aktywność czynnika von Willebranda

Aktywność czynnika von Willebranda (vWF) to kluczowy parametr diagnostyczny w ocenie funkcji hemostazy pierwotnej. Czynnik von Willebranda jest glikoproteiną osoczową, która pełni dwie zasadnicze funkcje: pośredniczy w adhezji płytek krwi do uszkodzonego śródbłonka naczyniowego oraz transportuje i stabilizuje czynnik VIII krzepnięcia.

Ocena aktywności czynnika von Willebranda jest niezbędna w diagnostyce choroby von Willebranda (vWD) – najczęstszej wrodzonej skazy krwotocznej. Badanie to mierzy zdolność vWF do wiązania się z płytkami krwi i kolagenem, co odzwierciedla jego funkcjonalność. Aktywność czynnika wyrażana jest w procentach lub jednostkach międzynarodowych i stanowi istotne uzupełnienie oznaczenia antygenu vWF.

W praktyce klinicznej oznaczenie aktywności czynnika von Willebranda pozwala różnicować podtypy choroby von Willebranda, szczególnie typ 2, w którym mimo prawidłowego lub nieznacznie obniżonego stężenia antygenu vWF, jego aktywność jest znacząco zmniejszona. Badanie to jest również przydatne w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie desmopresyną lub koncentratami zawierającymi vWF.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl