stężenie digoksyny we krwi
Stężenie digoksyny we krwi jest kluczowym parametrem monitorowanym podczas terapii tym glikozydem nasercowym. Optymalne stężenie terapeutyczne digoksyny w surowicy mieści się w zakresie 0,8-2,0 ng/ml (1,0-2,6 nmol/l). Wartości powyżej 2,0 ng/ml zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, natomiast stężenia przekraczające 3,0 ng/ml są uznawane za toksyczne.
Monitorowanie stężenia digoksyny jest niezbędne ze względu na wąski indeks terapeutyczny leku oraz znaczną zmienność osobniczą w farmakokinetyce. Próbkę krwi do oznaczenia należy pobierać co najmniej 6-8 godzin po ostatniej dawce (optymalnie po 12-24 godzinach), aby uniknąć błędów interpretacyjnych związanych z fazą dystrybucji leku.
Czynniki wpływające na stężenie digoksyny obejmują: funkcję nerek (główna droga eliminacji), interakcje lekowe (zwłaszcza z amiodaronem, werapamilem, chinidyną), zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemie i hiperkalcemia nasilają toksyczność) oraz choroby tarczycy. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest redukcja dawki i częstsze monitorowanie stężeń leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Digoxin Teva 100 mcg
Terapia digoksyną wymaga precyzyjnej indywidualizacji dawkowania, uwzględniającej wskazania kliniczne, wiek, masę ciała, funkcję nerek oraz poziom elektrolitów w surowicy. Monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy jest kluczowe dla optymalizacji leczenia i zapobiegania toksyczności. Stężenia poniżej 0,8 ng/ml rzadko wywołują objawy zatrucia, natomiast u około 66% pacjentów z objawami toksyczności stężenie przekracza 2 ng/ml, a wartości powyżej 3 ng/ml niemal zawsze wiążą się z zatruciem. Terapia rozpoczyna się dawką nasycającą, która w metodzie szybkiego nasycania wynosi 500-750 μg początkowo, następnie 125-375 μg co 6-8 godzin, sumarycznie 750-1500 μg w pierwszej dobie, dostosowaną do masy ciała (10-15 μg/kg mc./dobę). Alternatywnie stosuje się powolne nasycanie (250-750 μg/dobę), które u pacjentów z prawidłową funkcją nerek pozwala osiągnąć stężenie stacjonarne w ciągu 6-7 dni.
czynność nerek, dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, dolegliwość żołądkowa, indywidualizacja dawkowania, klirens kreatyniny, monitorowanie stężenia digoksyny, niewydolność nerek, podanie doustne, stężenie digoksyny we krwi, stężenie stacjonarne leku, toksyczność digoksyny, wchłanianie leku, zatrucie digoksyną