biodostępność atazanawiru

Biodostępność atazanawiru jest kluczowym parametrem farmakokinetycznym tego leku przeciwretrowirusowego stosowanego w terapii zakażeń HIV. Atazanawir należy do grupy inhibitorów proteazy HIV i wykazuje zależną od posiłków biodostępność, która wzrasta 2-3 krotnie po podaniu z pokarmem w porównaniu do stanu na czczo.

Na biodostępność atazanawiru istotny wpływ ma pH soku żołądkowego – lek wymaga kwaśnego środowiska do rozpuszczenia i wchłonięcia. Z tego powodu jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy, inhibitorów pompy protonowej czy antagonistów receptora H2 może znacząco obniżyć jego biodostępność, prowadząc do nieskuteczności terapii.

Biodostępność atazanawiru podlega również znaczącym interakcjom lekowym za pośrednictwem cytochromu P450, głównie izoformy CYP3A4. Równoczesne stosowanie induktorów tego enzymu (np. ryfampicyny, dziurawca) może zmniejszać biodostępność leku, podczas gdy inhibitory (np. rytonawir) zwiększają jego stężenie w osoczu, co wykorzystuje się w praktyce klinicznej w postaci wzmacnianego rytonawirem schematu dawkowania atazanawiru.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl