tomosynteza
Tomosynteza to zaawansowana technika obrazowania medycznego, będąca rozwinięciem tradycyjnej mammografii. Polega na wykonaniu serii niskodawkowych ekspozycji rentgenowskich pod różnymi kątami, które następnie są komputerowo rekonstruowane w trójwymiarowy obraz. Metoda ta pozwala na uzyskanie przekrojowych obrazów piersi o grubości 1 mm, co znacząco zwiększa możliwość wykrywania zmian nowotworowych.
Główną zaletą tomosyntezy w porównaniu do klasycznej mammografii jest redukcja efektu nakładania się tkanek, co zwiększa czułość badania, szczególnie u kobiet z gęstymi piersiami. Badania kliniczne wykazują, że zastosowanie tomosyntezy może zwiększyć wykrywalność raka piersi o 27-53% w porównaniu do standardowej mammografii 2D, jednocześnie zmniejszając liczbę wyników fałszywie dodatnich.
Tomosynteza znajduje zastosowanie nie tylko w diagnostyce piersi, ale również w obrazowaniu klatki piersiowej, gdzie pozwala na lepszą wizualizację zmian w płucach, często trudnych do uwidocznienia w standardowych zdjęciach rentgenowskich. Technika ta jest coraz częściej włączana do standardowych protokołów diagnostycznych w screeningu raka piersi oraz w diagnostyce różnicowej zmian w obrębie gruczołu piersiowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atypowa hiperplazja piersi – Objawy
Atypowa hiperplazja piersi (ADH i ALH) to stan przednowotworowy charakteryzujący się nieprawidłową proliferacją komórek nabłonkowych w przewodach mlekowych lub zrazikach piersi, wykrywany głównie przypadkowo podczas mammografii przesiewowej, biopsji lub badania histopatologicznego. Stan ten jest bezobjawowy lub może manifestować się niespecyficznymi dolegliwościami, takimi jak rzadko występujące guzki, ból czy wyciek z brodawki. Ryzyko progresji do raka piersi wynosi około 1% rocznie, kumulując się do 30% w ciągu 25 lat od diagnozy. Czynniki zwiększające ryzyko to m.in. liczba ognisk atypii (≥3 ognisk – ryzyko do 47%), młody wiek (<45 lat), obecność zwapnień, dodatni wywiad rodzinny, mutacje BRCA1/BRCA2 oraz niepełna inwolucja zrazikowa. ADH predysponuje głównie do raka ipsilateralnego, natomiast ALH do raka obustronnego, z przewagą nowotworów przewodowych in situ i inwazyjnych o średnim lub wysokim stopniu złośliwości.
aneuploidia, atypowa hiperplazja piersi, atypowa hiperplazja przewodowa, atypowa hiperplazja zrazikowa, badanie histopatologiczne, badanie palpacyjne, biopsja chirurgiczna, biopsja gruboigłowa, biopsja piersi, chemioprewencja, hiperplazja zwykła, inwazyjny rak piersi, kanał limfatyczny, mammografia przesiewowa, metylacja DNA, mikrozwapnienia, mutacja genu BRCA, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak in situ, rak inwazyjny, rak przewodowy in situ, raloksyfen, receptor estrogenowy, rezonans magnetyczny, rezonans magnetyczny piersi, samobadanie piersi, selektywny modulator receptora estrogenowego, stan przednowotworowy, tamoksyfen, tomosynteza, utrata heterozygotyczności, wyciek z brodawki sutkowej - Leksykon chorób i schorzeń
Atypowa hiperplazja piersi – Diagnostyka i diagnoza
Atypowa hiperplazja piersi (AH) to proliferacja nieprawidłowych komórek przedrakowych w tkance piersi, stanowiąca istotny czynnik ryzyka rozwoju raka piersi, zwiększając to ryzyko około czterokrotnie. Diagnoza AH opiera się na biopsji gruboigłowej lub chirurgicznej, z koniecznością korelacji radiologiczno-patologicznej, zwłaszcza w przypadku atypowej hiperplazji przewodowej (ADH), gdzie ryzyko uaktualnienia diagnozy do raka wynosi od 10% do 40%. Obrazowanie (mammografia, USG, MRI) wspomaga wykrywanie zmian, jednak AH często jest wykrywana przypadkowo podczas biopsji wykonywanej z powodu innych nieprawidłowości, takich jak mikrozwapnienia. Diagnostyka immunohistochemiczna (np. test E-kadheryny, barwienie na receptory estrogenowe) pomaga w różnicowaniu ADH i atypowej hiperplazji zrazikowej (ALH) oraz ocenie potencjalnej odpowiedzi na terapię hormonalną.
atypowa hiperplazja piersi, atypowa hiperplazja przewodowa, atypowa hiperplazja zrazikowa, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie kliniczne piersi, biopsja chirurgiczna, biopsja gruboigłowa, biopsja piersi, inhibitory aromatazy, mammografia, mikrozwapnienia, MRI piersi, mutacja BRCA, patomorfolog, rak przewodowy in situ, raloksyfen, receptory estrogenowe, samobadanie piersi, selektywne modulatory receptora estrogenowego, tamoksyfen, tomosynteza, USG piersi - Leksykon chorób i schorzeń
Atypowa hiperplazja piersi – Zapobieganie i profilaktyka
Atypowa hiperplazja piersi (AH) stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju raka piersi, zwiększając to ryzyko 4-5-krotnie, z 25-letnim skumulowanym ryzykiem sięgającym około 30%. Diagnostyka i monitorowanie pacjentek z AH powinny obejmować regularne badania kliniczne co 6-12 miesięcy, coroczne mammografie diagnostyczne z możliwością tomosyntezy oraz rozważenie corocznych badań MRI, zwłaszcza u pacjentek z ryzykiem >20% w ciągu życia. Chemoprewencja z zastosowaniem selektywnych modulatorów receptora estrogenowego (SERM), takich jak tamoksyfen (redukcja ryzyka raka piersi o 70-86%) i raloksyfen, oraz inhibitorów aromatazy (anastrozol, eksemestan, letrozol) jest rekomendowana u kobiet powyżej 35. roku życia bez przeciwwskazań. Ponadto, zaleca się wdrożenie zdrowych nawyków, takich jak regularna aktywność fizyczna (150-300 minut umiarkowanej lub 75-150 minut intensywnej tygodniowo), utrzymanie prawidłowej masy ciała, ograniczenie spożycia alkoholu oraz unikanie palenia tytoniu, co może dodatkowo obniżyć ryzyko rozwoju raka piersi.
ADH, anastrozol, atypowa hiperplazja piersi, atypowa hiperplazja przewodowa, atypowa hiperplazja zrazikowa, badanie genetyczne, badanie kliniczne piersi, chemoprewencja, doradca genetyczny, eksemestan, hormonoterapia menopauzalna, inhibitor aromatazy, letrozol, mammografia diagnostyczna, mastektomia profilaktyczna, metformina, mutacja genu BRCA, rak piersi, raloksyfen, receptor estrogenowy, samokontrola piersi, selektywny modulator receptora estrogenowego, SERM, stan przedrakowy, tamoksyfen, tomosynteza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna