farmakokinetyka lakozamidu
Farmakokinetyka lakozamidu charakteryzuje się szybkim i kompletnym wchłanianiem po podaniu doustnym, z biodostępnością sięgającą niemal 100%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest zwykle po 1-4 godzinach od podania, a pokarm nie wpływa istotnie na szybkość i stopień wchłaniania.
Lakozamid wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (poniżej 15%), co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Lek jest metabolizowany głównie poprzez O-demetylację przy udziale CYP2C19, jednak nie jest silnym induktorem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych.
Okres półtrwania lakozamidu wynosi około 13 godzin, co pozwala na dwukrotne dawkowanie w ciągu doby. Lek jest wydalany głównie przez nerki – około 95% dawki wykrywane jest w moczu, w tym 40% w postaci niezmienionej. U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby może być konieczne dostosowanie dawki.
Farmakokinetyka lakozamidu ma charakter liniowy w zakresie dawek terapeutycznych, co oznacza przewidywalny wzrost stężenia leku we krwi proporcjonalny do podawanej dawki. Ponadto, lakozamid wykazuje niewielką zmienność międzyosobniczą i minimalny potencjał do autoindukcji metabolizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 200 mg
Lakozamid wymaga indywidualnego dostosowania dawki z uwzględnieniem masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Podawany jest dwukrotnie na dobę w odstępach około 12 godzin. U dorosłych i młodzieży ≥50 kg w monoterapii dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), zwiększana do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) po tygodniu, z możliwością dalszego zwiększania do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna to 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci i młodzieży <50 kg dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i stopniowo zwiększając do maksymalnych dawek zależnych od przedziału masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę, czyli 12 mg/kg/dobę dla dzieci 10–40 kg). Dawka nasycająca 200 mg jednorazowo jest stosowana u pacjentów ≥50 kg w celu szybkiego osiągnięcia stężenia terapeutycznego, jednak wymaga nadzoru ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napady częściowe, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lackepila 100 mg
Lackepila, zawierająca lakozamid, jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowana w leczeniu padaczki zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Standardowe dawkowanie to podawanie dwa razy na dobę, zwykle rano i wieczorem, niezależnie od posiłków. W monoterapii dawka początkowa wynosi 50 mg 2×/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększana do 100 mg 2×/dobę, z możliwością dalszego zwiększania o 50 mg 2×/dobę co tydzień do maksymalnie 300 mg 2×/dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna wynosi 200 mg 2×/dobę (400 mg/dobę). Możliwe jest także zastosowanie dawki nasycającej 200 mg jednorazowo, po której po 12 godzinach rozpoczyna się leczenie podtrzymujące 100 mg 2×/dobę, jednak wymaga to ścisłej kontroli ze względu na ryzyko działań niepożądanych OUN.
AUC, badanie farmakokinetyczne, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne leku, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 100 mg
Dawkowanie lakozamidu wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wieku, masy ciała oraz rodzaju padaczki. U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), z możliwością zwiększenia do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę) po tygodniu, a maksymalna dawka to 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii oraz 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. U dzieci i młodzieży o masie ciała <50 kg dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę), zwiększana do 2 mg/kg dwa razy na dobę (4 mg/kg/dobę) po tygodniu, z maksymalnymi dawkami zależnymi od masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę u pacjentów 10–40 kg). Lakozamid podaje się dwa razy na dobę z odstępem około 12 godzin, a w przypadku pominięcia dawki zaleca się natychmiastowe jej przyjęcie, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin. Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg u dorosłych i młodzieży ≥50 kg, jednak pod nadzorem lekarza ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN. U dzieci poniżej 50 kg dawka nasycająca nie jest zalecana.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie lakozamidu w osoczu, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Intas 150 mg
Lakozamid stosuje się dwukrotnie na dobę, niezależnie od posiłków, z dawką początkową 50 mg dwa razy na dobę w monoterapii, zwiększaną co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę do maksymalnej dawki 600 mg/dobę. W terapii wspomagającej dawka początkowa jest identyczna, z maksymalną dawką do 400 mg/dobę. Możliwe jest rozpoczęcie leczenia od pojedynczej dawki nasycającej 200 mg, po której po 12 godzinach kontynuuje się dawką podtrzymującą 100 mg dwa razy na dobę. W przypadku pominięcia dawki, jeśli do kolejnej pozostało mniej niż 6 godzin, dawkę pomija się, nie stosując podwójnej. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę o 200 mg tygodniowo. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >30 ml/min) nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens ≤30 ml/min) maksymalna dawka wynosi 250 mg/dobę, z koniecznością ostrożnego dostosowania i uwzględnieniem hemodializy.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, leczenie padaczki, monoterapia, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie lakozamidu, syrop, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Teva 50 mg
Lacosamide Teva, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w monoterapii oraz terapii wspomagającej napadów częściowych i toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od masy ciała, wieku i wskazania terapeutycznego, z podawaniem dwa razy na dobę co około 12 godzin. U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), zwiększana co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii, lub do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. U dzieci i młodzieży o masie ciała <50 kg dawka początkowa to 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę), z tygodniowym zwiększaniem o 1 mg/kg dwa razy na dobę do dawki maksymalnej zależnej od masy ciała (do 6 mg/kg dwa razy na dobę w monoterapii). Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg u pacjentów ≥50 kg, jednak pod ścisłym nadzorem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony OUN.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Intas 50 mg
Lakozamid stosowany jest w dawkach podzielonych dwa razy na dobę, niezależnie od posiłków. W monoterapii u dorosłych dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę, z możliwością szybszego rozpoczęcia od 100 mg dwa razy na dobę, a następnie stopniowego zwiększania dawki o 50 mg dwa razy na dobę co tydzień do maksymalnej dawki 600 mg/dobę. W terapii wspomagającej dawka maksymalna wynosi 400 mg/dobę. Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg, pod warunkiem ścisłej kontroli lekarskiej ze względu na ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby dawki należy odpowiednio modyfikować, np. w ciężkich zaburzeniach nerek maksymalna dawka to 250 mg/dobę, a u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby do 300 mg/dobę. Zaleca się stopniowe odstawianie leku zmniejszając dawkę o 200 mg na tydzień.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakokinetyka lakozamidu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby