dodatkowy gruczoł płciowy
Dodatkowe gruczoły płciowe (accessory sex glands) stanowią istotną część układu rozrodczego, głównie u mężczyzn, produkując składniki płynu nasiennego. Do najważniejszych dodatkowych gruczołów płciowych męskich należą: gruczoł krokowy (prostata), pęcherzyki nasienne oraz gruczoły opuszkowo-cewkowe (gruczoły Cowpera).
Gruczoł krokowy (prostata) to największy z dodatkowych gruczołów płciowych męskich, położony poniżej pęcherza moczowego, otaczający początkowy odcinek cewki moczowej. Wydziela zasadową wydzielinę zawierającą enzymy, kwas cytrynowy, cynk i inne substancje stanowiące około 30% objętości nasienia, mające kluczowe znaczenie dla ruchliwości i żywotności plemników.
Pęcherzyki nasienne to parzyste gruczoły położone za pęcherzem moczowym, wytwarzające gęstą, alkaliczną wydzielinę bogatą we fruktozę, która stanowi główne źródło energii dla plemników. Wydzielina ta stanowi około 60-70% objętości płynu nasiennego.
Gruczoły opuszkowo-cewkowe (gruczoły Cowpera) wydzielają śluzową substancję, która neutralizuje kwasowość cewki moczowej przed ejakulacją, tworząc korzystne środowisko dla plemników. U kobiet do dodatkowych gruczołów płciowych zalicza się gruczoły przedsionkowe większe (gruczoły Bartholina), które wydzielają śluz nawilżający przedsionek pochwy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finahit 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, obniżone wydzielanie z dodatkowych gruczołów płciowych oraz spadek wskaźnika płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5α-reduktazy. Jednak kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieokreślone.
dodatkowy gruczoł płciowy, działanie rakotwórcze, feminizacja płodu, finasteryd, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy, narażenie na lek, nieprawidłowy rozwój narządów płciowych, pęcherzyk nasienny, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, toksyczność wielokrotna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finasterid Stada 5 mg tabletki powlekane 5 mg
Finasteryd przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani kancerogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych poza efektami farmakologicznymi, takimi jak zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżony wskaźnik płodności u samców szczurów, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitora 5α-reduktazy. Badania na małpach rezus, poddanych dożylnemu i doustnemu podawaniu finasterydu w dawkach do 2 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja układowa 3-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 5 mg), nie wykazały nieprawidłowości u płodów męskich przy dożylnym podaniu, natomiast doustne podanie wywołało zmiany w zewnętrznych narządach płciowych płodów męskich, potwierdzając działanie teratogenne leku przy wysokich dawkach.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, dihydrotestosteron, dodatkowy gruczoł płciowy, działanie antyandrogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, ekspozycja terapeutyczna, feminizacja płodu, finasteryd, gruczoł krokowy, hamowanie 5α-reduktazy, inhibitor 5α-reduktazy, małpa rezus, nieprawidłowość rozwojowa, pęcherzyk nasienny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności