udar i zatorowość obwodowa
Udar mózgu i zatorowość obwodowa to stany naczyniowe związane z zaburzeniami przepływu krwi. Udar mózgu występuje, gdy dochodzi do przerwania dopływu krwi do mózgu w wyniku zamknięcia naczynia (udar niedokrwienny, 85% przypadków) lub jego pęknięcia (udar krwotoczny, 15% przypadków). Skutkiem jest niedotlenienie tkanki mózgowej prowadzące do jej uszkodzenia.
Zatorowość obwodowa dotyczy naczyń poza centralnym układem nerwowym i charakteryzuje się nagłym zamknięciem światła tętnicy przez materiał zatorowy. Najczęstszym źródłem zatorów są skrzepliny z jam serca (np. w migotaniu przedsionków), fragmenty blaszek miażdżycowych lub rzadziej materiał tłuszczowy czy powietrzny. Typowymi lokalizacjami są tętnice kończyn dolnych, tętnice krezkowe i tętnice nerkowe.
Zarówno udar jak i zatorowość obwodowa wymagają pilnej diagnostyki i leczenia. W udarze niedokrwiennym kluczowe jest podanie leków trombolitycznych (rtPA) w oknie terapeutycznym do 4,5 godziny lub zastosowanie trombektomii mechanicznej. W zatorowości obwodowej postępowanie zależy od lokalizacji i może obejmować embolektomię chirurgiczną, trombolizę celowaną lub leczenie przeciwkrzepliwe.
Prewencja obu stanów opiera się na kontroli czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hiperlipidemia, palenie tytoniu) oraz odpowiednim leczeniu przeciwkrzepliwym u pacjentów z migotaniem przedsionków i innymi stanami predysponującymi do powstawania materiału zatorowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – VIXARGIO 20 mg
VIXARGIO, zawierający rywaroksaban w dawce 20 mg, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków (20 mg raz na dobę), leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z fazą początkową 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę, z możliwością zmniejszenia dawki do 10 mg w przedłużonej profilaktyce. Dawkowanie u dzieci zależy od masy ciała: ≥50 kg – 20 mg raz na dobę, 30-50 kg – 15 mg raz na dobę, <30 kg – inne postacie farmaceutyczne. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru i zatorowości oraz rozważenie zmniejszenia dawki w leczeniu ZŻG/ZP. VIXARGIO jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens <15 ml/min) oraz z chorobą wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia (marskość wątroby stopnia B i C wg Childa-Pugha).
antagonista witaminy K, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, INR, kardiowersja, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, PCI z założeniem stentu, profilaktyka nawrotów, rywaroksaban, tabletka powlekana, udar i zatorowość obwodowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roxan 20 mg
Rywaroksaban (Lek Roxan) jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG i ZP). Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego: w profilaktyce migotania przedsionków zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, natomiast w leczeniu ZŻG i ZP stosuje się schemat początkowy 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę, a w przedłużonej profilaktyce dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, przy schemacie jednokrotnym należy ją przyjąć niezwłocznie, bez podwajania dawki, a przy schemacie dwukrotnym możliwe jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek 15 mg. Modyfikacje dawkowania są konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie przy klirensie kreatyniny 30-49 ml/min zaleca się dawkę 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru oraz ostrożne stosowanie dawki 15 mg dwa razy na dobę w leczeniu ZŻG/ZP.
antagonista witaminy K, antykoagulacja, dysfagia, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, INR, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, migotanie przedsionków, powikłanie krwotoczne, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka nawrotowej ŻChZZ, profilaktyka udaru, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, udar i zatorowość obwodowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatorowość obwodowa, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa