mechaniczna wentylacja płuc

Mechaniczna wentylacja płuc to procedura medyczna polegająca na wspomaganiu lub zastępowaniu naturalnego procesu oddychania przy użyciu urządzenia zwanego respiratorem. Jest stosowana u pacjentów z niewydolnością oddechową, gdy spontaniczne oddychanie jest niewystarczające do zapewnienia prawidłowej wymiany gazowej.

Wskazania do wdrożenia mechanicznej wentylacji obejmują: ostrą niewydolność oddechową, zatrzymanie oddechu, hipoksemię oporną na tlenoterapię, hiperkapnię z kwasicą oddechową, wstrząs, śpiączkę czy konieczność ochrony dróg oddechowych. Respirator dostarcza mieszaninę gazów oddechowych pod określonym ciśnieniem lub objętością, w zaprogramowanych interwałach czasowych.

Wyróżnia się dwa główne tryby wentylacji: kontrolowaną (CMV), gdzie respirator całkowicie przejmuje pracę oddechową, oraz wspomaganą (np. SIMV, PSV), gdzie urządzenie współpracuje z własnymi oddechami pacjenta. Mechaniczna wentylacja może być prowadzona inwazyjnie (przez rurkę intubacyjną lub tracheostomijną) lub nieinwazyjnie (przez maskę twarzową lub nosową).

Pomimo ratującego życie charakteru, przedłużona mechaniczna wentylacja niesie ryzyko powikłań, takich jak: uszkodzenie płuc indukowane respiratorem (VILI), zapalenie płuc związane z wentylacją (VAP), barotrauma, zmniejszenie rzutu serca oraz atrofia mięśni oddechowych. Dlatego standardem postępowania jest regularna ocena możliwości odłączenia pacjenta od respiratora i stosowanie strategii protekcyjnej wentylacji.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl