śródmiąższowe zapalenie trzustki
Śródmiąższowe zapalenie trzustki (ang. interstitial pancreatitis) to postać ostrego zapalenia trzustki charakteryzująca się obrzękiem miąższu narządu bez obecności martwicy. Stanowi łagodniejszą formę ostrego zapalenia trzustki, gdzie zmiany zapalne ograniczają się do tkanki śródmiąższowej, z zachowaniem struktury gruczołowej trzustki.
W badaniach obrazowych, szczególnie w tomografii komputerowej, obserwuje się powiększenie trzustki z zatarciem jej zarysów oraz obecność płynu okołotrzustkowego. Nie stwierdza się natomiast obszarów martwicy, które charakteryzują ciężką postać ostrego zapalenia trzustki. Śródmiąższowe zapalenie trzustki stanowi około 75-80% wszystkich przypadków ostrego zapalenia trzustki.
Leczenie śródmiąższowego zapalenia trzustki ma charakter głównie objawowy i zachowawczy. Obejmuje nawodnienie, leczenie przeciwbólowe oraz wczesne żywienie dojelitowe. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, z niskim odsetkiem powikłań i śmiertelności (poniżej 1%). Większość pacjentów wraca do zdrowia w ciągu 5-7 dni, bez trwałych następstw dla funkcji trzustki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ostre zapalenie trzustki – Diagnostyka i diagnoza
Ostre zapalenie trzustki (OZT) diagnozuje się na podstawie co najmniej dwóch z trzech kryteriów: typowego, ostrego bólu w nadbrzuszu, aktywności lipazy surowiczej lub amylazy przekraczającej trzykrotnie górną granicę normy oraz charakterystycznych cech w badaniach obrazowych (USG, CT, MRI). Lipaza surowicza jest preferowanym markerem diagnostycznym ze względu na wyższą czułość i swoistość oraz dłuższy czas utrzymywania się podwyższonego poziomu (4-8 godzin od początku objawów, szczyt około 24 godzin, normalizacja w 8-14 dni). USG jamy brzusznej jest pierwszym badaniem obrazowym, szczególnie przydatnym do wykrycia kamicy żółciowej, natomiast CT z kontrastem stanowi złoty standard w ocenie ciężkości i powikłań, zalecane po 72-96 godzinach od wystąpienia objawów. W diagnostyce etiologicznej istotne są m.in. podwyższone ALT >150 IU/L (sugerujące etiologię żółciową) oraz poziom trójglicerydów ≥1000 mg/dl wskazujący na hipertriglicerydemię. Kompleksowa ocena kliniczna, laboratoryjna i obrazowa jest niezbędna do prawidłowego rozpoznania i klasyfikacji OZT na łagodne, umiarkowanie ciężkie i ciężkie, co determinuje dalsze postępowanie terapeutyczne.
alkoholizm, amylaza surowicza, badanie fizykalne, białko C-reaktywne, ból brzucha, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, D-dimery, endoskopowa ultrasonografia, enzymy trzustkowe, gamma-glutamylotransferaza, hipertriglicerydemia, idiopatyczne zapalenie trzustki, kamica żółciowa, klasyfikacja z Atlanty, lipaza surowicza, martwica trzustki, martwicze zapalenie trzustki, morfologia krwi, nudności i wymioty, ogniskowe zapalenie trzustki, ostre zapalenie trzustki, prokalcytonina, rezonans magnetyczny, skala APACHE II, skala Glasgow, skala Ransona, śródmiąższowe zapalenie trzustki, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa z kontrastem, trójglicerydy, ultrasonografia jamy brzusznej, zapalenie trzustki