troleandomycyna

Troleandomycyna to makrolidowy antybiotyk bakteriostatyczny, który hamuje syntezę białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu. Wykazuje aktywność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, niektórych Gram-ujemnych oraz atypowych patogenów, takich jak Mycoplasma czy Legionella.

Lek ten był stosowany w leczeniu infekcji dróg oddechowych, skóry oraz tkanek miękkich. Charakteryzował się dobrą penetracją do tkanek i stosunkowo długim okresem półtrwania. Troleandomycyna była stosowana jako alternatywa dla pacjentów uczulonych na penicyliny.

Z uwagi na potencjalne działania hepatotoksyczne oraz interakcje z innymi lekami (jest silnym inhibitorem cytochromu P450), troleandomycyna została wycofana z użycia w wielu krajach. Została zastąpiona nowszymi makrolidami o lepszym profilu bezpieczeństwa, takimi jak azytromycyna czy klarytromycyna, które obecnie stanowią podstawę terapii w podobnych wskazaniach.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Budesonide Easyhaler 100 mcg/dawkę

Budezonid, stosowany w dawce 100 μg/dawkę w preparacie Budesonide Easyhaler, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, cyklosporyna, etynyloestradiol, kobicystat oraz troleandomycyna. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do wielokrotnego wzrostu ekspozycji ogólnoustrojowej na budezonid, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie z kobicystatem, które należy unikać lub stosować wyłącznie przy ścisłym monitorowaniu pacjenta. W przypadku konieczności kojarzenia terapii zaleca się wydłużenie odstępu czasowego między podaniami oraz rozważenie redukcji dawki budezonidu, choć brak jest precyzyjnych wytycznych dotyczących stopnia zmniejszenia dawki. Wysokie dawki wziewnego budezonidu (np. 1000 μg) w połączeniu z itrakonazolem 200 mg/dobę mogą zwiększyć stężenie leku w osoczu średnio czterokrotnie.
budezonid, cyklosporyna, CYP3A4, czynność nadnerczy, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, etynyloestradiol, glikokortykosteroid, hiperglikemia, immunosupresja, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, kobicystat, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, niedoczynność przysadki, obrzęk, rytonawir, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Lercaprel 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Lercaprel, zawierający enalapryl maleinian 20 mg oraz lerkanidypinę chlorowodorek 10 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Enalapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany do stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także z inhibitorami mTOR, racekadotrylem i wildagliptyną. Podwójna blokada układu RAA (np. z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprym, ko-trimoksazol, cyklosporyna i heparyna mogą powodować hiperkaliemię, wymagając ścisłego monitorowania stężenia potasu. Wcześniejsze stosowanie dużych dawek diuretyków zwiększa ryzyko niedociśnienia po rozpoczęciu terapii enalaprylem, co można złagodzić przez odpowiednie dostosowanie dawki i nawodnienie. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami rozszerzającymi naczynia (np. nitrogliceryną) oraz z litem, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, opioidami czy NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2) może nasilać działanie hipotensyjne lub pogarszać funkcję nerek.
aliskiren, amiloryd, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, astemizol, aurotiojabłczan sodu, azotan, beta-adrenergiczny, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, doustny lek hipoglikemizujący, enalapryl maleinian, enzym CYP3A4, erytromycyna, ewerolimus, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, glikozyd nasercowy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, insulina, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trombolityczny, lerkanidypina chlorowodorek, metoprolol, midazolam, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, racekadotryl, ryfampicyna, rytonawir, sakubitryl walsartan, selektywny inhibitor COX-2, sotalol, spironolakton, sulfametoksazol, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, temsyrolimus, terfenadyna, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, wildagliptyna, β-hydroksykwas, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę

Budezonid, stosowany w dawce 200 μg/dawkę w preparacie Budesonide Easyhaler, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co stanowi podstawę jego interakcji farmakologicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), inhibitory proteazy HIV (rytonawir, nelfinawir), kobicystat, cyklosporyna oraz troleandomycyna, mogą wielokrotnie zwiększać ekspozycję ogólnoustrojową na budezonid, co istotnie podnosi ryzyko działań niepożądanych. Przykładowo, jednoczesne stosowanie itrakonazolu w dawce 200 mg/dobę z budezonidem wziewnym w dawce 1000 μg powoduje około czterokrotne zwiększenie stężenia leku w osoczu. W przypadku krótkotrwałej terapii (1-2 tygodnie) interakcje te mają zwykle niewielkie znaczenie kliniczne, natomiast przy długotrwałym stosowaniu konieczne jest monitorowanie pacjenta i rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu lub unikanie jednoczesnego podawania tych leków.
azolowe leki przeciwgrzybicze, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biodostępność ogólnoustrojowa, Budesonide Easyhaler, budezonid, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne na OUN, działanie niepożądane budezonidu, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, efekt immunosupresyjny, etynyloestradiol, farmakokinetyka budezonidu, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, izoenzym CYP3A4, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, niedoczynność przysadki, test stymulacji ACTH, tłumienie czynności nadnerczy, troleandomycyna, układ immunologiczny, złożony doustny środek antykoncepcyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Primacor 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii nadciśnienia tętniczego. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać AUC lerkanidypiny nawet 15-krotnie oraz Cmax 8-krotnie dla eutomeru S-lerkanidypiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie, cyklosporyna powoduje 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny i 21% wzrost AUC cyklosporyny, co również wyklucza ich łączone podawanie. Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności i nasilenie działania hipotensyjnego. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) osłabiają efekt przeciwnadciśnieniowy, co wymaga częstszej kontroli ciśnienia tętniczego.
alfa-adrenolityk, amiodaron, beta-adrenolityk, biodostępność, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, dysfagia, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hipotensja, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, tachykardia odruchowa, toksyczność digoksyny, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Solu-Medrol 1000 mg

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów, kluczowy etap metabolizmu fazy I kortykosteroidów. Interakcje lekowe dotyczą przede wszystkim inhibitorów i induktorów CYP3A4, które odpowiednio zwiększają lub zmniejszają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co wymaga dostosowania dawki w celu uniknięcia toksyczności lub utraty efektu terapeutycznego. Przykładowo, inhibitory CYP3A4 takie jak izoniazyd, ketokonazol, rytonawir czy klarytromycyna mogą podnosić stężenie metyloprednizolonu, natomiast induktory jak ryfampicyna, karbamazepina czy fenobarbital obniżają jego poziom. Ponadto, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, m.in. z doustnymi antykoagulantami, lekami antycholinergicznymi, NLPZ (np. aspiryna w dużych dawkach) oraz lekami przeciwcukrzycowymi, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, takich jak wskaźniki krzepliwości czy poziom glukozy.
aminoglutetymid, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, bursztynian metyloprednizolonu, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny antykoagulant, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hipokaliemia, hydroksylacja steroidów, induktor CYP3A4, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepliwość krwi, metabolizm glikokortykoidów, metyloprednizolon, miastenia, ostra miopatia, ryfampicyna, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność salicylanu, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Orgametril 5 mg

Linestrenol (Orgametril) wykazuje potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję lub hamowanie enzymów wątrobowych. Induktory enzymów, takie jak ryfamycyny, pochodne hydantoiny (np. fenytoina), barbiturany, karbamazepina oraz aminoglutemid, mogą znacząco obniżać stężenie linestrenolu we krwi, co skutkuje zmniejszeniem jego skuteczności terapeutycznej. W przypadku tych leków zaleca się monitorowanie efektów terapeutycznych oraz ewentualne dostosowanie dawki Orgametrilu. Z kolei linestrenol może zwiększać stężenia i działanie leków takich jak cyklosporyna, teofilina, troleandomycyna oraz niektóre beta-adrenolityki, poprzez hamowanie ich metabolizmu wątrobowego, co wymaga monitorowania stężeń i potencjalnej korekty dawek.
antybiotyk makrolidowy, barbiturat, beta-adrenolityk, choroba autoimmunologiczna, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny środek antykoncepcyjny, fenytoina, gruźlica, induktor enzymu wątrobowego, insulina, karbamazepina, lek immunosupresyjny, lek przeciwpadaczkowy, linestrenol, metabolizm leku, nadciśnienie tętnicze, pochodna hydantoiny, POChP, prymidon, ryfamycyna, syntetyczny progestagen, teofilina, troleandomycyna, zaburzenie rytmu serca, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Neurotop retard 600 600 mg

Karbamazepina, substancja czynna leku Neurotop Retard 600, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję enzymów wątrobowych cytochromu P450, co prowadzi do zmniejszenia skuteczności wielu leków, takich jak doustne antykoagulanty (pochodne kumaryny), hormonalne środki antykoncepcyjne, chinidyna czy doksycyklina. Jednocześnie inhibitory metabolizmu karbamazepiny, np. erytromycyna, izoniazyd, werapamil, diltiazem czy cymetydyna, mogą podnosić jej stężenie w osoczu, zwiększając ryzyko toksyczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi (np. kwas walproinowy, fenytoina), które mogą wymagać monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Wysokie stężenia aktywnego metabolitu 10,11-epitlenku karbamazepiny mogą powodować objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, senność, ataksja i podwójne widzenie.
10, 11-epitlenek karbamazepiny, alkohol etylowy, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, ataksja, biodostępność karbamazepiny, brywaracetam, cymetydyna, cytochrom P450, dekstropropoksyfen, diltiazem, doksycyklina, doustny antykoagulant, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, erytromycyna, fenytoina, hepatotoksyczność, hormonalny środek antykoncepcyjny, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, kwas walproinowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm jelitowy, monitorowanie INR, ośrodkowy układ nerwowy, parametr czynności tarczycy, pochodna kumaryny, podwójne widzenie, próg drgawkowy, prymidon, reakcja neurotoksyczna, sok grejpfrutowy, troleandomycyna, walnoktamid, walpromid, werapamil, wiloksazyna, zawroty głowy, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Afobam 1 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są interakcje z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe oraz środki znieczulające, które mogą nasilać sedację, depresję oddechową i ryzyko śpiączki. Alprazolam metabolizowany jest głównie przez CYP3A4, dlatego inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, itrakonazol, nefazodon, fluwoksamina) mogą podwajać AUC alprazolamu, co wymaga zmniejszenia dawki lub unikania jednoczesnego stosowania. Induktory CYP3A4, takie jak rytonawir, mogą z kolei zmniejszać stężenie alprazolamu, co wpływa na osłabienie efektu terapeutycznego i wymaga monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, działanie niepożądane, działanie sedatywne, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z opioidami, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, nefazodon, neuroleptyk, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, propoksyfen, propranolol, rytonawir, sertralina, środek znieczulający, SSRI, teofilina, troleandomycyna, uzależnienie, warfaryna, worykonazol, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Solu-Medrol 500 mg

