nadmierne wydzielanie kwasu solnego
Nadmierne wydzielanie kwasu solnego w żołądku (hipersekrecja kwasu solnego) to stan, w którym komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka produkują zbyt dużą ilość kwasu solnego (HCl). Zjawisko to jest kluczowym elementem patogenezy wielu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, szczególnie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Przyczyny nadmiernego wydzielania kwasu solnego mogą być różnorodne. Najczęściej są to czynniki hormonalne (zwiększone wydzielanie gastryny, np. w zespole Zollingera-Ellisona), infekcja Helicobacter pylori, predyspozycje genetyczne, stosowanie niektórych leków (np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych), a także długotrwały stres i niewłaściwa dieta bogata w tłuszcze, ostre przyprawy czy alkohol.
Objawy hipersekrecji kwasu solnego obejmują zgagę, pieczenie w przełyku, ból w nadbrzuszu, uczucie pełności po posiłkach, odbijanie, nudności, a w skrajnych przypadkach wymioty. Długotrwałe nadmierne wydzielanie kwasu może prowadzić do rozwoju wrzodów trawiennych, zapalenia przełyku, a w konsekwencji nawet do krwawień z przewodu pokarmowego.
Diagnostyka obejmuje badania endoskopowe, testy na obecność H. pylori, pomiar pH żołądka oraz badania laboratoryjne oceniające poziom gastryny. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i polega głównie na stosowaniu inhibitorów pompy protonowej, blokerów receptora H2, leków zobojętniających oraz eradykacji H. pylori w przypadku potwierdzenia infekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i ból głowy (około 1%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza (rzadka), pancytopenia (bardzo rzadka), trombocytopenia i leukopenia (częstość nieznana), które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, pantoprazol może wywoływać reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny o częstości nieznanej, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, enzym wątrobowy, farmakowigilancja, ginekomastia, granulocyt obojętnochłonny, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, polip trawieńcowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, transaminaza, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, złamanie kręgosłupa, złamanie nadgarstka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg
Pantogen 20 mg, zawierający 20 mg pantoprazolu sodowego półtora wodnego w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany do leczenia objawowej choroby refluksowej przełyku, długotrwałego leczenia refluksowego zapalenia przełyku oraz zapobiegania nawrotom tego schorzenia u pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Dodatkowo, u dorosłych stosowany jest w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy indukowanych przez nieselektywne NLPZ, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak wiek >65 lat, przebyte owrzodzenia, stosowanie leków przeciwzakrzepowych, kortykosteroidów, wysokie dawki NLPZ, zakażenie Helicobacter pylori oraz poważne choroby ogólnoustrojowe. Tabletki należy przyjmować w całości, około 1 godziny przed posiłkiem, z uwzględnieniem obecności 19,06 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroidy, laktoza jednowodna, leki przeciwzakrzepowe, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nawroty refluksowego zapalenia przełyku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja laktozy, owrzodzenie żołądka, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omeprazol Mylan 40 mg
Omeprazol Mylan w dawce 40 mg (42,5 mg soli sodowej omeprazolu) w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej stanowi skuteczną alternatywę dla terapii doustnej w leczeniu owrzodzeń dwunastnicy i żołądka, profilaktyce nawrotów tych owrzodzeń, a także w terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori. Wskazania obejmują również leczenie i profilaktykę owrzodzeń związanych z NLPZ, leczenie refluksowego zapalenia przełyku, a także zespół Zollingera-Ellisona. Dożylne podanie omeprazolu jest szczególnie zalecane w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane, np. u pacjentów z zaburzeniami połykania, niedrożnością przewodu pokarmowego lub w stanach wymagających szybkiego działania terapeutycznego.
antybiotykoterapia skojarzona, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, inhibitor pompy protonowej, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nawrót owrzodzenia dwunastnicy, niedrożność przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenia NLPZ, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, proszek liofilizowany, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, sól sodowa omeprazolu, terapia doustna, zabieg endoskopowy, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Omeprazol, substancja czynna produktu Polprazol Acidcontrol 10 mg, wykazuje potwierdzone bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży na podstawie trzech prospektywnych badań epidemiologicznych obejmujących ponad 1000 przypadków ekspozycji. Badania te nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Zaleca się jednak indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka u każdej pacjentki. W przypadku kobiet karmiących piersią, omeprazol przenika do mleka matki, jednak stosowanie standardowych dawek terapeutycznych (10 mg na kapsułkę) nie wiąże się z ryzykiem dla dziecka, co potwierdzają dostępne dane kliniczne.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gerdin 20 mg 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Gerdin 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC02, działającym poprzez selektywne, nieodwracalne hamowanie enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Mechanizm ten prowadzi do skutecznego zahamowania zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego, niezależnie od rodzaju stymulacji (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt terapeutyczny pantoprazolu jest zależny od dawki i osiągany jest zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. W terapii objawy związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu ustępują u większości pacjentów w ciągu 2 tygodni. Leczenie powoduje zmniejszenie kwaśności treści żołądkowej oraz wtórne, odwracalne zwiększenie stężenia gastryny w surowicy, które podczas długotrwałej terapii może ulec podwojeniu, jednak nadmierne wzrosty są rzadkie.
