Wskazania do stosowania
Omeprazol Mylan 40 mg

Omeprazol Mylan w dawce 40 mg (42,5 mg soli sodowej omeprazolu) w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej stanowi skuteczną alternatywę dla terapii doustnej w leczeniu owrzodzeń dwunastnicy i żołądka, profilaktyce nawrotów tych owrzodzeń, a także w terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori. Wskazania obejmują również leczenie i profilaktykę owrzodzeń związanych z NLPZ, leczenie refluksowego zapalenia przełyku, a także zespół Zollingera-Ellisona. Dożylne podanie omeprazolu jest szczególnie zalecane w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane, np. u pacjentów z zaburzeniami połykania, niedrożnością przewodu pokarmowego lub w stanach wymagających szybkiego działania terapeutycznego.

Wskazania do stosowania leku Omeprazol Mylan

Omeprazol Mylan w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji (40 mg) jest przeznaczony do stosowania dożylnego jako alternatywa dla terapii doustnej. Lek zawiera 42,5 mg soli sodowej omeprazolu, co odpowiada 40 mg omeprazolu. Preparat występuje w postaci białego liofilizowanego proszku przeznaczonego do przygotowania roztworu do infuzji dożylnej.1

Wskazania terapeutyczne u pacjentów dorosłych

Omeprazol Mylan podawany dożylnie jest zalecany w następujących sytuacjach klinicznych u dorosłych pacjentów:2

Leczenie chorób wrzodowych

  • Leczenie owrzodzeń dwunastnicy – gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane, Omeprazol Mylan podawany dożylnie stanowi skuteczną alternatywę terapeutyczną3
  • Zapobieganie nawrotom owrzodzenia dwunastnicy – lek może być stosowany w profilaktyce nawrotów wrzodów dwunastnicy, gdy terapia doustna jest utrudniona4
  • Leczenie owrzodzeń żołądka – w przypadkach aktywnej choroby wrzodowej żołądka wymagającej szybkiej interwencji terapeutycznej5
  • Zapobieganie nawrotom owrzodzenia żołądka – w ramach terapii podtrzymującej u pacjentów z wyleczonymi wrzodami żołądka, ale zagrożonych nawrotem6

Eradykacja Helicobacter pylori

Omeprazol Mylan jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami w ramach terapii eradykacyjnej zakażenia Helicobacter pylori u pacjentów z chorobą wrzodową. Skuteczna eradykacja tego patogenu znacząco zmniejsza ryzyko nawrotów owrzodzeń i związanych z nimi powikłań.7

Owrzodzenia związane z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

  • Leczenie owrzodzeń związanych z NLPZ – w przypadku rozwoju owrzodzeń żołądka i dwunastnicy wywołanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie gdy wymagane jest szybkie działanie terapeutyczne8
  • Profilaktyka owrzodzeń u pacjentów z grupy ryzyka – u osób wymagających przewlekłego stosowania NLPZ, które jednocześnie należą do grupy zwiększonego ryzyka rozwoju owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, Omeprazol Mylan podawany dożylnie może być stosowany w ramach profilaktyki9

Choroby refluksowe przełyku

  • Leczenie refluksowego zapalenia przełyku – dożylny Omeprazol Mylan można zastosować w przypadkach nasilonego zapalenia przełyku wymagającego szybkiej interwencji, gdy podawanie doustne jest niemożliwe10
  • Długotrwałe leczenie pacjentów po wyleczeniu – u pacjentów z zaleczonym refluksowym zapaleniem przełyku, którzy wymagają kontynuacji terapii, a nie mogą przyjmować leków doustnie11
  • Leczenie objawowe choroby refluksowej – w przypadkach nasilonych objawów choroby refluksowej żołądka i przełyku, gdy wymagane jest szybkie zmniejszenie dolegliwości, a droga doustna jest niemożliwa do zastosowania12

Zespół Zollingera-Ellisona

Omeprazol Mylan w postaci dożylnej jest wskazany w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona – rzadkiego zespołu charakteryzującego się nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku w wyniku obecności gastrinoma. W tych przypadkach dożylna podaż omeprazolu zapewnia szybką kontrolę nadmiernej sekrecji kwasu i umożliwia opanowanie związanych z tym objawów klinicznych.13

Okoliczności zalecania Omeprazolu Mylan do podania dożylnego

Terapia dożylna omeprazolem powinna być rozważana w następujących okolicznościach klinicznych:

  • Niemożność stosowania leków doustnych – u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków drogą doustną, np. z powodu zaburzeń świadomości, trudności w połykaniu, niedrożności przewodu pokarmowego14
  • Stany wymagające szybkiego działania – w sytuacjach klinicznych, gdy wymagane jest szybkie osiągnięcie efektu terapeutycznego, szybsze niż przy podaniu doustnym
  • Hospitalizacja – u pacjentów hospitalizowanych z różnych przyczyn, u których istnieją wskazania do stosowania inhibitorów pompy protonowej, a nie mogą przyjmować leków doustnie
  • Przygotowanie do zabiegów endoskopowych – w celu redukcji wydzielania kwasu solnego przed planowanymi zabiegami endoskopowymi górnego odcinka przewodu pokarmowego

Istotne jest, aby po ustabilizowaniu stanu pacjenta rozważyć przejście z terapii dożylnej na doustną formę inhibitorów pompy protonowej, zgodnie z aktualnym stanem klinicznym i możliwościami przyjmowania leków drogą doustną.15

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl