, widoczne tylko w badaniach radiologicznych jako przejaśnienie wokół wierzchołka korzenia) lub torbiel korzeniowa. W ciężkich przypadkach może dojść do rozprzestrzenienia się infekcji do przestrzeni anatomicznych twarzoczaszki, powodując ropowice, które stanowią zagrożenie dla życia pacjenta.

Leczenie zakażeń okołozębowych obejmuje usunięcie przyczyny (leczenie endodontyczne lub ekstrakcja zęba), drenaż ropnia (jeśli jest obecny) oraz antybiotykoterapię w przypadkach z objawami ogólnoustrojowymi lub u pacjentów z obniżoną odpornością. Kluczowe znaczenie ma prawidłowe rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, aby zapobiec poważnym powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl