tazobaktam
Tazobaktam jest inhibitorem beta-laktamaz, który sam w sobie nie ma istotnej aktywności przeciwbakteryjnej, lecz w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi, zwłaszcza piperacyliną, znacząco zwiększa ich spektrum działania. Mechanizm działania polega na nieodwracalnym wiązaniu się z beta-laktamazami bakteryjnymi, co zapobiega hydrolizie antybiotyku i przywraca jego skuteczność wobec bakterii wytwarzających te enzymy.
Połączenie piperacyliny z tazobaktamem (Tazocin) jest szeroko stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń, w tym zapalenia płuc szpitalnego, zakażeń wewnątrzbrzusznych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń układu moczowego. Lek jest skuteczny wobec wielu bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa, oraz beztlenowych.
Tazobaktam wykazuje najwyższą aktywność wobec beta-laktamaz klasy A (wg klasyfikacji Amblera), w tym ESBL (extended-spectrum beta-lactamases), oraz umiarkowaną aktywność wobec niektórych beta-laktamaz klasy C. Nie jest skuteczny wobec metalo-beta-laktamaz (klasa B) oraz karbapenemaz klasy D, co stanowi istotne ograniczenie w dobie rosnącej oporności wielolekowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Piperacillin/Tazobactam Kabi to antybiotyk złożony, zawierający piperacylinę (penicylina beta-laktamowa) oraz tazobaktam (inhibitor beta-laktamaz), dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g w formie proszku do infuzji. Preparat jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia, w tym szpitalnego zapalenia płuc, powikłanych zakażeń dróg moczowych, jamy brzusznej, skóry i tkanek miękkich oraz bakteriemii powiązanej z tymi zakażeniami. Ponadto, lek jest stosowany u pacjentów z neutropenią i gorączką, szczególnie w kontekście immunosupresji. Nie zaleca się stosowania u dorosłych w bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące ESBL niewrażliwe na ceftriakson. Dawkowanie i czas terapii powinny być dostosowane do wieku, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek, z koniecznością monitorowania parametrów nerkowych, wątrobowych i hematologicznych.
antybiotykoterapia, bakteriemia, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, ceftriakson, Escherichia coli, gorączka neutropeniczna, infekcja zagrażająca życiu, Klebsiella pneumoniae, leczenie przeciwnowotworowe, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, patogen wielolekooporny, piperacylina, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Piperacylina, będąca antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin o szerokim spektrum działania, jest najczęściej stosowana w skojarzeniu z inhibitorem beta-laktamaz – tazobaktamem, co zwiększa jej skuteczność wobec szczepów bakteryjnych produkujących enzymy rozkładające beta-laktamy. Preparaty zawierające piperacylinę z tazobaktamem (m.in. Piperacillin + Tazobactam Eugia, Kalceks, Kabi, Noridem, Sandoz oraz Tazocin) podawane są wyłącznie dożylnie, zwykle w warunkach szpitalnych. W charakterystykach tych produktów leczniczych (punkt 4.7) brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ piperacyliny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wymaga od lekarza indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta oraz potencjalnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy czy reakcje alergiczne, które mogą teoretycznie wpływać na sprawność psychomotoryczną.
antybiotyk beta-laktamowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka infekcja, czas reakcji, droga dożylna, inhibitor beta-laktamaz, interakcje lekowe, penicylina szerokospektralna, piperacylina, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, sprawność psychomotoryczna, tazobaktam, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tazocin 4 g + 0,5 g
Tazocin to preparat dożylny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g) oraz tazobaktam (0,25 g lub 0,5 g) w formie soli sodowych. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemności 30 ml (2 g + 0,25 g) lub 70 ml (4 g + 0,5 g), zawierających odpowiednio 130 mg i 261 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Proszek rozpuszcza się w 10 ml lub 20 ml rozpuszczalnika (0,9% NaCl, jałowa woda do wstrzykiwań lub 5% glukoza), a następnie można rozcieńczyć do wymaganej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) stosując kompatybilne rozcieńczalniki, takie jak roztwór chlorku sodu, glukoza, dekstran, płyny Ringera czy roztwór Hartmanna. Po przygotowaniu roztwór jest stabilny do 12 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty niezwłocznie, a czas przechowywania nie może przekroczyć 12 godzin w lodówce.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyka, dysfagia, edetynian disodu, gentamycyna, hydrolizat albuminy, inhibitor beta-laktamaz, klirens kreatyniny, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, płyn Ringera, podanie dożylne, rozcieńczalnik, rozpuszczalnik, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, stabilność chemiczna, substancja chelatująca, substancja pomocnicza, tazobaktam, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin + Tazobactam Kalceks wykazały korzystny profil toksykologiczny, bez istotnych zagrożeń dla człowieka w konwencjonalnych testach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach zaobserwowano wpływ na płodność i rozwój embrionalny, w tym zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz anomalie w budowie żeber, które korelowały z toksycznością u samic ciężarnych. Pomimo tych efektów, płodność pokolenia F1 oraz rozwój pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na zdolności reprodukcyjne kolejnych generacji.
badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, malformacja rozwojowa, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność noworodków, tazobaktam, toksyczność matczyna, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piperacillin + Tazobactam Eugia 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Eugia, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g (piperacylina sodowa i tazobaktam sodowy), jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat. Wskazania u dorosłych obejmują ciężkie zapalenie płuc (w tym szpitalne i związane z respiratorem), powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej oraz skóry i tkanek miękkich (w tym stopę cukrzycową). U dzieci 2-12 lat lek stosuje się głównie w powikłanych zakażeniach jamy brzusznej. Ponadto, preparat jest zalecany u pacjentów z neutropenią i gorączką o prawdopodobnym bakteryjnym podłożu. Nie jest natomiast rekomendowany w bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące ESBL, niewrażliwe na ceftriakson.
bakteriemia, beta-laktamazy ESBL, Escherichia coli, infekcja dolnych dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, piperacylina, respiratorowe zapalenie płuc, roztwór do infuzji, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, wentylacja mechaniczna, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie płuc - Leksykon leków
Interakcje leku – Tazocin 2 g + 0,25 g
Piperacylina z tazobaktamem (Tazocin) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie, takie jak wekuronium, mogą ulegać przedłużeniu działania blokady nerwowo-mięśniowej, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki. Współpodawanie z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, doustne antykoagulanty) zwiększa ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest częstsze monitorowanie parametrów krzepliwości. Metotreksat wykazuje zmniejszone wydalanie, co może prowadzić do toksycznych stężeń w surowicy, stąd zalecane jest ścisłe monitorowanie jego poziomów. Probenecyd wydłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy piperacyliny i tazobaktamu, choć maksymalne stężenia w osoczu pozostają niezmienione. Aminoglikozydy, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, mogą ulegać unieczynnieniu przez piperacylinę, co obniża ich skuteczność; nie należy mieszać tych leków w tym samym roztworze. Wankomycyna w połączeniu z Tazocinem zwiększa ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga monitorowania funkcji nerek i dostosowania dawki.
aminoglikozyd, aspergiloza, blokada nerwowo-mięśniowa, czynność płytek krwi, depresja oddechowa, doustny antykoagulant, farmakokinetyka piperacyliny, gentamycyna, glikopeptyd, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nefrotoksyczność, niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, ostre uszkodzenie nerek, piperacylina z tazobaktamem, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, tazobaktam, Tazocin, test Coombsa, test Platelia Aspergillus, tobramycyna, wankomycyna, wekuronium, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tazocin 2 g + 0,25 g
Tazocin to preparat zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g) oraz tazobaktam (0,25 g lub 0,5 g) w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży i dzieci (od 2 do 12 lat). Wskazania obejmują ciężkie zapalenie płuc (w tym szpitalne i związane z respiratorem), powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej, skóry i tkanek miękkich oraz bakteriemię powiązaną z tymi zakażeniami. Lek jest również zalecany u pacjentów z neutropenią i gorączką, szczególnie w onkologii i hematologii. Nie jest natomiast rekomendowany w leczeniu bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące β-laktamazy ESBL niewrażliwe na ceftriakson. Preparat zawiera odpowiednio 130 mg lub 261 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami wymagającymi kontroli podaży sodu.
antybiotykoterapia, bakteriemia, ESBL, nadciśnienie tętnicze, neutrofil, neutropenia, niewydolność serca, odmiedniczkowe zapalenie nerek, piperacylina, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, terapia przeciwdrobnoustrojowa, terapia sekwencyjna, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tazocin 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g w postaci soli sodowej) oraz tazobaktam (odpowiednio 0,25 g lub 0,5 g), podawany jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Aktualnie brak jest badań oceniających wpływ Tazocinu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co stanowi istotne wyzwanie w praktyce klinicznej. Ze względu na potencjalne działania niepożądane beta-laktamów, takie jak zawroty głowy, zaburzenia świadomości czy reakcje alergiczne, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami psychomotorycznymi lub stosujących inne leki wpływające na funkcje poznawcze.
antybiotyk beta-laktamowy, aspekt medyczno-prawny, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, hospitalizacja, infuzja dożylna, leczenie ambulatoryjne, piperacylina, piperacylina sodowa, podanie dożylne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, tazobaktam, tazobaktam sodowy, Tazocin, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Piperacillin + Tazobactam Kalceks to preparat do infuzji zawierający piperacylinę (antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin) oraz tazobaktam (inhibitor β-laktamaz) dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g. Lek jest wskazany u dorosłych i młodzieży w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak szpitalne i respiratorowe zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej (ropnie, perforacje, zapalenie otrzewnej), zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym stopy cukrzycowej) oraz bakteriemii powiązanej z tymi zakażeniami. Ponadto, lek jest stosowany empirycznie u pacjentów z neutropenią i gorączką. U dzieci w wieku 2-12 lat wskazania obejmują powikłane zakażenia jamy brzusznej oraz gorączkę neutropeniczną. Preparat wymaga stosowania w warunkach szpitalnych, z uwzględnieniem lokalnych wzorców oporności i wyników badań mikrobiologicznych, a także dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteriemia, ceftriakson, ESBL, Escherichia coli, flora bakteryjna, gorączka neutropeniczna, Klebsiella pneumoniae, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odmiedniczkowe zapalenie nerek, patogeny wielolekooporne, perforacja przewodu pokarmowego, piperacylina, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, stopa cukrzycowa, szczep wielolekooporny, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie polimikrobialne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę w połączeniu z tazobaktamem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność po wielokrotnym podaniu oraz genotoksyczność, które nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu oraz opóźnione kostnienie i zmiany w strukturze żeber płodów, jednak efekty te korelowały z toksycznością u samic. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na kolejne generacje. W badaniach teratogennych u myszy i szczurów nie stwierdzono działania teratogennego, mimo że przy toksycznych dawkach odnotowano zmniejszoną masę płodów szczurzych.
antybiotyk beta-laktamowy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, karcynogenność, opóźnione kostnienie, piperacylina, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, tazobaktam, Tazocin, teratogenność, toksyczność u samic, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Dawkowanie i sposób podawania
Tazobaktam, stosowany wyłącznie w połączeniu z piperacyliną, wymaga dostosowania dawkowania w zależności od wieku pacjenta, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz funkcji nerek. U dorosłych standardowa dawka wynosi 0,5 g tazobaktamu z 4 g piperacyliny co 8 godzin, z częstszym podawaniem co 6 godzin w ciężkich zakażeniach, takich jak szpitalne zapalenie płuc czy neutropenia z gorączką. U dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała i wskazań: np. 10 mg/kg tazobaktamu z 80 mg/kg piperacyliny co 6 godzin w neutropenii, a 12,5 mg/kg tazobaktamu z 100 mg/kg piperacyliny co 8 godzin w powikłanych zakażeniach jamy brzusznej. Maksymalna jednorazowa dawka nie powinna przekraczać 0,5 g tazobaktamu. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie modyfikuje się zgodnie z klirensem kreatyniny, a u dializowanych konieczne jest podanie dodatkowej dawki po każdej sesji hemodializy (dorośli: 0,25 g tazobaktamu + 2 g piperacyliny; dzieci: 5 mg/kg tazobaktamu + 40 mg/kg piperacyliny). Nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby ani u osób starszych z prawidłową funkcją nerek (klirens >40 ml/min).
hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pacjent dializowany, piperacylina, stopa cukrzycowa, tazobaktam, toksyczność leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenia dróg moczowych, zakażenia jamy brzusznej, zakażenia tkanek miękkich, zakażenie bakteryjne, zapalenie płuc - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Kabi dostępny jest w postaci jałowego proszku do sporządzania roztworu do infuzji, w dawkach 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu (w postaci soli sodowych). Zawartość sodu wynosi odpowiednio 4,9 mmol (112 mg) i 9,7 mmol (224 mg). Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko interakcji i problemów z tolerancją. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania, polegającego na rozpuszczeniu proszku w 10 ml (dla dawki 2 g + 0,25 g) lub 20 ml (dla dawki 4 g + 0,5 g) rozpuszczalnika (0,9% roztwór NaCl lub jałowa woda do wstrzykiwań), a następnie rozcieńczeniu do wymaganej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) z użyciem 0,9% NaCl, 5% glukozy lub 6% dekstranu w 0,9% NaCl.
5% roztwór glukozy, 9% roztwór chlorku sodu, aminoglikozyd, aseptyka, farmakoterapia, fiolka, guma halobutylowa, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, interakcja lekowa, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, piperacylina i tazobaktam, podanie dożylne, produkt krwiopochodny, rozpuszczalnik, roztwór dekstranu, roztwór do infuzji, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, sól sodowa, substancja pomocnicza, tazobaktam, warunki aseptyczne, wieczko flip-off, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Kabi, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g (proszek do sporządzania roztworu do infuzji), nie posiada specyficznych badań oceniających wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Zawartość sodu w dawce 2 g + 0,25 g wynosi 4,9 mmol (112 mg), a w dawce 4 g + 0,5 g – 9,7 mmol (224 mg). Lekarz powinien uwzględnić stan kliniczny pacjenta, objawy towarzyszące (np. gorączka, zaburzenia świadomości), potencjalne działania niepożądane oraz interakcje lekowe, które mogą wpływać na funkcje psychomotoryczne. Terapia odbywa się zwykle w warunkach szpitalnych, co umożliwia monitorowanie pacjenta i dostosowanie zaleceń indywidualnie.
antybiotyk, antybiotykoterapia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, funkcja poznawcza, hospitalizacja, interakcja lekowa, ośrodkowy układ nerwowy, Piperacillin/Tazobactam Kabi, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, roztwór do infuzji, sól sodowa, tazobaktam, zaburzenie świadomości, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Dawkowanie preparatu Piperacillin + Tazobactam Kalceks jest uzależnione od ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz od przewidywanych patogenów. Standardowa dawka u dorosłych wynosi 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu podawane co 8 godzin, natomiast w ciężkich infekcjach, takich jak szpitalne zapalenie płuc czy neutropeniczne zapalenie płuc, zaleca się podawanie tej samej dawki co 6 godzin. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek dawkowanie dostosowuje się w zależności od klirensu kreatyniny: >40 mL/min – bez zmian, 20-40 mL/min – maksymalnie 4 g + 0,5 g co 8 godzin, <20 mL/min – 4 g + 0,5 g co 12 godzin. Pacjenci poddawani hemodializie wymagają dodatkowej dawki 2 g + 0,25 g po każdej sesji dializacyjnej. U dzieci w wieku 2-12 lat dawkowanie jest zależne od masy ciała i rodzaju infekcji, np. 80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu/kg co 6 godzin w neutropenii, z ograniczeniem maksymalnej dawki do 4 g + 0,5 g co 30 minut. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych klinicznych.
dializa, dieta niskosodowa, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, rekonstytucja leku, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, toksyczność leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie płuc z neutropenią - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Piperacillin/Tazobactam Kabi w dawce 4 g + 0,5 g zawiera 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu w postaci soli sodowych, dostarczając jednocześnie 9,7 mmol (224 mg) sodu na fiolkę. Produkt występuje jako biały lub prawie biały proszek do sporządzania roztworu do infuzji, który wymaga rozpuszczenia w 20 ml rozpuszczalnika (0,9% roztwór chlorku sodu lub jałowa woda do wstrzykiwań, z ograniczeniem do 50 ml jałowej wody). Po rozpuszczeniu roztwór należy ocenić wizualnie pod kątem przejrzystości i braku cząstek stałych. Dalsze rozcieńczenie do 50 ml lub 150 ml jest możliwe przy użyciu 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub 6% roztworu dekstranu w 0,9% chlorku sodu. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji niepożądanych i interakcji farmakologicznych.
aminoglikozydy, aseptyka, dieta niskosodowa, guma halobutylowa, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, podanie dożylne, produkty krwiopochodne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność chemiczna, tazobaktam, warunki aseptyczne, wieczko flip-off, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa połączenia piperacyliny z tazobaktamem nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tego leku. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów, podawanie dootrzewnowe tazobaktamu lub kombinacji piperacyliny z tazobaktamem skutkowało zmniejszeniem wielkości miotu oraz występowaniem opóźnionego kostnienia i zmian strukturalnych w żebrach, co korelowało z toksycznością u ciężarnych samic. Długoterminowa ocena wpływu na kolejne pokolenia (F1 i F2) nie wykazała negatywnych następstw na płodność ani rozwój embrionalny.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, objawy toksyczności, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój wewnątrzmaciczny, ryzyko onkogenne, śmiertelność noworodków, tazobaktam, teratogenność, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmniejszona masa płodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tazocin 4 g + 0,5 g
Stosowanie Tazocinu (piperacylina z tazobaktamem) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym piperacylinę, tazobaktam oraz substancje pomocnicze, a także u osób z alergią na inne penicyliny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy, które mogą manifestować się jako anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli. W takich przypadkach ponowne podanie Tazocinu może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań alergicznych.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, bilans elektrolitowy, cefalosporyna, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja nadwrażliwości, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tazobaktam - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem, stosowanego w produkcie Piperacillin + Tazobactam Kalceks, obejmowała badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym negatywnych wyników badań genotoksyczności. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tego skojarzenia. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu oraz opóźnione kostnienie i zmiany w żebrach płodów, które współwystępowały z toksycznością u samic-matek, jednak nie stwierdzono wpływu na płodność pokolenia F1 ani na rozwój embrionalny pokolenia F2, co wskazuje na brak długotrwałych efektów transgeneracyjnych.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, efekt transgeneracyjny, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, śmiertelność, tazobaktam, teratogenność, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Piperacillin/Tazobactam Noridem to antybiotyk beta-laktamowy łączący piperacylinę (penicylinę o szerokim spektrum działania) z tazobaktamem, inhibitorem beta-laktamaz. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na piperacylinę, tazobaktam, inne penicyliny lub antybiotyki beta-laktamowe (cefalosporyny, monobaktamy, karbapenemy), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, w tym anafilaksji. Należy również unikać podawania u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę zwraca się na wywiad alergiczny, zwłaszcza w kierunku ciężkich reakcji na beta-laktamy, co stanowi istotne ograniczenie terapeutyczne.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyny, dieta sodowa, inhibitor beta-laktamaz, karbapenemy, monobaktamy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność serca, obrzęk, ostra reakcja alergiczna, penicylina szerokospektralna, piperacylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, tazobaktam, wywiad alergiczny, zawartość sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Dawkowanie Piperacillin/Tazobactam Kabi powinno być indywidualnie dostosowane do ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz przewidywanych patogenów. Standardowa dawka u dorosłych i młodzieży wynosi 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu co 8 godzin, natomiast w ciężkich zakażeniach, takich jak szpitalne zapalenie płuc czy gorączka neutropeniczna, zaleca się podawanie co 6 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę modyfikuje się w zależności od klirensu kreatyniny: >40 ml/min – bez zmian, 20-40 ml/min – maksymalnie 4 g + 0,5 g co 8 godzin, <20 ml/min – 4 g + 0,5 g co 12 godzin. Pacjenci poddawani hemodializie wymagają dodatkowej dawki 2 g piperacyliny i 0,25 g tazobaktamu po każdej sesji dializy ze względu na usuwanie 30-50% leku podczas zabiegu. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób starszych z prawidłową funkcją nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.
ciężkie zapalenie płuc, gorączka neutropeniczna, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, neutropenia, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pacjent w podeszłym wieku, patogen, piperacylina, stopa cukrzycowa, szerokie spektrum działania, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, toksyczność leku, zabieg hemodializy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Przeciwwskazania stosowania
Piperacylina, będąca antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin o szerokim spektrum działania, jest najczęściej stosowana w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz – tazobaktamem. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej zastosowania jest nadwrażliwość na piperacylinę, tazobaktam lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególnie istotne jest wykluczenie u pacjentów z historią ostrych, ciężkich reakcji alergicznych (np. wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli) na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy. W takich przypadkach stosowanie piperacyliny z tazobaktamem jest bezwzględnie przeciwwskazane. Ponadto, preparaty te zawierają znaczące ilości sodu (od 108 mg do 261 mg na fiolkę, w zależności od dawki i preparatu), co wymaga uwagi u pacjentów na diecie z ograniczeniem sodu.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, klirens kreatyniny, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie, penicylina o szerokim spektrum, piperacylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, tazobaktam, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie jamy brzusznej - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Działania niepożądane
Tazobaktam, stosowany wyłącznie w połączeniu z piperacyliną (np. w preparatach Piperacillin + Tazobactam Eugia, Kalceks, Kabi, Tazocin), jest inhibitorem beta-laktamaz o szerokim spektrum działania. Najczęstszym działaniem niepożądanym tej kombinacji jest biegunka, występująca u ≥10% pacjentów, a także zakażenia drożdżakami. Do poważnych, choć rzadkich działań niepożądanych należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (≥1/100 do <1/10), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (≥1/10 000 do <1/1000), pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny oraz zespół Stevensa-Johnsona, których częstość występowania jest nieokreślona. Wśród zaburzeń hematologicznych obserwuje się małopłytkowość i niedokrwistość (≥1/100 do <1/10), leukopenię (≥1/1000 do <1/100) oraz agranulocytozę (≥1/10 000 do <1/1000). Ponadto, leczenie może prowadzić do hipokaliemii, zaburzeń neurologicznych (np. napady drgawek, majaczenie), reakcji alergicznych o różnym nasileniu, a także do zaburzeń czynności nerek i wątroby.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, inhibitor beta-laktamaz, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, plamica, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tazobaktam, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Wskazania do stosowania
Piperacylina z tazobaktamem to beta-laktamowy antybiotyk z grupy penicylin, dostępny w dawkach 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu, stosowany dożylnie. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, Gram-ujemnym oraz beztlenowym, dzięki czemu jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak szpitalne i respiratorowe zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej (również u dzieci 2-12 lat), powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym stopy cukrzycowej) oraz bakteriemii powiązanej z wymienionymi zakażeniami. Ponadto, lek jest rekomendowany u pacjentów z neutropenią i gorączką o prawdopodobnym bakteryjnym podłożu, zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Terapia powinna być oparta na lokalnych danych epidemiologicznych i wytycznych dotyczących antybiotykoterapii, uwzględniając ryzyko oporności i charakterystykę zakażenia.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, Escherichia coli, gorączka neutropeniczna, infuzja dożylna, inhibitor beta-laktamaz, jama otrzewnej, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, patogen wielolekooporny, penicylina, perforacja wyrostka robaczkowego, Pseudomonas aeruginosa, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, roztwór do infuzji, spektrum działania, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, terapia empiryczna, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tazobaktam, będący inhibitorem beta-laktamaz, stosowany jest w połączeniu z piperacyliną w lekach takich jak Piperacillin + Tazobactam Eugia, Kalceks, Kabi, Noridem, Sandoz oraz Tazocin, głównie w terapii ciężkich zakażeń bakteryjnych. Analiza charakterystyk tych preparatów wykazała brak specyficznych badań oceniających wpływ tazobaktamu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Preparaty te podawane są zazwyczaj dożylnie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, co samo w sobie ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów przez pacjentów. Wobec braku danych klinicznych, lekarze powinni opierać swoje zalecenia na indywidualnej ocenie stanu pacjenta, uwzględniając ciężkość infekcji, ogólny stan zdrowia oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy czy zmęczenie, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne.