Metyloprednizolon, aktywny składnik Solu-Medrolu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w wątrobie, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Interakcje lekowe z metyloprednizolonem wynikają przede wszystkim z modulacji aktywności CYP3A4 – inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, ryfampicyna, inhibitory proteazy HIV, makrolidy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) obniżają jego stężenie, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Ponadto, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, immunosupresyjnymi, antycholinergicznymi oraz NLPZ, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków i innych leków hipokaliemizujących oraz na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego.
6β-hydroksylacja steroidów, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antycholinesteraza, aprepitant, choroba wrzodowa żołądka, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, diuretyk, doustny antykoagulant, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hipoglikemia, hipokaliemia, immunosupresja, induktor CYP3A4, infekcja bakteryjna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek antycholinergiczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm metyloprednizolonu, metyloprednizolon, miastenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, ostra miopatia, owrzodzenie, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność steroidowa, troleandomycyna, wskaźnik krzepliwości krwi, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Interakcje leku – Kapizen 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax S-lerkanidypiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny 3-krotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich kojarzenie. Grejpfruty i sok grejpfrutowy podnoszą biodostępność lerkanidypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne, dlatego ich spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) osłabiają efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Alkohol może nasilać działanie rozszerzające naczynia, zwiększając ryzyko objawów ortostatycznych i omdleń, co wskazuje na konieczność abstynencji lub ograniczenia spożycia alkoholu.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipotensyjne, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, objaw ortostatyczny, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, symwastatyna, terfenadyna, toksyczność digoksyny, troleandomycyna, zawrót głowy, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Alpragen 0,25 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie alprazolamu z alkoholem oraz opioidami, co prowadzi do addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), zwiększając ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. W przypadku inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna czy rytonawir, obserwuje się znaczące zwiększenie stężenia alprazolamu i wydłużenie jego działania, co wymaga redukcji dawki nawet o 50-75%. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, fluoksetyna, fluwoksamina, diltiazem, sok grejpfrutowy) również podnoszą stężenie alprazolamu, wskazując na konieczność zmniejszenia dawki o 30-50% i monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4, takie jak karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna, obniżają stężenie alprazolamu, co może wymagać zwiększenia dawki lub zmiany terapii.
alkohol etylowy, alprazolam, antybiotyki makrolidowe, benzodiazepiny, choroba wrzodowa, cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, gruźlica, imipramina, inhibitory proteazy HIV, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klonidyna, klozapina, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwpsychotyczne, leki znieczulające, nadciśnienie tętnicze, nefazodon, neuroleptyki, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pozakonazol, propoksyfen, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, SSRI, telitromycyna, troleandomycyna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Astha 0,03 mg + 2 mg

Produkt leczniczy Astha wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu WZW typu C (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować wzrost aktywności aminotransferaz (AlAT) powyżej 5-krotności górnej granicy normy, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Asthy w trakcie terapii. W takich przypadkach zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji (np. progestagenowych lub niehormonalnych) i powrót do Asthy dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia przeciwwirusowego. Ponadto, induktory enzymów mikrosomalnych wątroby (np. karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, rytonawir, newirapina, efawirenz, dziurawiec zwyczajny) mogą zwiększać klirens hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej i krwawień śródcyklicznych. W przypadku krótkotrwałego leczenia induktorami enzymów zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast przy długotrwałym leczeniu wskazane jest rozważenie niehormonalnej metody antykoncepcji.
aminotransferaza alaninowa, atorwastatyna, barbiturany, benzodiazepiny, bosentan, cyklosporyna, diazepam, dienogest, doustny lek przeciwcukrzycowy, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzymy cytochromu P450, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, glekaprewir z pibrentaswirem, glikokortykosteroidy, globulina wiążąca hormony płciowe, gryzeofulwina, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, indukcja enzymów mikrosomalnych, indynawir, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, klofibrat, krwawienie śródcykliczne, kwas askorbinowy, lamotrygina, lorazepam, morfina, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbamazepina, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, paracetamol, parametry krzepnięcia, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, teofilina, topiramat, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Alprox 1 mg

Alprazolam jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi (np. itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, fluwoksamina) oraz indukującymi (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) ten enzym. Hamowanie CYP3A4 może prowadzić do 2-3-krotnego wzrostu AUC alprazolamu i wydłużenia okresu półtrwania nawet do 40 godzin, co wymaga często redukcji dawki o połowę. Indukcja enzymu skutkuje obniżeniem stężenia alprazolamu w osoczu i osłabieniem efektu terapeutycznego. Dodatkowo alprazolam może zwiększać stężenie digoksyny oraz leków przeciwdepresyjnych (imipramina, dezypramina), co wymaga monitorowania pacjenta. Nie stwierdzono istotnych interakcji z warfaryną, propranololem i disulfiramem.
antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, azolowe leki przeciwgrzybicze, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klozapina, kwas gamma-aminomasłowy, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie, metabolizm wątrobowy leku, nefazodon, omeprazol, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, receptor GABA-ergiczny, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, SSRI, teofilina, troleandomycyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Xanax 500 mcg

Alprazolam, jako benzodiazepina metabolizowana głównie przez CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie alprazolamu z alkoholem oraz opioidami, ze względu na addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i ryzyko depresji oddechowej. Inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol), nefazodon i fluwoksamina, mogą znacząco zwiększać stężenie alprazolamu w osoczu, nawet dwukrotnie (AUC), co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Podobne działanie wykazują makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), blokery kanałów wapniowych (diltiazem), SSRI (fluoksetyna, sertralina) oraz doustne środki antykoncepcyjne, które hamują metabolizm alprazolamu i mogą nasilać jego efekty sedatywne.
alprazolam, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczy, benzodiazepina, bloker receptora H2, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, glikozyd nasercowy, imipramina, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoniazyd, ketokonazol, klarytromycyna, kwas gamma-aminomasłowy, kwas walproinowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metyloksantyna, nefazodon, opioid, pozakonazol, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, sertralina, środek znieczulający, teofilina, toksyczność digoksyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, warfaryna, worykonazol, Xanax
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebbud 0,25 mg/ml

