Neisseria meningitidis grupy C
Neisseria meningitidis grupy C to jeden z głównych serotypów bakterii Neisseria meningitidis, Gram-ujemnej dwoinkii odpowiedzialnej za ciężkie zakażenia inwazyjne, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicę. Patogen ten kolonizuje nosogardziel u około 10% zdrowej populacji, skąd może przedostać się do krwiobiegu i przekroczyć barierę krew-mózg.
Zakażenia wywołane przez N. meningitidis grupy C charakteryzują się wysoką śmiertelnością (8-15%) oraz ryzykiem poważnych powikłań neurologicznych u osób, które przeżyły infekcję. Grupa C, obok grup B, Y, W-135 i A, należy do serotypów najczęściej wywołujących chorobę meningokokową na świecie, przy czym w Europie odpowiada za około 30-40% przypadków inwazyjnej choroby meningokokowej.
Szczepionki przeciwko N. meningitidis grupy C są wysoce skuteczne i zostały włączone do programów szczepień ochronnych w wielu krajach. Dostępne są zarówno szczepionki monowalentne przeciwko grupie C, jak i szczepionki skoniugowane wielowalentne (MenACWY), zapewniające długotrwałą ochronę. Wprowadzenie powszechnych szczepień przeciwko meningokokom grupy C doprowadziło do znaczącego spadku zachorowalności na inwazyjną chorobę meningokokową wywołaną tym serotypem.
W przypadku potwierdzenia zakażenia N. meningitidis grupy C, kluczowe jest szybkie wdrożenie antybiotykoterapii (ceftriakson, cefotaksym lub penicylina G) oraz profilaktyka antybiotykowa u osób z bliskiego kontaktu z chorym. Opóźnienie w leczeniu może prowadzić do gwałtownego rozwoju choroby i znacząco pogarsza rokowanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C jest przeznaczona do czynnego uodparniania przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Neisseria meningitidis grupy C. Preparat zawiera 0,5 ml zawiesiny, w której znajduje się 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu meningokokowego (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Szczepionka jest wskazana do stosowania u niemowląt powyżej 2. miesiąca życia, dzieci, młodzieży oraz dorosłych, zapewniając ochronę przed inwazyjną chorobą meningokokową, w tym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicą.
W praktyce klinicznej zaleca się stosowanie NeisVac-C zgodnie z krajowymi programami szczepień oraz rekomendacjami towarzystw naukowych, uwzględniając aktualną sytuację epidemiologiczną. Szczepionka może być również rozważana u pacjentów z podwyższonym ryzykiem zakażenia meningokokami grupy C. Czynne uodpornienie uzyskuje się dzięki indukcji przeciwciał przeciw polisacharydom otoczkowym meningokoków grupy C, co jest kluczowe w profilaktyce ciężkich powikłań inwazyjnej choroby meningokokowej.
adiuwant, czynna odporność, czynne uodparnianie, czynne uodpornienie, inwazyjna choroba meningokokowa, kalendarz szczepień, Neisseria meningitidis grupy C, oficjalne zalecenia, polisacharyd Neisseria meningitidis, polisacharyd otoczkowy, posocznica, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
NeisVac-C to skoniugowana szczepionka meningokokowa grupy C, zawierająca 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) sprzężonego z 10-20 µg toksoidu tężcowego i adsorbowanego na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Ochrona wynika z indukcji przeciwciał bakteriobójczych zależnych od dopełniacza, potwierdzonych testem rSBA. W badaniach klinicznych u niemowląt, dzieci raczkujących, dzieci w wieku 3,5-6 lat, młodzieży (13-17 lat) oraz dorosłych (18-64 lata) odnotowano wysokie odsetki osób z mianem rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu (od 95,6% do 100%), co wskazuje na silną immunogenność szczepionki. Schematy szczepienia obejmowały pojedyncze dawki podawane w 4. lub 6. miesiącu życia oraz dwie dawki w 2. i 4. miesiącu życia, z dawką przypominającą w 12-13 miesiącu, co skutkowało utrzymaniem wysokiego poziomu ochrony (po szczepieniu podstawowym 99,2-99,6%, przed dawką przypominającą 67,8-90,7%, po dawce przypominającej 98,9-99,6%).
badanie kliniczne, choroba meningokokowa, cykl szczepień, dawka przypominająca, immunogenność szczepionki, Neisseria meningitidis grupy C, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, przeciwciało bakteriobójcze, skuteczność szczepionki, szczepienie podstawowe, szczepionka polisacharydowa, szczepionka skoniugowana, test rSBA, toksoid tężcowy, układ dopełniacza, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu. Przeprowadzone badania farmakologiczne nie wykazały sygnałów bezpieczeństwa wskazujących na potencjalne ryzyko dla pacjentów. Ocena pirogenności potwierdziła brak potencjału do wywoływania reakcji gorączkowych po podaniu szczepionki. Badania toksyczności, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu, nie ujawniły istotnych działań niepożądanych ani kumulacji toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, Neisseria meningitidis grupy C, polisacharyd, profil bezpieczeństwa, reakcja gorączkowa, rozwój płodu, rozwój postnatalny, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, toksyczność po podaniu pojedynczym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wodorotlenek glinu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w dawce 0,5 ml. Schemat szczepienia różni się w zależności od wieku: niemowlęta 2-4 miesiące otrzymują dwie dawki po 0,5 ml w odstępie minimum 2 miesięcy, natomiast niemowlęta powyżej 4 miesiąca życia, dzieci, młodzież i dorośli – jedną dawkę 0,5 ml. Dla niemowląt, które rozpoczęły szczepienie przed 12. miesiącem życia, zalecana jest dawka przypominająca w wieku 12-13 miesięcy, podawana co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce. Szczepionka nie jest zalecana u niemowląt poniżej 2. miesiąca życia ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
cykl szczepień, dawka przypominająca, mięsień naramienny, Neisseria meningitidis grupy C, NeisVac-C, podanie dożylne, podanie podskórne, polisacharyd Neisseria meningitidis, przednio-boczna część uda, schemat szczepienia podstawowego, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Przedawkowanie szczepionki meningokokowej polisacharydowej grupy C NeisVac-C jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, co wynika z jej jednodawkowej formy ampułko-strzykawki oraz podawania przez wykwalifikowany personel medyczny. W badaniu klinicznym obejmującym 40 niemowląt, które otrzymały cztery dawki szczepionki (w 2., 3., 4. oraz 12-14 miesiącu życia), nie zaobserwowano ciężkich działań niepożądanych ani specyficznych objawów przedawkowania. Jedna dawka o objętości 0,5 ml zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C, skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu.
adiuwant, ampułko-strzykawka jednodawkowa, ciężkie działanie niepożądane, dawka wielokrotna, działanie niepożądane, Neisseria meningitidis grupy C, NeisVac-C, polisacharyd Neisseria meningitidis, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, toksoid tężcowy, uwodniony wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, stosowany jako substancja czynna w szczepionce NeisVac-C (10 µg polisacharydu skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺), nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania przedkliniczne na samicach szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, jednak brak jest jednoznacznych danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi. W związku z potencjalnym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia meningokokowego, lekarz powinien indywidualnie ocenić korzyści i ryzyko szczepienia w okresie ciąży, informując pacjentkę o braku pełnej wiedzy oraz konieczności zachowania ostrożności.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, mleko kobiece, model zwierzęcy, Neisseria meningitidis grupy C, ocena korzyści i ryzyka, patogen, płodność, polisacharyd Neisseria meningitidis, rozwój płodu, szczepienie przeciwko meningokokom, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zakażenie meningokokowe