acetylocholina, antagonista receptora histaminowego H2, benzoimidazole, chromogranina A, Gerdin, guz neuroendokrynny, H+, inhibitor pompy protonowej, K+-ATP-aza, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, kwaśność wewnątrzżołądkowa, leczenie przeciwwydzielnicze, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, parametry wewnątrzwydzielnicze tarczycy, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, stymulowane wydzielanie kwasu, zmiany przedrakowiakowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Goprazol Max 20 mg
Omeprazol w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, zasadniczo nie wpływa na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co oznacza, że nie ogranicza ich możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Jednakże, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, które mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń wymagających wzmożonej koncentracji.
bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, Goprazol, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, omeprazol, orientacja przestrzenna, percepcja wzrokowa, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bioprazol 20 mg
Bioprazol 20 mg, zawierający omeprazol jako substancję czynną, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zarówno w monoterapii, jak i w terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawowej choroby refluksowej przełyku, gdzie dominuje zgaga. Ponadto, Bioprazol 20 mg jest wskazany w terapii zespołu Zollingera-Ellisona, profilaktyce zachłystowego zapalenia płuc u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu oraz w łagodzeniu objawów dyspeptycznych związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Preparat jest także stosowany w leczeniu i profilaktyce uszkodzeń błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołanych przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w dawce 20 mg omeprazolu na kapsułkę, z uwzględnieniem obecności sacharozy (47 mg/kapsułkę) u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
aspiracja treści żołądkowej, badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, gastrinoma, gastropatia polekowa, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerka błony śluzowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, omeprazol, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zachłystowe zapalenie płuc, zespół Zollingera-Ellisona, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gelatum Aluminii phosphorici Aflofarm 45 mg/g
Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm w postaci zawiesiny doustnej (45 mg/g) zawiera 4,5 g glinu fosforan żel (Aluminii phosphatis liquamen) na 100 g produktu, co odpowiada 828 mg substancji czynnej w 15 ml zawiesiny. Lek jest wskazany jako terapia wspomagająca w leczeniu objawów nadkwaśności soku żołądkowego, występujących w przebiegu choroby refluksowej przełyku, zapalenia błony śluzowej żołądka oraz choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Zawiesina doustna ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu, a dopuszczalna jest częściowa sedymentacja, która ustępuje po wstrząśnięciu butelki.
benzoesan sodu, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, glinu fosforan żel, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, pieczenie w nadbrzuszu, pieczenie za mostkiem, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, sedymentacja zawiesiny, terapia wspomagająca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawiesina doustna, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Panzol Pro 20 mg
Pantoprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (IPP) z grupy A02BC02, działa poprzez specyficzne, nieodwracalne hamowanie enzymu H+, K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Mechanizm ten jest niezależny od stymulacji acetylocholiną, histaminą czy gastryną, a efekt terapeutyczny obserwuje się zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. W trakcie terapii dawką 20 mg pantoprazolu dochodzi do szybkiego ustępowania objawów GERD, takich jak zgaga i kwaśne odbijanie, z całkowitym ustąpieniem zgagi u 54-80,6% pacjentów po 7 dniach oraz 68,1-92,3% po 28 dniach. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do odwracalnego wzrostu stężenia gastryny, zwykle do dwukrotności wartości wyjściowej, oraz łagodnego do umiarkowanego rozrostu komórek enterochromafinopodobnych (ECL), bez obserwacji zmian przedrakowych u ludzi.
antagonista receptora H2, benzoimidazol, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, gastryna, GERD, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka G, komórka okładzinowa, kwaśne odbijanie, leczenie zgagi, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, ocena endoskopowa, pantoprazol, rakowiak żołądka, wydzielanie wewnętrzne, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazole Kalceks 40 mg
Pantoprazole Kalceks w dawce 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do podawania dożylnego wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny i tylko w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka w chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowym zapaleniu przełyku wynosi 40 mg na dobę, podawana dożylnie przez 2-15 minut. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg na dobę, z możliwością modyfikacji dawkowania na podstawie pomiarów wydzielania kwasu solnego. Przy dawkach powyżej 80 mg/dobę zaleca się podział dawki na dwie podania, a w szczególnych przypadkach dawkę można zwiększyć do ponad 160 mg/dobę, jednak nie dłużej niż jest to konieczne do kontroli wydzielania kwasu. Szybka kontrola nadmiernego wydzielania kwasu wymaga podania 2 × 80 mg pantoprazolu, co pozwala na redukcję wydzielania kwasu do poziomu <10 mEq/h w ciągu pierwszej godziny terapii.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, dane farmakokinetyczne, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol sodowy półtorawodny, Pantoprazole Kalceks, personel medyczny, podanie dożylne, populacja pediatryczna, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, refluksowe zapalenie przełyku, rekonstytucja, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ranitydyna, jako antagonista receptora H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Preparaty dostępne są w dawkach 25 mg/ml (Solvertyl), 75 mg (Ranigast PRO, Ranisan), 150 mg (Ranigast, Ranigast MAX, Ranigast Fast, Ranimax Teva, Ranisan, Ranitydyna Aurovitas) w formie tabletek powlekanych, musujących oraz roztworów do infuzji i wstrzykiwań. Analiza dokumentacji medycznej wskazuje, że ranitydyna zasadniczo nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w dawkach terapeutycznych, jednakże istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy, niewyraźne widzenie, senność oraz stany splątania, które mogą negatywnie wpływać na sprawność psychofizyczną pacjentów. Szczególnie preparaty Ranigast Fast (150 mg) i Ranisan (75 mg, 150 mg) zawierają ostrzeżenia o możliwym pogorszeniu zdolności psychomotorycznych, a preparat Solvertyl (25 mg/ml) również może powodować podobne efekty.
