incydent zatorowy
Incydent zatorowy to nagłe zablokowanie przepływu krwi w naczyniu krwionośnym przez materiał zatorowy (embolus), który przemieścił się z miejsca powstania do innego odcinka układu naczyniowego. Najczęstszymi przyczynami są zakrzepy (zatory zakrzepowe), fragmenty blaszek miażdżycowych, tkanka tłuszczowa, powietrze, płyn owodniowy lub komórki nowotworowe.
Skutki incydentu zatorowego zależą od lokalizacji zatoru i wielkości zamkniętego naczynia. Najgroźniejsze są zatory w tętnicach mózgowych (prowadzące do udaru niedokrwiennego mózgu), tętnicach wieńcowych (powodujące zawał serca) oraz tętnicach płucnych (zatorowość płucna). Objawy kliniczne obejmują nagły ból, zaburzenia czucia, niedowład lub porażenie kończyn, sinicę, zaburzenia świadomości, duszność i wstrząs.
Diagnostyka incydentu zatorowego opiera się na badaniach obrazowych (angiografia, angio-TK, USG Doppler), badaniach laboratoryjnych (D-dimery) oraz ocenie klinicznej. Leczenie obejmuje trombolizę, embolektomię mechaniczną lub chirurgiczną, leczenie przeciwkrzepliwe oraz terapię objawową. Kluczową rolę odgrywa również profilaktyka, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Danengo 150 mg
Profil bezpieczeństwa dabigatranu eteksylatu (Danengo) został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (do 3 lat terapii), 14% leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, których częstość wynosiła od 10,5% do 19,4% w zależności od wskazania i badania. Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia, prowadzić do niepełnosprawności lub zgonu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Inne często obserwowane działania to niedokrwistość, spadek hemoglobiny, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, anafilaksja), zaburzenia czynności wątroby oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, dyspepsja).
choroba von Willebranda, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, dyspepsja, epistaxis, hematemeza, idarucyzumab, incydent zatorowy, induktor glikoproteiny P, inhibitor trombiny, interakcja lekowa, krwawienie, krwawienie do stawów, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, małopłytkowość, melena, migotanie przedsionków, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, spadek hemoglobiny, wybroczyny, zatorowość systemowa, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Zapobieganie i profilaktyka
Profilaktyka zwężenia zastawki mitralnej koncentruje się przede wszystkim na zapobieganiu gorączce reumatycznej, będącej główną przyczyną tej wady. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie i leczenie infekcji paciorkowcowych, zwłaszcza anginy paciorkowcowej, z zastosowaniem pełnej kuracji antybiotykowej, najczęściej penicyliną. U pacjentów po przebytym epizodzie gorączki reumatycznej stosuje się profilaktykę wtórną, polegającą na długotrwałej antybiotykoterapii przeciwko paciorkowcom grupy A, z podawaniem antybiotyków co 3 tygodnie w sytuacjach wysokiego ryzyka. Leczenie przeciwzakrzepowe, oparte na antagonistach witaminy K, jest wskazane u chorych ze zwężeniem mitralnym z migotaniem przedsionków, przebytym incydentem zatorowym, obecnością skrzepliny w lewym przedsionku, stanami nadkrzepliwości lub nadciśnieniem tętniczym, aby zapobiec powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.
angina paciorkowcowa, antagonista witaminy K, choroba reumatyczna serca, doustny antykoagulant, duszność, gorączka reumatyczna, incydent zatorowy, infekcja paciorkowcowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, niewydolność serca, osłuchiwanie serca, paciorkowiec grupy A, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwbakteryjna, profilaktyka wtórna, proteza zastawkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, stan nadkrzepliwości, wrodzona wada serca, zastawka mitralna, zwężenie mitralne - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone anomalie zastawki mitralnej – Objawy
Wrodzone anomalie zastawki mitralnej obejmują różnorodne wady serca obecne od urodzenia, takie jak stenoza, regurgitacja, zastawka mitralna z dwoma ujściami, typ spadochronowy czy wypadanie płatka. Objawy kliniczne są zróżnicowane i zależą od typu oraz nasilenia wady, a także obecności innych wad serca. U niemowląt i małych dzieci mogą wystąpić duszność podczas karmienia, sinica, tachykardia, obrzęki oraz nawracające infekcje układu oddechowego. U starszych dzieci i dorosłych objawy mogą obejmować duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej, arytmie, omdlenia oraz obrzęki. Diagnostyka opiera się na badaniu echokardiograficznym, EKG, RTG klatki piersiowej oraz w wybranych przypadkach cewnikowaniu serca. W badaniu fizykalnym zwężenie zastawki mitralnej charakteryzuje się unoszeniem prawej komory i zwiększonym komponentem płucnym II tonu serca, a na RTG widoczne jest powiększenie lewego przedsionka.
arytmia przedsionkowa, badanie echokardiograficzne, duszność, dwupłatkowa zastawka aortalna, elektrokardiogram, hipoplazja, incydent zatorowy, infekcja układu oddechowego, koarktacja aorty, krwioplucie, migotanie przedsionków, naczynie płucne, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, obrzęk płuc, pojemność minutowa serca, przegroda międzykomorowa, przegroda międzyprzedsionkowa, przetrwały przewód tętniczy, rozszczepienie płatka mitralnego, sinica, tachykardia, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, wada wrodzona serca, wrodzona anomalia zastawki mitralnej, wypadanie płatka zastawki mitralnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej – Leczenie
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) stanowi 10-15% wrodzonych wad serca i wymaga indywidualnej oceny pod kątem wielkości ubytku, wieku pacjenta, objawów klinicznych oraz znaczenia hemodynamicznego (Qp:Qs >1,5). Małe ubytki typu secundum często zamykają się samoistnie (do 80% w pierwszych 18 miesiącach życia), natomiast ubytki utrzymujące się po 3. roku życia zwykle wymagają interwencji. Wskazania do zamknięcia obejmują powiększenie prawego przedsionka i komory, objawy kliniczne, przebyty incydent zatorowy oraz desaturację tlenem. Preferowaną metodą leczenia ASD typu secundum jest przezskórne zamknięcie za pomocą okludera Amplatzer, które cechuje się mniejszą inwazyjnością, krótszym pobytem szpitalnym (około 24 godziny), niższym ryzykiem powikłań (7,2% vs. 24% w chirurgii) oraz szybszym powrotem do aktywności. Metoda ta jest ograniczona do ubytków <36 mm z odpowiednimi brzegami (>5 mm) i bez współistniejących wad serca.
antagonista receptora endoteliny, ASD typu primum, ASD typu secundum, ASD typu sinus venosus, ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej, defekt przegrody międzyprzedsionkowej, echokardiogram, embolizacja urządzenia, incydent zatorowy, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor fosfodiesterazy 5, krążenie pozaustrojowe, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, okluder Amplatzer, opór naczyń płucnych, parametr hemodynamiczny, powiększenie prawego przedsionka, przeciek lewo-prawy, przezskórne zamknięcie ASD, stosunek przepływu płucnego do systemowego, strategia treat and repair, trzepotanie przedsionków, urządzenie okluzyjne, wrodzona wada serca, zaburzenie rytmu serca, zespół Eisenmengera