Budezonid, składnik leku Nebbud (0,25 mg/ml), jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co ma kluczowe znaczenie dla potencjalnych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), inhibitory proteazy HIV, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna), cyklosporyna, etynyloestradiol oraz kobicystat, mogą wielokrotnie zwiększać stężenie budezonidu w osoczu (np. itrakonazol 200 mg/dobę z 1000 µg budezonidu powoduje 4-krotne zwiększenie ekspozycji). W praktyce klinicznej jednoczesne stosowanie tych leków z budezonidem jest niezalecane, a jeśli jest konieczne, wymaga wydłużenia odstępów między dawkami, zmniejszenia dawki budezonidu oraz ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Słabsze interakcje obserwuje się z cymetydyną (nieznaczne zwiększenie stężenia) oraz z niskimi dawkami doustnych środków antykoncepcyjnych, które nie wymagają modyfikacji dawkowania.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, budezonid, cyklosporyna, cymetydyna, działanie kortykosteroidów, działanie ogólnoustrojowe niepożądane, efekt immunosupresyjny, enzym CYP3A4, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakokinetyka budezonidu, hamowanie czynności nadnerczy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, metabolizm wątrobowy, niedoczynność przysadki, przewód pokarmowy, test stymulacji ACTH, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Clormetin 0,03 mg + 2 mg

Produkt leczniczy Clormetin, zawierający etynyloestradiol 0,03 mg oraz chlormadinonu octan 2 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leków indukujących enzymy mikrosomalne wątroby (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, rytonawir, efawirenz, ziele dziurawca), które zwiększają klirens hormonów, prowadząc do obniżenia ich stężenia i ryzyka krwawień międzymiesiączkowych oraz zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji przez cały okres terapii induktorem oraz przez 28 dni po jej zakończeniu, a w przypadku długotrwałego leczenia rozważenie alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji. Ponadto, leki przeciwwirusowe stosowane w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, dasabuwir ± rybawiryna, glekaprewir/pibrentaswir) mogą zwiększać ryzyko podwyższenia aktywności AlAT, co wymaga zmiany metody antykoncepcji na progestagenową lub niehormonalną na czas terapii oraz powrotu do Clormetin dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia.
aktywność AlAT, barbiturat, choroba wątroby, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, glekaprewir, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, indynawir, inhibitor HCV, inhibitor proteazy, karbamazepina, klofibrat, krwawienie międzymiesiączkowe, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lorazepam, metabolizm wątrobowy, morfina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oksykarbazepina, ombitaswir, paracetamol, parametr czynności nadnerczy, parametr czynności tarczycy, parametr czynności wątroby, prednizolon, ryfampicyna, teofilina, tolerancja glukozy, troleandomycyna, wskaźnik krzepnięcia
Leksykon leków
Interakcje leku – Medrol 16 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje lekowe wynikające z modulacji aktywności tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, kobicystat oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost stężenia metyloprednizolonu w osoczu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i może wymagać zmniejszenia dawki. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina, przyspieszają metabolizm steroidu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną, co może wymagać zwiększenia dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, gdzie obserwuje się zmienny wpływ na działanie przeciwzakrzepowe, co wymaga regularnego monitorowania INR. Ponadto, metyloprednizolon może nasilać hiperglikemię u pacjentów leczonych insuliną lub doustnymi lekami hipoglikemizującymi, co wymaga dostosowania terapii przeciwcukrzycowej.
agonista receptora beta2, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antycholinesteraza, aprepitant, aspiryna, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, diuretyk, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, glikemia, hiperglikemia, hipokaliemia, hydroksylacja steroidów, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor aromatazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, ksantyna, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm kortykosteroidów, miastenia, pankuronium, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, troleandomycyna, wekuronium, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Optilamid 10 mg/ml

Brynzolamid, zawarty w leku Optilamid w stężeniu 10 mg/ml, jest inhibitorem anhydrazy węglanowej stosowanym miejscowo w postaci kropli do oczu, jednak wykazuje wchłanianie do krążenia ogólnoustrojowego, co może prowadzić do interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Metabolizm brynzolamidu odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a także CYP2A6, CYP2C8 i CYP2C9. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) może hamować metabolizm brynzolamidu, potencjalnie zwiększając jego stężenie i ryzyko działań niepożądanych, choć eliminacja nerkowa ogranicza kumulację. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z analogami prostaglandyn (latanoprost, bimatoprost) oraz beta-adrenolitykami okulistycznymi (tymolol), co pozwala na bezpieczne łączenie tych terapii. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji z miotykami i agonistami receptorów adrenergicznych, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta podczas terapii skojarzonej.
acetazolamid, agonista receptora adrenergicznego, analog prostaglandyny, beta-adrenolityk okulistyczny, bimatoprost, brymonidyna, CYP3A4, dorzolamid, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym cytochromu P-450, jaskra, karbachol, ketokonazol, klotrymazol, krążenie ogólnoustrojowe, kwasica, latanoprost, leczenie przeciwjaskrowe, metabolizm brynzolamidu, metazolamid, miotyk, pilokarpina, rytonawir, trawoprost, troleandomycyna, tymolol, wydalanie nerkowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Zomiren 0,5 mg

