gen TBX1
Gen TBX1 (T-Box Transcription Factor 1) jest kluczowym genem regulacyjnym należącym do rodziny czynników transkrypcyjnych T-box. Zlokalizowany na chromosomie 22q11.2, odgrywa krytyczną rolę w rozwoju embriologicznym, szczególnie w formowaniu struktur pochodzących z łuków skrzelowych, rozwoju serca, tarczycy oraz układu naczyniowego.
Mutacje i delecje genu TBX1 są główną przyczyną zespołu DiGeorge’a (zespół mikrodelecji 22q11.2), jednego z najczęstszych zespołów mikrodelecji u ludzi, występującego z częstością około 1:4000 żywych urodzeń. Kliniczne manifestacje obejmują wady serca (szczególnie tetralogię Fallota i przerwany łuk aorty), hipokalcemię, niedobory odporności związane z hipoplazją grasicy, rozszczep podniebienia oraz charakterystyczne cechy dysmorficzne twarzy.
W badaniach eksperymentalnych wykazano, że TBX1 reguluje szlaki sygnałowe FGF i SHH, które są niezbędne dla prawidłowej organogenezy. Analiza ekspresji genu TBX1 ma istotne znaczenie w diagnostyce prenatalnej zespołu DiGeorge’a oraz w badaniach nad patogenezą wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pniowiec tętniczy – Etiologia i przyczyny
Pniowiec tętniczy (Truncus arteriosus) to rzadka wada wrodzona serca, występująca u mniej niż 1/10 000 żywych urodzeń, stanowiąca około 1% wszystkich wrodzonych wad serca. Charakteryzuje się brakiem podziału pierwotnego pnia tętniczego na aortę i pień płucny oraz obecnością dużego ubytku międzykomorowego (VSD). W efekcie dochodzi do mieszania się krwi utlenowanej i odtlenowanej, co prowadzi do sinicy i niedotlenienia tkanek. Patogeneza wady wiąże się z nieprawidłowym rozwojem przegrody stożkowo-pniowej oraz pojedynczą zastawką pniową. Etiologia obejmuje istotne czynniki genetyczne, w tym mikrodelecję 22q11.2 (obecną u 30-40% pacjentów), mutacje genów TBX1, TMEM260 (wariant c.1617del, szczególnie w populacji japońskiej, odpowiadający za około 26% przypadków), GATA6 oraz NOTCH1. W modelach zwierzęcych potwierdzono rolę zaburzeń migracji i funkcji komórek grzebienia nerwowego serca w rozwoju tej wady.
białko morfogenetyczne kości, cukrzyca ciążowa, czynnik wzrostu fibroblastów, delecja 22q11.2, gen NOTCH1, gen TBX1, interwencja chirurgiczna, komórki grzebienia nerwowego, koneksyna, łuk gardłowy, mikrodelecja 22q11.2, niewydolność podniebienno-gardłowa, niewydolność serca, pniowiec tętniczy, przegroda stożkowo-pniowa, przytarczyce, rozszczep podniebienia, różyczka, sinica, ubytek międzykomorowy, wrodzona wada serca, zastawka pniowa, zespół DiGeorge’a, zespół velocardiofacial - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół digeorge’a (delecja 22q11) – Patofizjologia i mechanizm
Zespół DiGeorge’a (delecja 22q11.2) jest najczęstszym zespołem mikrodelecji chromosomowej, występującym z częstością 1:2000-4000 żywych urodzeń. Delecja obejmuje około 3 Mb regionu chromosomu 22q11.2, zawierającego 30-40 genów, w tym kluczowy gen TBX1, którego haploinsuficjencja odpowiada za większość charakterystycznych wad serca (conotruncal defects), hipoplazję grasicy oraz niedoczynność przytarczyc prowadzącą do hipokalcemii. Występują również zaburzenia immunologiczne (limfopenia T u 67-80% pacjentów, w tym 0,5-1% z kompletnym brakiem grasicy i SCID), endokrynologiczne (hipokalcemia, niedobór hormonu wzrostu, zaburzenia tarczycy) oraz neurozwojowe i psychiatryczne (schizofrenia, ASD, ADHD). Patogeneza obejmuje zaburzenia rozwojowe łuków i kieszonek gardłowych, wpływ haploinsuficjencji TBX1 na rozwój mezodermy gardłowo-sercowej oraz złożone interakcje genów 22q11.2 wpływające na morfogenezę, neurogenezę i synaptogenezę, z udziałem stresu oksydacyjnego i neurozapalenia.
aparat Golgiego, choroba autoimmunologiczna, choroba Parkinsona, ciężki złożony niedobór odporności, czynnik transkrypcyjny, delecja 22q11, drgawki, gen TBX1, grzebień nerwowy, hipokalcemia, hipoplazja grasicy, katecholo-O-metylotransferaza, kieszonka gardłowa, limfopenia komórek T, łuk gardłowy, mikrodelecja chromosomowa, nadczynność tarczycy, neurozapalenie, niedobór hormonu wzrostu, niedobór odporności, niedoczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy, niedorozwój przytarczyc, przerwany łuk aorty, reaktywne formy tlenu, schizofrenia, stres oksydacyjny, tetralogia Fallota, tężyczka, ubytek przegrody międzykomorowej, wada serca, wada stożka i pnia tętniczego, wspólny pień tętniczy, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół delecji 22q11.2, zespół DiGeorge’a, zespół nadpobudliwości psychoruchowej