antagonista receptora histaminowego H2, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane ranitydyny, funkcja poznawcza, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewyraźne widzenie, podanie parenteralne, ranitydyna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, senność, sprawność psychofizyczna, stan splątania, tabletka musująca, tabletka powlekana, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychomotoryczne, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazole Genoptim 40 mg
Pantoprazole Genoptim w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do dożylnego podawania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, głównie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) raz na dobę, podawana dożylnie przez 2-15 minut. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, dawka początkowa to 80 mg na dobę, którą można modyfikować w zależności od wyników badań wydzielania kwasu, z możliwością podziału dawki powyżej 80 mg na dwie aplikacje dziennie. W szczególnych przypadkach dopuszcza się okresowe zwiększenie dawki powyżej 160 mg na dobę, jednak nie dłużej niż jest to konieczne do osiągnięcia odpowiedniego hamowania wydzielania kwasu (poniżej 10 mEq/h w ciągu 1 godziny). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak ustalonych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
chlorek sodu, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, farmakokinetyka u dzieci, hamowanie wydzielania kwasu, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol, podanie dożylne pantoprazolu, produkt leczniczy, proszek do sporządzania roztworu, refluksowe zapalenie przełyku, rekonstytucja leku, roztwór glukozy, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Controloc 40 mg
Lek Controloc w dawce 40 mg pantoprazolu sodowego, podawany w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany u dorosłych pacjentów z chorobami związanymi z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takimi jak refluksowe zapalenie przełyku, choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona. Pantoprazol, jako silny inhibitor pompy protonowej, skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego, co jest kluczowe w leczeniu uszkodzeń błony śluzowej przełyku i owrzodzeń żołądka lub dwunastnicy. Podanie parenteralne jest szczególnie uzasadnione u pacjentów, u których podanie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające, np. w ciężkim przebiegu choroby lub hospitalizacji.
błona śluzowa przełyku, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, gastrinoma, guz neuroendokrynny, hipersekrecja kwasu, idiopatyczna hipersekrecja kwasu, inhibitor pompy protonowej, komórki okładzinowe żołądka, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, owrzodzenie, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, supresja wydzielania kwasu żołądkowego, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Omeprazole Mercapharm 20 mg
Omeprazole Mercapharm, zawierający 20 mg omeprazolu w postaci kapsułek dojelitowych twardych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na omeprazol, inne pochodne benzoimidazolu oraz substancje pomocnicze, w tym sacharozę (37,60-43,01 mg na kapsułkę). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących nelfinawir, ze względu na istotne interakcje farmakokinetyczne, które mogą obniżyć skuteczność terapii antyretrowirusowej i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Kapsułki o wielkości #3 mogą stanowić problem u pacjentów z dysfagią lub zaburzeniami połykania, szczególnie u osób starszych lub z chorobami neurologicznymi, ze względu na ryzyko aspiracji.
aspiracja, dysfagia, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwydzielniczy, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadwrażliwość na substancję czynną, nelfinawir, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja cukrów, nietolerancja fruktozy, pochodna benzoimidazolu, reakcja krzyżowa, rzadkie dziedziczne zaburzenie, substancja pomocnicza, terapia antyretrowirusowa, zaburzenie połykania, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast to lek w postaci tabletek musujących zawierający 150 mg ranitydyny chlorowodorku, będącej antagonistą receptorów histaminowych H2 (kod ATC: A02BA02). Ranitydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku zarówno w fazie podstawowej, jak i poposiłkowej, a także zmniejsza wydzielanie pepsyny. Jednorazowa dawka 150 mg zapewnia około 12-godzinne działanie hamujące, co umożliwia stosowanie leku dwa razy na dobę i skuteczną kontrolę nadkwaśności w chorobach przewodu pokarmowego związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.
antagonista receptora histaminowego H2, aspartam, fenyloketonuria, kwas solny w żołądku, nadciśnienie, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, pepsyna, ranitydyna chlorowodorek, receptor histaminowy H2, sok żołądkowy, sorbitol, tabletka musująca, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie podstawowe, wydzielanie poposiłkowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Magnezu wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest substancją czynną o działaniu zobojętniającym kwas solny w żołądku, stosowaną w leczeniu objawowym nadkwaśności soku żołądkowego oraz zaburzeń funkcjonowania górnego odcinka przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające magnezu wodorotlenek, takie jak Manti (200 mg magnezu wodorotlenku, 200 mg glinu wodorotlenku, 25 mg symetykonu) oraz Manti Extra (165 mg magnezu wodorotlenku, 10 mg famotydyny, 800 mg węglanu wapnia), są wskazane w leczeniu zgagi, niestrawności, bólu i pieczenia w nadbrzuszu, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zapalenia błony śluzowej żołądka, przepukliny rozworu przełykowego oraz wzdęć i bólów brzucha związanych z nadmiernym wytwarzaniem gazów. Preparat Manti Extra jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia i zalecany do krótkotrwałego stosowania.
ból nadbrzusza, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, famotydyna, glinu wodorotlenek, górny odcinek przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niestrawność, objawy dyspeptyczne, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, symetykon, węglan wapnia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Glin fosforan żel – Wskazania do stosowania
Glinu fosforan żel, zawarty w produkcie Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 45 mg/g (828 mg w 15 ml), wykazuje właściwości zobojętniające kwas solny w soku żołądkowym. Preparat jest wskazany jako leczenie wspomagające w chorobie refluksowej przełyku, zapaleniu błony śluzowej żołądka oraz chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Mechanizm działania opiera się na neutralizacji nadmiaru kwasu solnego, co prowadzi do zmniejszenia dolegliwości oraz wspomaga proces gojenia uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego. Produkt wymaga wstrząśnięcia przed użyciem ze względu na możliwość sedymentacji zawiesiny.
benzoesan sodu, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cofanie treści żołądkowej, dieta niskosodowa, gastropatia, glinu fosforan żel, gojenie owrzodzeń, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nietolerancja fruktozy, sedymentacja zawiesiny, sok żołądkowy, uszkodzenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawiesina doustna, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba refluksowa przełyku, refluksowe zapalenie przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz obecności chorób współistniejących. Standardowo dawki wahają się od 20 mg do 80 mg na dobę, podawane doustnie 1 godzinę przed posiłkiem, z możliwością podwojenia dawki w przypadku braku odpowiedzi na leczenie. W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori pantoprazol stosuje się w dawce 40 mg dwa razy na dobę przez 7-14 dni w skojarzeniu z antybiotykami. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dawka podtrzymująca, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, leczenie skojarzone, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność wątroby, NLPZ, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, podanie dożylne, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, tabletka dojelitowa, tynidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Dawkowanie i sposób podawania
Ranitydyna, jako antagonista receptorów H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół Zollingera-Ellisona. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazania, postaci farmaceutycznej oraz indywidualnych cech pacjenta. Standardowo w chorobie wrzodowej dwunastnicy stosuje się 150 mg ranitydyny dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 4-8 tygodni. W terapii zakażenia Helicobacter pylori ranitydynę łączy się z amoksycyliną (750 mg 3x/dobę) i metronidazolem (500 mg 3x/dobę) przez 2 tygodnie, a następnie kontynuuje ranitydynę przez kolejne 2 tygodnie. W przypadku refluksowego zapalenia przełyku dawka może być zwiększona do 150 mg cztery razy na dobę przez 12 tygodni. Dla pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) zaleca się redukcję dawki do 150 mg/dobę doustnie lub 25-50 mg co 18-24 godziny w postaci parenteralnej, a u pacjentów dializowanych podanie 150 mg po dializie.
amoksycylina, antagonista receptorów histaminowych H₂, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwości dyspeptyczne, Helicobacter pylori, klirens kreatyniny, krwawienie z owrzodzenia, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie stresowe, pacjenci dializowani, podanie parenteralne, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, terapia trójlekowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zapalenie przełyku, zespół Mendelsona, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maalox 400 mg + 400 mg
Lek Maalox w postaci tabletek zawiera 400 mg wodorotlenku glinu oraz 400 mg wodorotlenku magnezu, które działają synergistycznie jako substancje zobojętniające kwas solny, co prowadzi do redukcji kwaśności soku żołądkowego. Preparat jest wskazany w terapii objawowej schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością, takich jak nieżyt żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, niestrawność i zgaga. Ponadto, Maalox może być stosowany jako leczenie wspomagające w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Objawy, które uzasadniają zastosowanie leku, to m.in. pieczenie w przełyku i żołądku, bóle w nadbrzuszu po posiłkach, odbijanie kwaśną treścią oraz uczucie pełności i dyskomfortu po jedzeniu.
alkohol benzylowy, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, kwaśność soku żołądkowego, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niestrawność, nieżyt żołądka, odbijanie kwaśnej treści, pieczenie przełyku, przepuklina rozworu przełykowego przepony, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, sorbitol, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wrzód, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Omeprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), jest szeroko stosowany w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Dane przedkliniczne, głównie z długoterminowych badań na szczurach, wykazały, że przewlekłe podawanie omeprazolu prowadzi do hiperplazji komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz powstawania rakowiaków żołądka. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, spowodowanej hamowaniem wydzielania kwasu solnego. Warto podkreślić, że hipergastrynemia jest mechanizmem kompensacyjnym, który prowadzi do proliferacji komórek ECL w odpowiedzi na zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego.
antagonista receptora histaminowego H2, badanie przedkliniczne, fundektomia, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, omeprazol, proliferacja komórek ECL, rakowiak, stężenie gastryny, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Controloc 40 mg
Pantoprazol w postaci Controloc 40 mg, proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, z zachowaniem ścisłych zasad dawkowania i przygotowania roztworu. Podawanie dożylne jest wskazane tylko, gdy niemożliwe jest stosowanie doustne i nie powinno przekraczać 7 dni. Standardowa dawka dożylna w chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowym zapaleniu przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) na dobę, podawana powoli w ciągu 2-15 minut. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg (2 fiolki), z możliwością modyfikacji do 160 mg na dobę, podzielonej na dwa podania, a w sytuacjach wymagających szybkiego zahamowania wydzielania kwasu stosuje się 2 x 80 mg, co pozwala obniżyć wydzielanie kwasu do <10 mEq/h w ciągu 1 godziny. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Produkt nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność wątroby, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność wątroby, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol doustny, podanie dożylne pantoprazolu, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sekrecja kwasu żołądkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Famogast 40 mg
Famogast, zawierający famotydynę w dawce 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany doustnie w leczeniu i profilaktyce chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. W chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka zalecana dawka wynosi 40 mg przed snem przez 4-8 tygodni, z możliwością przedłużenia terapii do 8 tygodni. W profilaktyce nawrotów choroby wrzodowej dwunastnicy stosuje się 20 mg przed snem długoterminowo. W chorobie refluksowej przełyku dawkowanie zależy od nasilenia: 20 mg dwa razy na dobę przez 6-12 tygodni w leczeniu dolegliwości, 40 mg dwa razy na dobę w przypadku nadżerek lub owrzodzeń, a w profilaktyce nawrotów 20 mg dwa razy na dobę długoterminowo. W zespole Zollingera-Ellisona początkowa dawka wynosi 20 mg co 6 godzin, z indywidualnym dostosowaniem dawki podtrzymującej.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, famotydyna, kreska dzieląca, leczenie podtrzymujące, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerka przełyku, nadżerki przełyku, nawrót choroby refluksowej, nawrót choroby wrzodowej, niewydolność nerek, populacja pediatryczna, tabletka powlekana, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Omeprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, GERD oraz zespół Zollingera-Ellisona. Typowe dawki terapeutyczne wynoszą 20 mg, natomiast w ciężkich przypadkach stosuje się dawki do 40 mg. Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z objawami sugerującymi nowotwory przewodu pokarmowego, gdyż omeprazol może maskować symptomy i opóźniać diagnozę. Należy unikać jednoczesnego stosowania z atazanawirem, a w przypadku konieczności kojarzenia terapii zaleca się zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg z rytonawirem 100 mg, przy jednoczesnym ograniczeniu dawki omeprazolu do 20 mg. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co może wpływać na metabolizm leków takich jak klopidogrel, dlatego ich łączne stosowanie nie jest zalecane. Długotrwałe stosowanie IPP wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, której objawy mogą obejmować tężyczkę, drgawki i arytmie, a także zmniejszeniem wchłaniania witaminy B12, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem niedoborów. Ponadto, u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy obserwowano przypadki ostrego zapalenia cewkowo-śródmiąższowego nerek (TIN), które może prowadzić do niewydolności nerek i wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
achlorhydria, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, atazanawir, Campylobacter, choroba wrzodowa, chromogranina A, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, cukrzyca, digoksyna, diuretyk, dysfagia, eradykacja H. pylori, GERD, guz neuroendokrynny, hiperlipidemia, hipomagnezemia, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, Salmonella, smolisty stolec, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, witamina B12, wymioty krwiste, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, złamanie kości biodrowej, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Helicid 20 20 mg
Helicid 20, zawierający omeprazol w dawce 20 mg, zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika z jego profilu farmakologicznego jako inhibitora pompy protonowej stosowanego w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Jednakże, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, które mogą istotnie upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien powstrzymać się od wykonywania tych czynności do czasu ich ustąpienia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nolpaza 20 mg tabletki dojelitowe 20 mg
Lek Nolpaza 20 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny jako substancję czynną, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na pantoprazol lub inne leki z grupy podstawionych benzoimidazoli, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, obecność 18 mg sorbitolu w każdej tabletce dojelitowej stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją sorbitolu oraz u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu fruktozy. Należy również uwzględnić potencjalne reakcje alergiczne na substancje pomocnicze preparatu, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
antagonista receptora H2, benzoimidazol, dieta niskosodowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, famotydyna, inhibitor pompy protonowej, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadwrażliwość na pantoprazol, nietolerancja cukru, nietolerancja fruktozy, pantoprazol sodowy półtorawodny, ranitydyna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sorbitol, tabletka dojelitowa, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anesteloc 40 mg 40 mg
Lek Anesteloc 40 mg, zawierający 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w postaci tabletek dojelitowych, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami oraz w zespole Zollingera-Ellisona i innych stanach hipersekrecji kwasu solnego. Pantoprazol skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego, co pozwala na leczenie i zapobieganie nawrotom owrzodzeń oraz kontrolę powikłań związanych z nadmierną sekrecją kwasu. Wskazania obejmują potwierdzone endoskopowo refluksowe zapalenie przełyku, aktywne owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, infekcję H. pylori oraz hipersekrecję kwasu w przebiegu zespołu Zollingera-Ellisona.
choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, guz wydzielający gastrynę, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, owrzodzenie, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacyjny, supresja kwasu żołądkowego, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, zapalenie błony śluzowej przełyku, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast 150 mg
Ranigast w dawce 150 mg (ranitydyna chlorowodorek) jest antagonistą receptora H2 stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i łagodnej postaci choroby wrzodowej żołądka, zarówno w fazie aktywnej, jak i profilaktycznie przeciw nawrotom. Lek jest również wskazany w zapobieganiu owrzodzeniom dwunastnicy indukowanym przez NLPZ, co jest istotne u pacjentów przewlekle stosujących te leki, np. w chorobach reumatycznych. Ranigast jest częścią terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w przypadku współistniejących owrzodzeń oraz stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku, w tym refluksowego zapalenia przełyku, oraz w objawowym leczeniu dyspepsji funkcjonalnej. Ponadto, lek zapobiega zespołowi Mendelsona u pacjentów z grup ryzyka w okresie okołooperacyjnym i podczas znieczulenia ogólnego.
antagonista receptora H2, aspiracja treści żołądkowej, choroba refluksowa przełyku, choroba reumatyczna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, kontrola endoskopowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie dwunastnicy, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, schemat eradykacyjny, terapia eradykacyjna, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Mendelsona, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Heligen Neo 20 mg
Heligen Neo, zawierający omeprazol w dawkach 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego. U dorosłych wskazania obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, eradykację Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami, owrzodzenia związane z NLPZ oraz ich profilaktykę, chorobę refluksową przełyku (zarówno zapalną, jak i objawową), a także zespół Zollingera-Ellisona. U pacjentów pediatrycznych Heligen Neo jest wskazany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, objawowej choroby refluksowej oraz owrzodzeń dwunastnicy wywołanych przez H. pylori, również w terapii skojarzonej z antybiotykami. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek dojelitowych o specjalnej powłoce chroniącej omeprazol przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, co zapewnia uwalnianie substancji czynnej w jelicie.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawowa choroba refluksowa, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, substancja czynna, terapia skojarzona z antybiotykami, zaburzenie czynności wątroby, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pantoprazol Krka 20 mg
Pantoprazol, będący inhibitorem pompy protonowej, jest stosowany w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. W przypadku przedawkowania tego leku, nie zidentyfikowano jednoznacznych, charakterystycznych objawów toksyczności u ludzi. Badania kliniczne wykazały, że dawki dożylne pantoprazolu do 240 mg podane w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane, bez istotnych działań niepożądanych. Wysoki stopień wiązania pantoprazolu z białkami osocza ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku z organizmu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asteloc 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Asteloc 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC02, działającym poprzez specyficzne, nieodwracalne hamowanie enzymu H+/K+ ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Mechanizm ten prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego, zarówno podstawowego, jak i stymulowanego, co umożliwia skuteczne leczenie schorzeń związanych z nadmierną kwasowością żołądka. Efekt farmakologiczny jest proporcjonalny do dawki i obserwuje się ustąpienie objawów już po około 2 tygodniach terapii. Pantoprazol wykazuje unikatową zdolność do blokowania pompy protonowej niezależnie od stymulacji przez acetylocholinę, histaminę czy gastrynę, a jego działanie jest identyczne przy podaniu doustnym i dożylnym.
acetylocholina, benzimidazol, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, histamina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora H2, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka okładzinowa żołądka, kwasowość wewnątrzżołądkowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, podstawiony benzimidazol, rakowiak żołądka, receptor komórkowy, rozrost gruczolakowaty, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie żołądkowe, zmiana przedrakowiakowa - Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Działania niepożądane
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest stosowany w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Działania niepożądane występują u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy (około 1%). W przypadku formy dożylnej najczęściej obserwuje się zakrzepowe zapalenie żył w miejscu podania. Rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne obejmują agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię i pancytopenię. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wymagają natychmiastowej interwencji. Istotne są również zaburzenia elektrolitowe: hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia i hiponatremia, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji klinicznych, w tym zaburzeń rytmu serca i skurczów mięśni. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, co jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka osteoporozy.
agranulocytoza, ginekomastia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, podwyższone enzymy wątrobowe, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zakrzepowe zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polpanto 40 mg
Polpanto 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest dostępny jako liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeznaczony do stosowania parenteralnego u dorosłych pacjentów. Wskazania obejmują refluksowe zapalenie przełyku, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona oraz inne stany związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Pantoprazol działa poprzez silną i szybką inhibicję pompy protonowej, co prowadzi do zmniejszenia sekrecji kwasu solnego, łagodzenia objawów oraz wspomagania gojenia zmian zapalnych i owrzodzeń.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja czynnościowa, forma parenteralna leku, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, hipersekrecja, inhibitor pompy protonowej, komórki okładzinowe żołądka, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, ubytek błony śluzowej żołądka, zaburzenie połykania, zapalenie błony śluzowej przełyku, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ranitydyna, jako antagonista receptorów H2, jest szeroko stosowana w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, jednak wymaga szczególnej ostrożności klinicznej. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka konieczne jest wykluczenie nowotworowego charakteru zmian, zwłaszcza u osób w średnim i starszym wieku z nowymi lub zmienionymi objawami dyspeptycznymi, gdyż ranitydyna może maskować symptomy nowotworów. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki, a stosowanie leku bez nadzoru jest przeciwwskazane. Niewydolność wątroby nie wpływa istotnie na farmakokinetykę, jednak zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy dożylnym podaniu w dawkach przekraczających zalecenia przez ponad 5 dni, co może prowadzić do wzrostu aktywności enzymów wątrobowych. Ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii, dlatego jest przeciwwskazana u pacjentów z tym schorzeniem w wywiadzie.
antagonista receptorów H2, bradykardia, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, czas protrombinowy, dysfagia, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja fruktozy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, enzymy wątrobowe, fenyloketonuria, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nawrót choroby wrzodowej, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór żołądka, ostra porfiria, ostry napad porfirii, owrzodzenie żołądka, parametry farmakokinetyczne, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła choroba płuc, reakcja alergiczna, ryzyko krwawienia, ryzyko względne, splątanie, świszczący oddech, wrzód żołądka i dwunastnicy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia dyspeptyczne, zaburzenia odporności, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pantosis MAX 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg (Pantosis MAX, tabletki dojelitowe) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 18,1 mg laktozy na tabletkę, co wymaga ostrożności u osób z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir), gdyż podwyższenie pH żołądka przez pantoprazol obniża ich biodostępność, co może skutkować nieskutecznością terapii antyretrowirusowej i rozwojem oporności wirusa. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby konieczna jest modyfikacja dawkowania ze względu na wydłużony okres półtrwania leku i ryzyko kumulacji. Długotrwała terapia (>1 rok) wymaga monitorowania z uwagi na ryzyko hipergastrynemii, niedoboru witaminy B12, zwiększonego ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego oraz złamań kości.
anemia, antagonista receptora H2, antagonista witaminy K, guz neuroendokrynny, hipergastrynemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, lek zobojętniający kwas solny, metotreksat, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadwrażliwość na pantoprazol, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pantoprazol, reakcja anafilaktyczna, tabletka dojelitowa, terapia antyretrowirusowa, warfaryna, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie wchłaniania witaminy B12, zakażenie przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Panzol Pro 20 mg
Przedawkowanie pantoprazolu, substancji czynnej leku Panzol Pro 20 mg, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na jego farmakologiczne właściwości jako inhibitora pompy protonowej. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 240 mg podawane dożylnie przez 2 minuty są zazwyczaj dobrze tolerowane, jednak brak jest specyficznych protokołów terapeutycznych w przypadku zatrucia. Pantoprazol charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co znacząco utrudnia jego eliminację metodą dializy, stanowiąc wyzwanie w leczeniu ciężkich przedawkowań.
ciśnienie tętnicze, dializa, działanie niepożądane, inhibitor pompy protonowej, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna przedawkowania, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie pantoprazolu, równowaga wodno-elektrolitowa, saturacja, stan świadomości, tabletka dojelitowa, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zatrucie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Famogast 40 mg
Famogast, zawierający 40 mg famotydyny w postaci tabletek powlekanych, jest skutecznym inhibitorem receptorów H2, stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, choroby refluksowej przełyku oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Lek hamuje wydzielanie kwasu solnego, co sprzyja gojeniu owrzodzeń i zmniejsza objawy chorób związanych z nadkwaśnością. Famogast jest wskazany zarówno w fazie ostrej leczenia, jak i w terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów z nawrotami, opornymi owrzodzeniami lub przeciwwskazaniami do innych leków przeciwwrzodowych. W chorobie refluksowej przełyku stosuje się go w celu złagodzenia objawów, gojenia zmian zapalnych oraz profilaktyki nawrotów i powikłań, takich jak nadżerki czy owrzodzenia.
badanie endoskopowe, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czerwień koszenilowa, famotydyna, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerki i owrzodzenia, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, zmiany zapalne przełyku - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Famogast 40 mg
Famotydyna (Famogast, 40 mg) jest antagonistą receptorów H2 stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej oraz schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. W praktyce klinicznej nie stwierdzono bezpośrednich przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas terapii famotydyną, ani jednoznacznych danych klinicznych wskazujących na negatywny wpływ leku na zdolności psychomotoryczne. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, które mogą istotnie zaburzać sprawność psychofizyczną i zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
antagonista receptorów H2, benzodiazepiny, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działania niepożądane, Famogast, famotydyna, farmakoterapia, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, opioidowe leki przeciwbólowe, ośrodkowy układ nerwowy, terapia farmakologiczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazol Zentiva 40 mg
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do podawania dożylnego wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny i tylko w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Zalecana dawka w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) na dobę, podawana dożylnie w ciągu 2-15 minut. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg na dobę (2 x 40 mg), z możliwością dostosowania dawki w zależności od wyników badań wydzielania kwasu solnego. Dawkowanie powyżej 80 mg/dobę wymaga podziału na dwie dawki, a okresowe zwiększenie dawki powyżej 160 mg/dobę jest dopuszczalne tylko na czas niezbędny do uzyskania efektu hamowania wydzielania kwasu. W celu szybkiego osiągnięcia efektu hamowania kwasu, dawka początkowa 2 x 80 mg pozwala zmniejszyć wydzielanie kwasu do poziomu <10 mEq/h w ciągu 1 godziny.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, dysfagia, hamowanie wydzielania kwasu, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol doustny, podanie dożylne, populacja pediatryczna, preparat dożylny, proszek do sporządzania roztworu, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, terapia doustna, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek magnezu – Wskazania do stosowania
Wodorotlenek magnezu (Mg(OH)₂) jest skutecznym środkiem zobojętniającym kwas solny w żołądku, stosowanym w leczeniu objawowym zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością. Preparaty takie jak Maalox, zawierające 400 mg wodorotlenku magnezu na tabletkę lub 4,0 g w 100 ml zawiesiny, neutralizują kwas solny poprzez reakcję chemiczną prowadzącą do powstania chlorku magnezu i wody. Wskazania do stosowania obejmują nieżyt żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, niestrawność i zgagę, a także terapię wspomagającą w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Połączenie wodorotlenku magnezu z wodorotlenkiem glinu w preparacie Maalox zapewnia synergistyczne działanie, wydłużając i wzmacniając efekt zobojętniający.