Alprazolam, metabolizowany głównie przez CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo stosowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol), nefazodon i fluwoksamina, mogą dwukrotnie zwiększać AUC alprazolamu, co wymaga ostrożności i często redukcji dawki. Inhibitory o umiarkowanym działaniu (fluoksetyna, sertralina, diltiazem, doustne środki antykoncepcyjne, cymetydyna) również podnoszą stężenie alprazolamu, co może nasilać jego działanie sedatywne. Z kolei induktory CYP3A4, w tym rytonawir stosowany w terapii HIV, mogą zmieniać klirens alprazolamu w sposób zależny od czasu leczenia, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Dodatkowo, alprazolam zwiększa stężenie digoksyny, zwłaszcza u pacjentów powyżej 65. roku życia, co wymaga ścisłego monitorowania pod kątem toksyczności.
alprazolam, amnezja następcza, antybiotyki makrolidowe, azolowe leki przeciwgrzybicze, benzodiazepiny, cymetydyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, diltiazem, disulfiram, doustne środki antykoncepcyjne, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, leki neuroleptyczne, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwhistaminowe, nefazodon, niewydolność oddechowa, opioidowe leki przeciwbólowe, opioidy, pozakonazol, propoksyfen, propranolol, rytonawir, sertralina, środki znieczulające, teofilina, troleandomycyna, warfaryna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Lercan 20 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna i klarytromycyna, ze względu na ryzyko 15-krotnego wzrostu AUC i 8-krotnego wzrostu Cmax eutomeru S-lerkanidypiny. Również cyklosporyna powoduje 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny i 21% wzrost AUC cyklosporyny, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Grejpfruty i sok grejpfrutowy hamują metabolizm lerkanidypiny, zwiększając jej biodostępność i nasilenie działania hipotensyjnego, dlatego ich spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy lerkanidypiny, co wymaga ostrożności i częstszej kontroli ciśnienia tętniczego.
alfa-adrenolityk, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwirusowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, ryfampicyna, rytonawir, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Tafen Nasal 64 mcg 64 mcg/dawkę odmierzoną

Budezonid w dawce 64 μg stosowany donosowo w preparacie Tafen Nasal jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co stanowi podstawę potencjalnych interakcji lekowych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, cyklosporyna, etynyloestradiol oraz troleandomycyna, mogą powodować kilkukrotne zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na budezonid, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub zachowania długiego odstępu czasowego między dawkami oraz rozważenia redukcji dawki kortykosteroidu. W przypadku inhibitorów CYP3A4, zwłaszcza preparatów zawierających kobicystat, ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów jest wysokie, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Interakcje z cymetydyną oraz niskodawkowymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi mają niskie lub bardzo niskie znaczenie kliniczne i zwykle nie wymagają modyfikacji terapii.
aerozol donosowy, budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, działanie niepożądane kortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, hamowanie czynności nadnerczy, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kobicystat, metabolizm leków, niewydolność przysadki, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, podrażnienie błony śluzowej, rozszerzenie naczyń krwionośnych, środek antykoncepcyjny steroidowy, stężenie w osoczu, terapia kortykosteroidami, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, wchłanianie miejscowe, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Interakcje leku – Madinette 0,03 mg + 2 mg

Lek Madinette zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadynonu octanu, a jego stosowanie wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV, takimi jak ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir oraz sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, które mogą powodować ponad pięciokrotne zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT >5x GGN), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. W takich przypadkach zaleca się zmianę metody antykoncepcji na niehormonalną lub zawierającą wyłącznie progestagen, a powrót do Madinette jest możliwy dopiero po 2 tygodniach od zakończenia terapii przeciwwirusowej. Ponadto, leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna) zwiększają klirens hormonów zawartych w Madinette, co może prowadzić do krwawień śródcyklicznych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. W trakcie i przez 28 dni po terapii indukującej enzymy zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji, a w przypadku długotrwałego stosowania induktorów enzymatycznych wskazana jest zmiana metody antykoncepcji na niehormonalną.
aminotransferaza alaninowa, antykoncepcja hormonalna, atorwastatyna, barbituran, benzodiazepimy, bosentan, cyklosporyna, dazabuwir z rybawiryną, diazepam, dziurawiec, efawirenz, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, frakcje lipidów, glekaprewir z pibrentaswirem, globulina wiążąca kortykosteroidy, glukuronizacja wątrobowa, gryzeofulwina, imidazolowy lek przeciwgrzybiczny, indukcja enzymatyczna, induktor enzymów mikrosomalnych, indynawir, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, klirens hormonów płciowych, klofibrat, krwawienie śródcykliczne, kwas askorbinowy, lamotrygina, leczenie HCV, lek przeciwcukrzycowy, lorazepam, metabolizm węglowodanów, metoklopramid, modafinil, morfina, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oksykarbazepina, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, paracetamol, parametry biochemiczne wątroby, parametry czynności nadnerczy, parametry czynności tarczycy, perystaltyka przewodu pokarmowego, prednizolon, progestagen, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir z welpataswirem, steroid antykoncepcyjny, teofilina, tolerancja glukozy, topiramat, troleandomycyna, węgiel aktywny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wskaźnik krzepnięcia
Leksykon leków
Interakcje leku – Karnidin 20 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują dramatyczne zwiększenie ekspozycji na lek (15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne Cmax S-lerkanidypiny), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie, cyklosporyna indukuje dwukierunkową interakcję, zwiększając stężenie lerkanidypiny trzykrotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich kojarzone podawanie. Grejpfruty i sok grejpfrutowy hamują metabolizm jelitowy lerkanidypiny, zwiększając jej biodostępność i potencjalnie nasilając działanie hipotensyjne, dlatego ich spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. Induktory CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) mogą obniżać skuteczność leku przez przyspieszenie metabolizmu, co wymaga częstszego monitorowania ciśnienia tętniczego. Spożycie alkoholu jest niezalecane ze względu na synergistyczne działanie rozszerzające naczynia i ryzyko nadmiernej hipotensji.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, beta-metylodigoksyna, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, dysfagia, działanie hipotensyjne, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, rozszerzenie naczyń, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, stężenie lerkanidypiny, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lercanidipine Medreg 20 mg