antybiotyk beta-laktamowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zakażenie bakteryjne, droga parenteralna, działanie niepożądane, infuzja dożylna, inhibitor beta-laktamaz, opieka ambulatoryjna, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, placówka medyczna, proszek do sporządzania roztworu, reakcja organizmu, tazobaktam, zaburzenie neurologiczne, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Interakcje
Piperacylina, stosowana samodzielnie lub w połączeniu z tazobaktamem, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma grupami leków. Przedłuża czas działania niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np. wekuronium), co wymaga monitorowania funkcji oddechowej. Współpodawanie z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, doustne antykoagulanty) zwiększa ryzyko zaburzeń hemostazy, wskazując na konieczność częstszej kontroli parametrów krzepnięcia. Piperacylina zmniejsza wydalanie metotreksatu, co podnosi jego stężenie w surowicy i ryzyko toksyczności, dlatego zaleca się regularne monitorowanie poziomu metotreksatu. Probenecyd wydłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy piperacyliny i tazobaktamu, choć nie wpływa na maksymalne stężenia w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek piperacylina może unieczynniać aminoglikozydy (tobramycynę, gentamycynę), co obniża skuteczność terapii. Jednoczesne stosowanie piperacyliny z tazobaktamem i wankomycyny zwiększa ryzyko ostrego uszkodzenia nerek, niezależnie od farmakokinetyki leków, co wymaga monitorowania funkcji nerek i rozważenia alternatywnych terapii.
aminoglikozyd, badanie laboratoryjne, blokada nerwowo-mięśniowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, farmakokinetyka tobramycyny, gentamycyna, hemostaza, heparyna, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, metoda enzymatyczna, metotreksat, monoterapia, nefrotoksyczność, niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, okres półtrwania, ostre uszkodzenie nerek, oznaczenie glukozy w moczu, parametry krzepliwości, piperacylina, płytki krwi, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, reakcja krzyżowa, stężenie metotreksatu, stężenie w osoczu, supresja szpiku kostnego, tazobaktam, test Coombsa, tobramycyna, wankomycyna, wekuronium, wynik fałszywie dodatni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Przedawkowanie leku Piperacillin/Tazobactam Noridem, zawierającego piperacylinę (antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin) oraz tazobaktam (inhibitor β-laktamaz), może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Najczęściej obserwowane symptomy to nudności, wymioty i biegunka, które mogą występować także przy dawkach terapeutycznych. Jednakże, szczególnie niebezpieczne są objawy neurologiczne, takie jak wzmożona pobudliwość nerwowo-mięśniowa oraz drgawki, pojawiające się głównie po dożylnym podaniu dawek przekraczających zalecane. U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek ryzyko tych powikłań jest znacznie zwiększone ze względu na zmniejszony klirens leku i jego metabolitów. Preparat zawiera również znaczące ilości sodu (4,7 mmol/108,1 mg w fiolce 2 g + 0,25 g oraz 9,4 mmol/216,2 mg w fiolce 4 g + 0,5 g), co może dodatkowo obciążać pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym.
antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, drgawki, hemodializa, inhibitor beta-laktamaz, klirens piperacyliny, mioklonie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objawy neurologiczne, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, przerwanie podawania leku, tazobaktam, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Przedawkowanie
Piperacylina, półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy z grupy ureidopenicylin, stosowana jest najczęściej w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz – tazobaktamem. Przedawkowanie tego leku, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych. Do najczęstszych należą nudności, wymioty i biegunka, które mogą skutkować zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Najpoważniejsze są jednak objawy neurotoksyczne, takie jak zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa (mimowolne skurcze mięśni, drżenia) oraz drgawki toniczno-kloniczne, które występują głównie po dożylnym podaniu dawek przekraczających zalecane. Ryzyko tych powikłań jest szczególnie wysokie u pacjentów z obniżonym klirensem nerkowym, osób w podeszłym wieku, z chorobami neurologicznymi w wywiadzie oraz zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hiponatremią.
antybiotyk beta-laktamowy, bezmocz, drgawki, elektrokardiografia, fascykulacja mięśniowa, hemodializa, hiponatremia, inhibitor beta-laktamazy, klirens nerkowy, lek przeciwdrgawkowy, neurotoksyczność, niewydolność nerek, parametr nerkowy, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, przedawkowanie antybiotyku, skąpomocz, stężenie leku w osoczu, tazobaktam, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tazocin 4 g + 0,5 g
Tazocin to preparat łączący piperacylinę (antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin) oraz tazobaktam (inhibitor β-laktamaz), dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, podawany dożylnie w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Wskazania obejmują ciężkie zakażenia bakteryjne, takie jak szpitalne i wentylatorowe zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie, zakażenia dróg żółciowych), powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym stopa cukrzycowa) oraz bakteriemię powiązaną z tymi zakażeniami. Lek jest również wskazany w leczeniu gorączkującej neutropenii u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 roku życia. Należy podkreślić, że Tazocin nie jest zalecany u dorosłych w leczeniu bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) niewrażliwe na ceftriakson.
