dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon

Dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon (PQQ-GDH) to enzym należący do grupy oksydoreduktaz, który katalizuje utlenianie glukozy do kwasu glukonowego. Jego cechą charakterystyczną jest obecność pirolochinolinochinonu (PQQ) jako kofaktora, który odgrywa kluczową rolę w procesie przeniesienia elektronów podczas reakcji katalitycznej.

Enzym ten występuje głównie w bakteriach Gram-ujemnych, takich jak Pseudomonas, Acinetobacter i Gluconobacter, gdzie pełni istotną funkcję w metabolizmie węglowodanów. PQQ-GDH występuje w dwóch głównych formach: jako enzym związany z błoną komórkową (membranowy) oraz jako forma rozpuszczalna (cytoplazmowa).

W medycynie i diagnostyce laboratoryjnej PQQ-GDH znalazł zastosowanie w biosensorach do pomiaru stężenia glukozy we krwi, szczególnie w glukometrach używanych przez pacjentów z cukrzycą. Zaletą systemów opartych na PQQ-GDH jest ich mniejsza wrażliwość na wahania stężenia tlenu w porównaniu z systemami wykorzystującymi oksydazę glukozy, co przekłada się na dokładniejsze wyniki pomiarów u pacjentów z zaburzeniami utlenowania krwi.

Badania sugerują również, że sam PQQ może pełnić funkcję witaminopodobną u ssaków, wpływając na procesy metaboliczne i ochronę komórek przed stresem oksydacyjnym, choć jego rola jako niezbędnego składnika odżywczego u ludzi pozostaje przedmiotem badań naukowych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Ikodekstryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ikodekstryna w stężeniu 7,5% (produkt Extraneal) stosowana w dializie otrzewnowej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania insuliny, podawanej także dootrzewnowo. Pomiar stężenia glukozy u tych pacjentów musi być wykonywany wyłącznie metodami selektywnymi dla glukozy, unikając technik GDH-PQQ, GDO i GDH-FAD, ze względu na ryzyko fałszywie zawyżonych wyników spowodowanych obecnością maltozy – metabolitu ikodekstryny. Fałszywe wyniki mogą prowadzić do hipoglikemii, śpiączki, a nawet zgonu. Interferencje w pomiarach mogą utrzymywać się do 2 tygodni po zakończeniu terapii. Należy również monitorować pacjentów z ryzykiem kwasicy mleczanowej (np. ciężka hipotensja, sepsa, ostra niewydolność nerek, stosowanie metforminy) oraz osoby z chorobami upośledzającymi integralność jamy brzusznej, a także unikać stosowania u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek i u dzieci. W trakcie terapii należy kontrolować równowagę płynów, elektrolity (w tym magnez i wodorowęglany), parametry hematologiczne i biochemiczne, a także zwracać uwagę na możliwe objawy otrzewnowe i reakcje nadwrażliwości.
amylaza, antybiotyk, AspAT, cukrzyca, dehydrogenaza glukozy i dwunukleotyd flawina-adenina, dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon, dializa otrzewnowa, fosfataza alkaliczna, glikemia, glikozyd nasercowy, guz brzucha, hipoglikemia, hipotensja, ikodekstryna, ileostomia, insulina, jałowe zapalenie otrzewnej, kolostomia, kwasica mleczanowa, maltoza, martwicze zapalenie jelit, metformina, niewydolność nerek, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, oksydoreduktaza glukozy-barwnik, otorbiające zapalenie otrzewnej, parametr hematologiczny, podanie dootrzewnowe, przepuklina, przetoka kałowa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sepsa, śpiączka, stężenie glukozy, suplementacja magnezu, toksyczna nekroliza naskórka, ultrafiltracja, włóknik, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej

Roztwór do dializy otrzewnowej EXTRANEAL (ikodekstryna 7,5%) wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania insuliny oraz stosowanie wyłącznie metod pomiaru glukozy selektywnie wykrywających glukozę, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników spowodowanych obecnością maltozy. Metody takie jak GDH-PQQ, GDO czy GDH-FAD mogą dawać błędne odczyty, co grozi hipoglikemią, śpiączką, a nawet śmiercią. Fałszywe wyniki mogą utrzymywać się do 2 tygodni po zakończeniu terapii. Należy również monitorować pacjentów pod kątem powikłań otrzewnowych, takich jak bóle brzucha, zmętnienie dializatu, a w przypadku podejrzenia zakażenia natychmiast wdrożyć antybiotykoterapię i rozważyć przerwanie stosowania EXTRANEAL. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami jamy brzusznej, ciężką chorobą płuc, niedawno wszczepioną protezą aortalną oraz ryzykiem kwasicy mleczanowej.
antybiotykoterapia, dehydrogenaza glukozy i dwunukleotyd flawina-adenina, dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon, dializa otrzewnowa, drenaż, fosfataza alkaliczna, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, ikodekstryna, insulinoterapia, jałowe zapalenie otrzewnej, kwasica mleczanowa, metformina, obrzęk naczynioruchowy, oksydoreduktaza glukozy-barwnik, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, otorbiające zapalenie otrzewnej, oznaczanie stężenia glukozy, posocznica, przepuklina, reakcja anafilaktyczna, równowaga płynów, roztwór do dializy otrzewnowej, rumień wielopostaciowy, tężyczka, toksyczna nekroliza naskórka, ultrafiltracja, zakażenie, zapalenie naczyń, zmętnienie dializatu

dehydrogenaza glukozy-pirolochinolinochinon

Powiązane wpisy

Ikodekstryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Specjalne ostrzeżenia – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej