stan skurczowy oskrzeli
Stan skurczowy oskrzeli, nazywany również skurczem oskrzeli, to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Prowadzi to do utrudnienia przepływu powietrza przez drogi oddechowe, co objawia się dusznością, świszczącym oddechem i kaszlem.
Najczęstszymi przyczynami stanu skurczowego oskrzeli są: astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), reakcje alergiczne, infekcje dróg oddechowych oraz ekspozycja na czynniki drażniące. W mechanizmie powstawania skurczu oskrzeli uczestniczą mediatory zapalenia, takie jak histamina, leukotrieny oraz cytokiny prozapalne.
Diagnostyka stanu skurczowego oskrzeli obejmuje badanie podmiotowe i przedmiotowe, badania czynnościowe układu oddechowego (spirometria z próbą rozkurczową), testy prowokacyjne oraz diagnostykę alergologiczną. W leczeniu stosuje się przede wszystkim leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidy wziewne oraz leki przeciwzapalne.
W przypadku ciężkiego skurczu oskrzeli, konieczne może być zastosowanie tlenoterapii, systemowych glikokortykosteroidów oraz intensyfikacja leczenia bronchodilatatorami. Zapobieganie stanom skurczowym oskrzeli polega na unikaniu czynników wywołujących oraz odpowiednim leczeniu chorób podstawowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Wskazania do stosowania
Salbutamol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, jest szeroko stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). W astmie znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu objawowym napadów bronchospazmu, zaostrzeń choroby, jak i profilaktyce astmy wysiłkowej oraz napadów po kontakcie z alergenami. Lek jest rekomendowany w różnych stopniach nasilenia astmy, jednak nie powinien opóźniać wdrożenia terapii wziewnymi glikokortykosteroidami. W POChP salbutamol stosuje się w leczeniu zaostrzeń z odwracalną obturacją oraz w przewlekłym leczeniu skurczu oskrzeli, także w przebiegu przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, bromek ipratropiowy, bronchospazm, glikokortykosteroid wziewny, leczenie przeciwzapalne, napad astmy, obturacja dróg oddechowych, odwracalna obturacja dróg oddechowych, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, roztwór do nebulizacji, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, stan skurczowy dróg oddechowych, stan skurczowy oskrzeli, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salbutamol Hasco 2 mg/5 ml
Salbutamol, substancja czynna syropu SALBUTAMOL HASCO (2 mg/5 ml), jest selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, należącym do grupy leków adrenergicznych stosowanych ogólnie (kod ATC: R03CC02). Jego główne miejsce działania to mięśnie gładkie oskrzeli, gdzie poprzez aktywację receptorów β2 inicjuje kaskadę biochemiczną: aktywację cyklazy adenylowej, wzrost stężenia cAMP i rozkurcz mięśni gładkich dróg oddechowych, co skutkuje efektem bronchodylatacyjnym. Receptory β2 obecne są także w naczyniach krwionośnych, układzie moczowym i macicy, co determinuje dodatkowe działania farmakologiczne leku.
adenozynotrifosforan, agonista receptora β2-adrenergicznego, cyklaza adenylowa, cykliczny adenozynomonofosforan, działanie agonistyczne, działanie bronchodylatacyjne, działanie niepożądane, działanie tokolityczne, efekt bronchodylatacyjny, efekt wazodylatacyjny, kaskada sygnałowa, mechanizm działania, mięśnie gładkie oskrzeli, receptor β2-adrenergiczny, rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, salbutamol, stan skurczowy oskrzeli, β-adrenomimetyk