zaburzenie stężenia sodu
Zaburzenie stężenia sodu, określane medycznie jako dysnatremia, to stan kliniczny, w którym poziom sodu w surowicy krwi wykracza poza granice normy wynoszącej 135-145 mmol/l. Obejmuje ono hiponatremię (stężenie sodu poniżej 135 mmol/l) oraz hipernatremię (stężenie sodu powyżej 145 mmol/l).
Hiponatremia jest najczęstszym zaburzeniem elektrolitowym u pacjentów hospitalizowanych, występującym u 15-30% z nich. Może być spowodowana różnymi mechanizmami, w tym przewodnieniem, utratą sodu, zespołem nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), niewydolnością nerek, serca lub wątroby. Objawy kliniczne zależą od nasilenia i szybkości rozwoju zaburzenia – od łagodnych (zmęczenie, nudności) do ciężkich (drgawki, śpiączka).
Hipernatremia występuje rzadziej i najczęściej jest związana z odwodnieniem, niedostatecznym przyjmowaniem wody lub nadmierną utratą płynów hipotonicznych. Szczególnie narażone są osoby starsze, niemowlęta oraz pacjenci z zaburzeniami świadomości. Objawy obejmują pragnienie, suchość błon śluzowych, a w cięższych przypadkach – dezorientację, drgawki i śpiączkę.
Diagnostyka zaburzeń stężenia sodu obejmuje badania laboratoryjne, ocenę wolemii oraz poszukiwanie przyczyny. Leczenie zależy od nasilenia zaburzenia, szybkości jego rozwoju i stanu klinicznego pacjenta. W hiponatremii może obejmować ograniczenie podaży płynów, stosowanie hipertonicznych roztworów sodu lub leczenie przyczynowe, natomiast w hipernatremii – uzupełnianie niedoboru wody i leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan – Przedawkowanie
Sodu siarczan, obecny w preparacie Plenvu w dawce 9 g (sodu siarczanu bezwodnego) na saszetkę, co odpowiada stężeniu 63,4 mmol/500 ml po rozpuszczeniu, jest stosowany do oczyszczania jelit przed procedurami diagnostycznymi i chirurgicznymi. Przedawkowanie tej substancji prowadzi do ciężkiej biegunki osmotycznej, skutkującej odwodnieniem oraz zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, w tym hiponatremią, hipernatremią i hipokaliemią (odpowiednio 160,9 mmol/500 ml sodu i 13,3 mmol/500 ml potasu w dawce 1.). Zaburzenia te mogą wywołać hemodynamiczne komplikacje, zwłaszcza u pacjentów z chorobami nerek, sercowo-naczyniowymi oraz u osób w podeszłym wieku, u których mechanizmy kompensacyjne są ograniczone.
choroba nerek, choroba sercowo-naczyniowa, diureza, dysfagia, działanie osmotyczne, hipokaliemia, mechanizm kompensacyjny, monitorowanie laboratoryjne, oczyszczanie jelita, odwodnienie organizmu, osłabienie mięśniowe, płyn wewnątrznaczyniowy, preparat przeczyszczający, przyspieszenie perystaltyki, sodu siarczan, suplementacja płynów, utrata elektrolitów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie stężenia sodu, zaburzenie wodno-elektrolitowe