Lerkanidypina jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy erytromycyna, powodują znaczący wzrost stężenia lerkanidypiny w osoczu (15-krotny wzrost AUC i 8-krotny wzrost Cmax dla S-lerkanidypiny), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie cyklosporyna podnosi stężenie lerkanidypiny trzykrotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co wymaga unikania ko-terapii. Sok grejpfrutowy hamuje metabolizm lerkanidypiny, zwiększając jej biodostępność i działanie hipotensyjne. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy lerkanidypiny, co wymaga częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Ponadto, beta-adrenolityki (np. metoprolol) zmniejszają biodostępność lerkanidypiny o 50%, a digoksyna podawana z lerkanidypiną zwiększa jej Cmax o 33%, co wymaga monitorowania toksyczności digoksyny.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, beta-hydroksykwas, beta-metylodigoksyna, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt wazodylatacyjny, enzym CYP3A4, erytromycyna, eutomer S-lerkanidypiny, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hipotensja, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina w osoczu, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, stężenie lerkanidypiny, substrat CYP3A4, symwastatyna, tachykardia odruchowa, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, wazodylatacja
Leksykon leków
Interakcje leku – Depo-Medrol 40 mg/ml

Metyloprednizolon, substancja czynna leku Depo-Medrol, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w wątrobie, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Leki hamujące CYP3A4 mogą zmniejszać klirens metyloprednizolonu, zwiększając jego stężenie w osoczu i ryzyko toksyczności, co wymaga dostosowania dawki. Z kolei induktory CYP3A4 przyspieszają metabolizm, obniżając stężenie leku i potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, co również może wymagać zwiększenia dawki. Współistnienie innych substratów CYP3A4 może wpływać na metabolizm metyloprednizolonu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami takimi jak izoniazyd, ryfampicyna, karbamazepina, inhibitory proteazy HIV, makrolidy, inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol), a także z lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna) i NLPZ (aspiryna w wysokich dawkach), które mogą znacząco modyfikować farmakokinetykę i farmakodynamikę metyloprednizolonu.
amfoterycyna B, aminoglutetymid, aprepitant, bloker przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cyklofosfamid, cyklosporyna, diltiazem, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, metyloprednizolon, miastenia, miopatia ostra, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noretyndron, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, ryfampicyna, supresja nadnerczy, takrolimus, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lercan 10 mg

Lek lerkanidypina, metabolizowany przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna), które powodują 15-krotny wzrost AUC i 8-krotny wzrost Cmax lerkanidypiny, a także z cyklosporyną, co skutkuje 3-krotnym wzrostem stężenia lerkanidypiny i 21% wzrostem AUC cyklosporyny. Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego również jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności i nasilenie działania hipotensyjnego. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy lerkanidypiny, co wymaga częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Alkohol nasila działanie rozszerzające naczynia, zwiększając ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, beta-hydroksykwas, beta-metylodigoksyna, biodostępność lerkanidypiny, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, Lercan, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, rozszerzenie naczyń, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna
Leksykon substancji czynnych
Linestrenol – Interakcje

Linestrenol, syntetyczny progestagen, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie kliniczne. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak ryfamycyna, pochodne hydantoin (np. fenytoina), barbiturany, karbamazepina oraz aminoglutetymid, znacząco obniżają stężenie terapeutyczne linestrenolu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. W takich przypadkach zaleca się rozważenie alternatywnych metod terapii lub zwiększenie dawki linestrenolu, a także stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji, jeśli linestrenol jest stosowany w tym celu. Z kolei linestrenol może nasilać działanie leków metabolizowanych tymi samymi szlakami enzymatycznymi, w tym cyklosporyny, teofiliny, troleandomycyny oraz beta-blokerów, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia tych leków i obserwacji pacjenta pod kątem objawów toksyczności.
aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, astma oskrzelowa, barbiturat, beta-bloker, bloker receptorów beta-adrenergicznych, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, dekompensacja cukrzycy, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fenytoina, induktor enzymatyczny, inhibitor aromatazy, insulina, insulinoterapia, karbamazepina, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, linestrenol, metabolizm leku, metabolizm węglowodanów, nowotwór hormonozależny, pochodna hydantoiny, POChP, poziom glikemii, progestagen, prymidon, ryfamycyna, teofilina, troleandomycyna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Brinzolamide Genoptim 10 mg/ml

Brynzolamid, stosowany miejscowo w stężeniu 10 mg/ml w postaci kropli do oczu (produkt Brinzolamide Genoptim), jest inhibitorem anhydrazy węglanowej, który ulega wchłanianiu do krwiobiegu i metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu przez CYP2A6, CYP2C8 i CYP2C9. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klotrymazol, rytonawir i troleandomycyna, mogą hamować metabolizm brynzolamidu, co potencjalnie prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu; zaleca się więc ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Brynzolamid nie jest inhibitorem cytochromu P-450, co ogranicza jego zdolność do wywoływania interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Główna droga eliminacji brynzolamidu to wydalanie nerkowe, co zmniejsza ryzyko kumulacji substancji w organizmie.
acetazolamid, agonista adrenergiczny, analog prostaglandyn, brynzolamid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CYP3A4, cytochrom P-450, dorzolamid, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, dysfagia, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, klotrymazol, kortykosteroid, krople do oczu, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, metazolamid, miotyk, równowaga kwasowo-zasadowa, rytonawir, terapia przeciwjaskrowa, troleandomycyna, tymolol, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Tacrolimus STADA 3 mg

Takrolimus jest metabolizowany głównie przez wątrobowy izoenzym CYP3A4 oraz w ścianie jelita, co czyni go podatnym na liczne interakcje lekowe związane z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol czy klarytromycyna, znacząco zwiększają stężenia takrolimusu we krwi, podnosząc ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności, neurotoksyczności oraz wydłużenia odstępu QT. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna czy fenytoina, obniżają stężenia takrolimusu, zwiększając ryzyko odrzucenia przeszczepu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężeń takrolimusu, funkcji nerek, EKG oraz objawów toksyczności, a w razie potrzeby dostosowanie dawki lub przerwanie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu wielu substancji wpływających na CYP3A4, a także unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego ze względu na wysokie ryzyko interakcji.
antybiotyk aminoglikozydowy, azytromycyna, biodostępność leku, cyklosporyna, dziurawiec zwyczajny, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor gyrazy, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, klarytromycyna, klirens wątrobowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek prokinetyczny, metabolizm takrolimusu, mikroangiopatia zakrzepowa, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, przeszczep narządu, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, stężenie takrolimusu, transplantolog, troleandomycyna, wankomycyna, wydłużenie odstępu QT, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy
Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Interakcje

Chlormadinon octan, stosowany w preparacie Clormetin (0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadinonu octanu), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, dasabuwir, glekaprewir/pibrentaswir), które mogą zwiększać ryzyko podwyższenia aktywności AlAT, co wymaga zmiany metody antykoncepcji na progestagenową lub niehormonalną przed rozpoczęciem terapii i powrotu do chlormadinonu po 2 tygodniach od jej zakończenia. Indukcja enzymów mikrosomalnych przez leki takie jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy preparaty z dziurawcem zwyczajnym prowadzi do zwiększonego klirensu hormonów i ryzyka krwawień międzymiesiączkowych oraz obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej, co wymaga stosowania dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas i 28 dni po terapii indukującej enzymy. W przypadku długotrwałego stosowania induktorów enzymatycznych zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji.
alkohol etylowy, aminotransferaza alaninowa, atorwastatyna, badanie laboratoryjne, barbituran, chlormadinon octan, cyklosporyna, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym mikrosomalny wątroby, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, funkcja nadnerczy, funkcja tarczycy, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, indukcja glukuronizacji, indynawir, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, karbamazepina, klirens hormonów, klofibrat, krwawienie międzymiesiączkowe, kwas askorbinowy, lamotrygina, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lorazepam, metabolizm węglowodanów, metoklopramid, morfina, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oksykarbazepina, ombitaswir, paracetamol, parametr czynności wątroby, prednizolon, progestagen, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, teofilina, tolerancja glukozy, topiramat, troleandomycyna, węgiel aktywny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wskaźnik krzepnięcia
Leksykon substancji czynnych
Brynzolamid – Interakcje

Brynzolamid, jako inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu, wykazuje ogólnoustrojowe wchłanianie, co niesie ryzyko interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Metabolizowany jest głównie przez izoenzymy cytochromu P-450, zwłaszcza CYP3A4, co implikuje potencjalne interakcje z inhibitorami tych enzymów, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, klotrymazol, rytonawir i troleandomycyna. Pomimo umiarkowanego ryzyka zwiększenia stężenia brynzolamidu w osoczu, kumulacja leku jest mało prawdopodobna ze względu na dominującą eliminację nerkową. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z analogami prostaglandyn oraz beta-adrenolitykami okulistycznymi (np. tymolol), co pozwala na bezpieczne stosowanie terapii skojarzonej z tymi grupami leków.
agonista receptora adrenergicznego, analog prostaglandyn, anhydraza węglanowa, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, brynzolamid, CYP3A4, farmakokinetyka, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym cytochromu P-450, ketokonazol, klotrymazol, miotyk, równowaga kwasowo-zasadowa, rytonawir, troleandomycyna, tymolol, wydalanie nerkowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Ovulastan Forte 0,15 mg + 0,03 mg

Ovulastan Forte, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz metabolizm innych leków. Szczególnie istotne są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne, zwłaszcza cytochromu P450 (CYP), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do krwawień międzymiesiączkowych i zmniejszenia skuteczności antykoncepcji. Do grupy tych leków należą m.in. przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina), antybiotyki (ryfampicyna), leki przeciwwirusowe (rytonawir, efawirenz) oraz preparaty ziołowe, takie jak dziurawiec zwyczajny. W przypadku krótkotrwałego stosowania leków indukujących enzymy zaleca się dodatkową antykoncepcję mechaniczną przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast przy długotrwałym leczeniu wskazane jest stosowanie alternatywnych, niehormonalnych metod antykoncepcji.
alkohol etylowy, aminotransferaza alaninowa, bozentan, cyklosporyna, cytochrom P450, dezogestrel z etynyloestradiolem, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzymy mikrosomalne, etonogestrel, etorykoksyb, felbamat, fenobarbital, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, frakcje lipidowe, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor odwrotnej transkryptazy, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie międzymiesiączkowe, krzepnięcie krwi, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm węglowodanów, metyloksantyna, newirapina, okskarbazepina, ombitaswir, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, sofosbuwir, substrat CYP1A2, teofilina, topiramat, troleandomycyna, tyzanidyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C
Leksykon leków
Interakcje leku – Primacor 20 mg

Lerkanidypina, metabolizowana przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol, itrakonazol czy erytromycyna, które powodują nawet 15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne zwiększenie Cmax S-lerkanidypiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny w osoczu trzykrotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich kojarzone podawanie. Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego podnosi biodostępność lerkanidypiny i nasila jej działanie hipotensyjne, dlatego jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy, co wymaga częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Alkohol nasila działanie rozszerzające naczynia, zwiększając ryzyko objawów niepożądanych, takich jak hipotensja ortostatyczna.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, biodostępność, chinidyna, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens nerkowy, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Tafen Nasal 32 mcg 32 mcg/dawkę odmierzoną