antybiogram, antybiotykoterapia o szerokim spektrum, bakteriemia, infuzja, inhibitor β-laktamaz, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, penicylina, piperacylina, ropień wewnątrzbrzuszny, stopa cukrzycowa, szpitalne zapalenie płuc, tazobaktam, Tazocin, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tazocin 2 g + 0,25 g
Tazocin to preparat do infuzji zawierający piperacylinę (2 g lub 4 g) i tazobaktam (0,25 g lub 0,5 g) w formie soli sodowych, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu. Każda fiolka zawiera odpowiednio 130 mg lub 261 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Proszek rekonstytuuje się w 10 ml (dla dawki 2 g + 0,25 g) lub 20 ml (dla dawki 4 g + 0,5 g) rozpuszczalnika, którym może być 0,9% roztwór chlorku sodu, jałowa woda do wstrzykiwań (max 50 ml) lub 5% roztwór glukozy. Po rekonstytucji roztwór można rozcieńczać do 50-150 ml za pomocą kompatybilnych rozcieńczalników, takich jak 0,9% NaCl, 5% glukoza, 6% dekstran w NaCl, płyny Ringera (z mleczanami, octanem lub octanem i jabłczanem). Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu wynosi do 12 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia preparat powinien być zużyty niezwłocznie po przygotowaniu.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, chlorek sodu, edetynian disodu, gentamycyna, guma bromobutylowa, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, klirens kreatyniny, kwas cytrynowy, piperacylina, płyn Ringera, podanie dożylne, roztwór dekstranu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, tazobaktam, wodorowęglan sodu, zawartość sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Noridem, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g (proszek do sporządzania roztworu do infuzji), zawiera piperacylinę i tazobaktam w formie soli sodowych, odpowiednio 2,085 g i 0,268 g soli sodowej dla dawki mniejszej oraz 4,17 g i 0,536 g dla dawki większej, co odpowiada 4,7 mmol (108,1 mg) i 9,4 mmol (216,2 mg) sodu. Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W związku z tym lekarz powinien opierać się na ogólnych zasadach dotyczących antybiotyków beta-laktamowych oraz uwzględnić indywidualny stan kliniczny pacjenta, w tym potencjalne działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, ryzyko reakcji alergicznych oraz interakcje lekowe.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Kabi, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, podawany jest dożylnie w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ tego antybiotyku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W praktyce klinicznej lek stosowany jest głównie u pacjentów hospitalizowanych z ciężkimi infekcjami, którzy z reguły nie prowadzą pojazdów ani nie obsługują maszyn. W warunkach ambulatoryjnych, zwłaszcza podczas domowej antybiotykoterapii dożylnej, lekarz powinien uwzględnić stan kliniczny pacjenta, możliwość wystąpienia działań niepożądanych (np. zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy) oraz interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na sprawność psychomotoryczną.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Piperacillin + Tazobactam Kalceks to antybiotyk złożony, dostępny w dawkach 2 g piperacyliny + 0,25 g tazobaktamu oraz 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu, w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 lat. Wskazania obejmują m.in. ciężkie zapalenie płuc (w tym szpitalne i związane z respiratorem), powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej oraz skóry i tkanek miękkich, a także bakteriemię powiązaną z tymi zakażeniami. Lek jest również stosowany u pacjentów z neutropenią i gorączką, szczególnie w populacji onkologicznej. U dzieci w wieku 2-12 lat zakres wskazań jest ograniczony do powikłanych zakażeń jamy brzusznej oraz neutropenii z gorączką. Nie zaleca się stosowania u dorosłych w przypadku bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K. pneumoniae produkujące ESBL niewrażliwe na ceftriakson.
bakteriemia, beta-laktamaza ESBL, Escherichia coli, gorączka neutropeniczna, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, neutropenia, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, parametry zapalne, piperacylina, ropień wewnątrzbrzuszny, roztwór do infuzji, stopa cukrzycowa, tazobaktam, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie płuc respiratorowe, zapalenie płuc szpitalne, zapalenie wyrostka robaczkowego