steroidy wziewne

Steroidy wziewne, znane również jako glikokortykosteroidy wziewne (ICS – Inhaled Corticosteroids), stanowią podstawową grupę leków przeciwzapalnych stosowanych w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, przede wszystkim astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Mechanizm działania steroidów wziewnych polega na hamowaniu procesu zapalnego w drogach oddechowych poprzez blokowanie syntezy cytokin prozapalnych, redukcję napływu komórek zapalnych oraz zmniejszenie przepuszczalności naczyń. Prowadzi to do zmniejszenia nadreaktywności oskrzeli, obrzęku błony śluzowej oraz ograniczenia wydzielania śluzu.

Do najczęściej stosowanych steroidów wziewnych należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Leki te charakteryzują się wysoką skutecznością miejscową przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych, co stanowi ich główną przewagę nad steroidami podawanymi doustnie lub parenteralnie.

Długotrwałe stosowanie steroidów wziewnych może wiązać się z miejscowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak kandydoza jamy ustnej i gardła, dysfonia czy kaszel. Ryzyko wystąpienia tych objawów można zredukować poprzez stosowanie komór inhalacyjnych oraz płukanie jamy ustnej po inhalacji. Przy stosowaniu wysokich dawek przez dłuższy czas mogą wystąpić także działania ogólnoustrojowe, w tym supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza czy zaćma.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl