glipizyd o natychmiastowym uwalnianiu
Glipizyd o natychmiastowym uwalnianiu to pochodna sulfonylomocznika drugiej generacji, stosowana w terapii cukrzycy typu 2. Działa poprzez stymulację wydzielania insuliny z komórek beta trzustki, co prowadzi do obniżenia poziomu glukozy we krwi. W przeciwieństwie do form o przedłużonym uwalnianiu, postać o natychmiastowym uwalnianiu charakteryzuje się szybszym początkiem działania i krótszym czasem półtrwania.
Lek ten jest zalecany pacjentom z zachowaną funkcją komórek beta trzustki, u których nie uzyskano kontroli glikemii za pomocą modyfikacji stylu życia. Glipizyd o natychmiastowym uwalnianiu przyjmuje się doustnie, zwykle 15-30 minut przed posiłkiem, aby zsynchronizować szczyt działania leku z poposiłkowym wzrostem glikemii. Dawkowanie rozpoczyna się od niskich dawek (zwykle 5 mg), które można stopniowo zwiększać w zależności od odpowiedzi glikemicznej pacjenta.
Głównym działaniem niepożądanym glipizydu o natychmiastowym uwalnianiu jest hipoglikemia, której ryzyko wzrasta u osób starszych, z niewydolnością nerek lub wątroby, niedożywionych lub przyjmujących inne leki hipoglikemizujące. Inne możliwe działania niepożądane obejmują przyrost masy ciała, reakcje skórne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ze względu na krótszy czas działania w porównaniu z formami o przedłużonym uwalnianiu, zwykle wymaga podawania w kilku dawkach podzielonych w ciągu dnia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glibenese GITS 5 mg
Glibenese GITS (glipizydum) jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg i 10 mg, stosowanych raz na dobę podczas śniadania. Początkowa dawka wynosi 5 mg/dobę, którą można stopniowo zwiększać o 5 mg co kilka dni, maksymalnie do 20 mg/dobę, w oparciu o kontrolę glikemii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z ryzykiem hipoglikemii zaleca się ostrożne dawkowanie i szczególną obserwację. Przejście z glipizydum o natychmiastowym uwalnianiu lub insuliny wymaga indywidualnego dostosowania dawki, z regularnym monitorowaniem stężenia glukozy, zwłaszcza przy dawkach insuliny powyżej 40 j./dobę, gdzie rozważa się hospitalizację. U dzieci bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone.
chlorpropamid, cukrzyca typu 2, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipoglikemizujące, glipizyd, glipizyd o natychmiastowym uwalnianiu, hipoglikemia, interakcja lekowa, kolesewelam, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, monoterapia, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, stan stacjonarny, stężenie glukozy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon substancji czynnych
Glipizyd – Dawkowanie i sposób podawania
Glipizyd, pochodna sulfonylomocznika, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie stężenia glukozy we krwi. Dostępny jest w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (Glipizide BP) oraz o przedłużonym uwalnianiu (Glibenese GITS). Dawka początkowa dla Glibenese GITS wynosi 5 mg raz na dobę podczas śniadania, natomiast dla Glipizide BP 5 mg na dobę, podawane 30 minut przed posiłkiem. U pacjentów z grup ryzyka hipoglikemii (osoby starsze, wyniszczeni, z niewydolnością nerek lub wątroby) zaleca się rozpoczęcie od mniejszych dawek, np. 2,5 mg Glipizide BP. Modyfikacja dawki powinna odbywać się stopniowo, z odstępem kilku dni, aby osiągnąć stan stacjonarny stężenia leku (około 5 dni dla Glibenese GITS, z możliwym wydłużeniem u osób starszych o 1-2 dni). Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg dla obu postaci, a dawki powyżej 15 mg Glipizide BP należy podawać w dawkach podzielonych.
cukrzyca typu 2, dawka jednorazowa, dawka podzielona, doustny lek hipoglikemizujący, glipizyd, glipizyd o natychmiastowym uwalnianiu, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, insulina, kolesewelam, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pochodna sulfonylomocznika, ryzyko hipoglikemii, stężenie glukozy we krwi, stężenie leku, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności wątroby