okluder Amplatzer
Okluder Amplatzer to małoinwazyjne urządzenie medyczne stosowane w kardiologii interwencyjnej do zamykania różnych ubytków w sercu. Wykonany jest z siatki nitynolowej (stop niklu i tytanu) o właściwościach „pamięci kształtu”, co umożliwia jego złożenie do wprowadzenia przez cewnik, a następnie rozprężenie w miejscu docelowym.
Najczęściej stosowany jest do przezskórnego zamykania ubytków międzyprzedsionkowych (ASD), ubytków międzykomorowych (VSD) oraz przetrwałego otworu owalnego (PFO). Stanowi alternatywę dla leczenia operacyjnego, umożliwiając skuteczne zamknięcie ubytku bez konieczności przeprowadzania operacji na otwartym sercu.
Zabieg implantacji okludera Amplatzer przeprowadzany jest pod kontrolą fluoroskopii i echokardiografii przezprzełykowej. Urządzenie wprowadza się przez żyłę udową za pomocą specjalnego systemu dostawczego. Po prawidłowym umieszczeniu okludera w miejscu ubytku następuje jego uwolnienie z systemu dostawczego.
Skuteczność zamknięcia ubytków przy użyciu okludera Amplatzer jest wysoka (90-95%), a ryzyko powikłań niskie. Do najczęstszych powikłań należą: arytmie, przemieszczenie okludera, powstawanie skrzeplin oraz perforacja ściany serca. Po zabiegu konieczne jest stosowanie podwójnej terapii przeciwpłytkowej przez okres 3-6 miesięcy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej – Leczenie
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) stanowi 10-15% wrodzonych wad serca i wymaga indywidualnej oceny pod kątem wielkości ubytku, wieku pacjenta, objawów klinicznych oraz znaczenia hemodynamicznego (Qp:Qs >1,5). Małe ubytki typu secundum często zamykają się samoistnie (do 80% w pierwszych 18 miesiącach życia), natomiast ubytki utrzymujące się po 3. roku życia zwykle wymagają interwencji. Wskazania do zamknięcia obejmują powiększenie prawego przedsionka i komory, objawy kliniczne, przebyty incydent zatorowy oraz desaturację tlenem. Preferowaną metodą leczenia ASD typu secundum jest przezskórne zamknięcie za pomocą okludera Amplatzer, które cechuje się mniejszą inwazyjnością, krótszym pobytem szpitalnym (około 24 godziny), niższym ryzykiem powikłań (7,2% vs. 24% w chirurgii) oraz szybszym powrotem do aktywności. Metoda ta jest ograniczona do ubytków <36 mm z odpowiednimi brzegami (>5 mm) i bez współistniejących wad serca.
antagonista receptora endoteliny, ASD typu primum, ASD typu secundum, ASD typu sinus venosus, ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej, defekt przegrody międzyprzedsionkowej, echokardiogram, embolizacja urządzenia, incydent zatorowy, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor fosfodiesterazy 5, krążenie pozaustrojowe, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, okluder Amplatzer, opór naczyń płucnych, parametr hemodynamiczny, powiększenie prawego przedsionka, przeciek lewo-prawy, przezskórne zamknięcie ASD, stosunek przepływu płucnego do systemowego, strategia treat and repair, trzepotanie przedsionków, urządzenie okluzyjne, wrodzona wada serca, zaburzenie rytmu serca, zespół Eisenmengera