antagoniści receptora H2, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwości gastryczne, dysfagia, dyspepsja czynnościowa, Helicobacter pylori, inhibitory pompy protonowej, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niestrawność, nieżyt żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg
Pantoprazole REIG JOFRE w dawce 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do podawania dożylnego wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, głównie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz refluksowym zapaleniu przełyku wynosi 40 mg raz na dobę, podawana dożylnie do 7 dni, po czym należy przejść na formę doustną. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 80 mg na dobę, z możliwością podziału dawki powyżej 80 mg i okresowego stosowania dawek przekraczających 160 mg, dostosowanych do wyników badań wydzielania kwasu solnego. W sytuacjach wymagających szybkiego zahamowania wydzielania kwasu stosuje się 2 x 80 mg dożylnie, aż do uzyskania redukcji kwasu poniżej 10 mEq/h. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Lek nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych klinicznych.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, dieta niskosodowa, farmakokinetyka pantoprazolu, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol sodowy półtorawodny, podanie dożylne pantoprazolu, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań, roztwór glukozy do wstrzykiwań, terapia doustna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ozzion 40 mg
Produkt leczniczy Ozzion zawiera pantoprazol w dawce 40 mg (45,150 mg półtorawodnej soli sodowej pantoprazolu) w postaci tabletek dojelitowych. Dawkowanie jest zależne od wskazań klinicznych: w refluksowym zapaleniu przełyku standardowa dawka to 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę i leczenia do 8 tygodni. W eradykacji Helicobacter pylori stosuje się terapię skojarzoną z pantoprazolem 40 mg dwa razy na dobę przez 7-14 dni, w połączeniu z antybiotykami według schematów A, B lub C, dostosowanych do lokalnej oporności bakterii. W monoterapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy zaleca się 40 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę i leczenia odpowiednio do 4 lub 2 tygodni, z opcją przedłużenia. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 80 mg/dobę, z możliwością modyfikacji i stosowania dawek powyżej 160 mg/dobę w dawkach podzielonych, bez ograniczeń czasowych terapii.
amoksycylina, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, klarytromycyna, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, substancja czynna, tabletka dojelitowa, terapia skojarzona, tynidazol, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Lanzoprazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lanzoprazol, inhibitor pompy protonowej, stosowany w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, posiada ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania, jednak ze względu na brak wystarczających danych u ludzi, zaleca się unikanie stosowania lanzoprazolu (m.in. preparaty Lanzul, Lanzul S, Renazol, Zalanzo) w okresie ciąży. W przypadku konieczności leczenia u kobiet ciężarnych, lekarz powinien rozważyć alternatywne leki o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Pacjentki powinny być informowane o ograniczeniach danych oraz konieczności konsultacji w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii.
bezpieczeństwo w ciąży, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, farmakoterapia, funkcja rozrodcza, inhibitor pompy protonowej, karmienie piersią, kwas solny, lanzoprazol, Lanzul, model zwierzęcy, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, parametry hormonalne, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazol Alugastrin 20 mg
Ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, niezależnym od dawki, postaci farmaceutycznej czy grupy wiekowej pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy, ból brzucha, biegunka oraz nudności. Zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak polipy dna żołądka, kandydoza przewodu pokarmowego czy mikroskopowe zapalenie jelita grubego, występują z różną częstością. Istotne są również zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipomagnezemia, która może współistnieć z hipokalcemią i hipokaliemią, co wymaga monitorowania stężenia elektrolitów, szczególnie u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują bóle głowy, zawroty głowy, parestezje oraz zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, pobudzenie czy depresja. Reakcje skórne mogą mieć charakter od łagodnych (wysypka, świąd) do ciężkich, zagrażających życiu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka).
agranulocytoza, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Lanzoprazol – Dawkowanie i sposób podawania
Lanzoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy (30 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie), choroba wrzodowa żołądka (30 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni), refluksowe zapalenie przełyku (30 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni) oraz w profilaktyce i leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku (15-30 mg raz na dobę). W eradykacji Helicobacter pylori zaleca się 30 mg dwa razy na dobę przez 7-14 dni w skojarzeniu z antybiotykami (klarytromycyna 250-500 mg i amoksycylina 1 g lub metronidazol 400-500 mg, oba podawane dwa razy na dobę). W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 180 mg na dobę w dawkach podzielonych. U pacjentów z chorobą wątroby dawkę należy zmniejszyć o 50%, a u osób starszych maksymalna dawka to 30 mg na dobę ze względu na zmniejszony klirens leku.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, klirens lanzoprazolu, lanzoprazol, leczenie skojarzone, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, NLPZ, oporność bakterii, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, reinfekcja, sonda żołądkowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona, zgłębnik nosowo-żołądkowy