przyspieszenie perystaltyki
Przyspieszenie perystaltyki to zjawisko fizjologiczne polegające na zwiększeniu częstotliwości i intensywności skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego. W warunkach prawidłowych perystaltyka odpowiada za przemieszczanie treści pokarmowej wzdłuż przewodu pokarmowego, a jej przyspieszenie może być zarówno reakcją fizjologiczną, jak i objawem patologicznym.
Do najczęstszych przyczyn przyspieszenia perystaltyki należą: infekcje przewodu pokarmowego (wirusowe, bakteryjne, pasożytnicze), zespół jelita drażliwego, nieswoiste choroby zapalne jelit, nietolerancje pokarmowe, działanie niektórych leków (szczególnie prokinetycznych, cholinergicznych, metoklopramidu), a także czynniki psychogenne (stres, lęk). Zjawisko to jest fizjologiczne po spożyciu posiłku, zwłaszcza wysokotłuszczowego, lub po wypicu kawy.
Klinicznie przyspieszenie perystaltyki objawia się najczęściej biegunką, zwiększoną częstością wypróżnień, bólami brzucha typu kolkowego, głośnym przelewaniem (borborygmi) oraz uczuciem pilnej potrzeby defekacji. W badaniu przedmiotowym można stwierdzić wzmożoną perystaltykę przy osłuchiwaniu brzucha (powyżej 5-7 szmerów/min).
Diagnostyka przyczyn przyspieszenia perystaltyki obejmuje wywiad, badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe ukierunkowane na wykrycie przyczyny (badania laboratoryjne, obrazowe, endoskopowe). Leczenie jest przyczynowe, a doraźnie można zastosować leki spowalniające perystaltykę, takie jak loperamid, difenoksylat czy opioidy. W przypadkach uporczywych objawów konieczne jest ustalenie i wyeliminowanie czynnika wywołującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan – Przedawkowanie
Sodu siarczan, obecny w preparacie Plenvu w dawce 9 g (sodu siarczanu bezwodnego) na saszetkę, co odpowiada stężeniu 63,4 mmol/500 ml po rozpuszczeniu, jest stosowany do oczyszczania jelit przed procedurami diagnostycznymi i chirurgicznymi. Przedawkowanie tej substancji prowadzi do ciężkiej biegunki osmotycznej, skutkującej odwodnieniem oraz zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, w tym hiponatremią, hipernatremią i hipokaliemią (odpowiednio 160,9 mmol/500 ml sodu i 13,3 mmol/500 ml potasu w dawce 1.). Zaburzenia te mogą wywołać hemodynamiczne komplikacje, zwłaszcza u pacjentów z chorobami nerek, sercowo-naczyniowymi oraz u osób w podeszłym wieku, u których mechanizmy kompensacyjne są ograniczone.
choroba nerek, choroba sercowo-naczyniowa, diureza, dysfagia, działanie osmotyczne, hipokaliemia, mechanizm kompensacyjny, monitorowanie laboratoryjne, oczyszczanie jelita, odwodnienie organizmu, osłabienie mięśniowe, płyn wewnątrznaczyniowy, preparat przeczyszczający, przyspieszenie perystaltyki, sodu siarczan, suplementacja płynów, utrata elektrolitów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie stężenia sodu, zaburzenie wodno-elektrolitowe