częściowa paratyreoidektomia
Częściowa paratyreoidektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jednego lub kilku (ale nie wszystkich) gruczołów przytarczycznych. Procedura ta jest najczęściej wykonywana w przypadku pierwotnej nadczynności przytarczyc spowodowanej pojedynczym gruczolakiem lub w wybranych przypadkach nadczynności kilku gruczołów.
Wskazaniem do częściowej paratyreoidektomii jest najczęściej hiperkalcemia wynikająca z nadprodukcji parathormonu (PTH). Zabieg przeprowadza się po dokładnej lokalizacji zmienionego gruczołu za pomocą badań obrazowych, takich jak scyntygrafia MIBI, USG szyi lub tomografia komputerowa. W przypadku gruczolaka zwykle usuwa się tylko zmieniony gruczoł, zachowując pozostałe, prawidłowo funkcjonujące przytarczyce.
Obecnie częściowa paratyreoidektomia jest często wykonywana techniką minimalnie inwazyjną (MIP – Minimally Invasive Parathyroidectomy), co pozwala na mniejsze nacięcie, krótszy czas operacji i hospitalizacji oraz szybszy powrót pacjenta do codziennych aktywności. Podczas zabiegu może być stosowane śródoperacyjne oznaczanie poziomu PTH, co pozwala potwierdzić skuteczność usunięcia nadczynnego gruczołu.
Potencjalne powikłania częściowej paratyreoidektomii obejmują uszkodzenie nerwu krtaniowego wstecznego, przejściową lub trwałą hipokalcemię, krwawienie, infekcje oraz nawrót choroby. Skuteczność zabiegu w przypadku pojedynczego gruczolaka sięga 95-98%, co czyni go metodą z wyboru w leczeniu pierwotnej nadczynności przytarczyc.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Hiperparatyreoza – Leczenie
Hiperparatyreoza to zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się nadmierną produkcją parathormonu (PTH) przez przytarczyce. Leczenie pierwotnej hiperparatyreozy opiera się głównie na paratyreoidektomii, która zapewnia wyleczenie w 95-98% przypadków. Wskazania do operacji obejmują m.in. stężenie wapnia w surowicy przekraczające normę o >1 mg/dl, T-score ≤ -2,5, złamania kręgów, eGFR < 60 ml/min, hiperkalcurię > 250 mg/dobę u kobiet i > 300 mg/dobę u mężczyzn, kamicę nerkową, wiek < 50 lat oraz objawy kliniczne. Techniki operacyjne obejmują celowaną paratyreoidektomię, eksplorację czterech przytarczyc, częściową lub całkowitą paratyreoidektomię z autotransplantacją. W wtórnej i trzeciorzędowej hiperparatyreozie, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, leczenie chirurgiczne jest również kluczowe, poprawiając funkcję nerek, gęstość kości i jakość życia.
25-hydroksywitamina D, ablacja laserowa, ablacja mikrofalowa, ablacja RF, alendronian, analog witaminy D, bisfosfonian, całkowita paratyreoidektomia, cinacalcet, częściowa paratyreoidektomia, EGFR, gęstość mineralna kości, gruczolak przytarczyc, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperparatyreoza, kalcymimetyk, kalcytonina, kalcytriol, kamica nerkowa, leczenie chirurgiczne, nadczynność przytarczyc, nefrokalcynoza, osteoporoza, parathormon, paratyreoidektomia, przewlekła choroba nerek, raloksyfen, skleroterapia, trzeciorzędowa hiperparatyreoza, wtórna hiperparatyreoza, złamanie kręgów, zoledronian