Budezonid, stosowany donosowo w dawce 32 μg (Tafen Nasal), jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, cyklosporyna, etynyloestradiol i troleandomycyna, mogą znacząco zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na budezonid, co podnosi ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami zawierającymi kobicystat ze względu na wysokie ryzyko ogólnoustrojowych efektów glikokortykosteroidów. W przypadku konieczności kojarzenia terapii zaleca się zachowanie odstępu między dawkami, rozważenie redukcji dawki budezonidu oraz ścisłą obserwację pacjenta. Interakcje z cymetydyną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi małe dawki hormonów mają ograniczone znaczenie kliniczne i zwykle nie wymagają modyfikacji dawkowania.
aerozol do nosa, antybiotyk makrolidowy, antykoncepcja hormonalna, biodostępność ogólnoustrojowa, budezonid, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czynność nadnerczy, dehydrogenaza alkoholowa, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, estrogen, etynyloestradiol, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kobicystat, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwrzodowy, niewydolność przysadki, środek antykoncepcyjny, stężenie w osoczu, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, zapalenie błony śluzowej nosa
Leksykon leków
Interakcje leku – Kapizen 20 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna i klarytromycyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na lek (15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne Cmax dla S-lerkanidypiny), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny w osoczu trzykrotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również dyskwalifikuje ich kojarzenie. Grejpfruty i sok grejpfrutowy hamują metabolizm jelitowy lerkanidypiny, zwiększając jej biodostępność i potencjalnie nasilając działanie hipotensyjne. Alkohol, poprzez sumowanie efektów wazodylatacyjnych, może nasilać działanie hipotensyjne lerkanidypiny, co wymaga unikania jego spożycia podczas terapii.
alfa-adrenolityk, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hipotonia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens nerkowy, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrgawkowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, przepływ krwi przez wątrobę, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, toksyczność digoksyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lapress 20 mg

Lerkanidypina, metabolizowana przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy erytromycyna, powodują znaczący wzrost stężenia lerkanidypiny w osoczu (15-krotne zwiększenie AUC i 8-krotne Cmax dla S-lerkanidypiny), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Równoczesne podawanie z cyklosporyną zwiększa stężenia obu leków (3-krotny wzrost lerkanidypiny i 21% wzrost AUC cyklosporyny). Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego również hamuje metabolizm lerkanidypiny, zwiększając jej biodostępność i nasilenie działania hipotensyjnego. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Alkohol nasila działanie rozszerzające naczynia, zwiększając ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia, tachykardii odruchowej i obrzęków obwodowych, dlatego jego spożycie jest przeciwwskazane.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, biodostępność ogólnoustrojowa, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, digoksyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek trójpierścieniowy, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, obrzęk obwodowy, receptor β-adrenergiczny, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, tachykardia odruchowa, terfenadyna, troleandomycyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Alprazolam Aurovitas 0,5 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wywołującymi depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne oraz środki zwiotczające mięśnie. Połączenie alprazolamu z opioidami zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, co wymaga ograniczenia dawkowania i ścisłego monitorowania. Również jednoczesne stosowanie z klozapiną niesie wysokie ryzyko zatrzymania oddechu i akcji serca. Alkohol potęguje działanie uspokajające alprazolamu, prowadząc do zaburzeń koordynacji, wydłużenia czasu reakcji i amnezji następczej, dlatego jego spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko upadków i toksyczności.
alprazolam, amnezja następcza, antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, CYP3A4, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, działanie miorelaksacyjne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klozapina, lek antyretrowirusowy, lek nasenny i uspokajający, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, lek zwiotczający mięśnie, nefazodon, neuroleptyk, opioid, pozakonazol, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, sertralina, środek znieczulający, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności oddechowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Ondemet 0,25 mg/ml

Produkty lecznicze zawierające budezonid, takie jak Ondemet, są metabolizowane głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania budezonidu z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, troleandomycyna, inhibitory proteazy HIV oraz produkty zawierające kobicystat, które mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (np. itrakonazol 200 mg/dobę z budezonidem 1000 μg). W przypadku konieczności terapii skojarzonej zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami oraz rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu. Dodatkowo, u pacjentek stosujących estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne w wyższych dawkach obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilenie działania glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania klinicznego.
antybiotyk makrolidowy, budezonid wziewny, charakterystyka produktu leczniczego, doustny środek antykoncepcyjny, działanie glikokortykosteroidów, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, farmakoterapia, glikokortykosteroid, hormon steroidowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja budezonidu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kobicystat, kora nadnerczy, kortykosteroid systemowy, lek antyretrowirusowy, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm budezonidu, niewydolność przysadki mózgowej, środek antykoncepcyjny doustny, środek antykoncepcyjny steroidowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu, stężenie budezonidu w osoczu, terapia skojarzona, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, układ pokarmowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Lercaprel 10 mg + 10 mg

Lercaprel, zawierający 10 mg enalaprylu maleinianu i 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe, które może być nasilone lub osłabione przez liczne interakcje farmakologiczne. Enalapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w skojarzeniu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprymu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny i heparyny z powodu ryzyka hiperkaliemii. Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitor ACE + ARB lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Dodatkowo, enalapryl może nasilać toksyczność litu i działanie hipotensyjne leków psychotropowych oraz opioidów, a NLPZ mogą osłabiać jego skuteczność i pogarszać funkcję nerek. Spożycie alkoholu podczas terapii może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego i zwiększenia ryzyka zawrotów głowy i upadków.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, biodostępność, dihydropirydyna, dysfagia, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, enzym CYP3A4, hiperkaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitory COX-2, klirens nerkowy, leki moczopędne oszczędzające potas, leki moczopędne pętlowe, leki moczopędne tiazydowe, leki przeciwarytmiczne klasy III, niedociśnienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, sakubitryl z walsartanem, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, troleandomycyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zatrucie digoksyną
Leksykon leków
Interakcje leku – Alprazolam Aurovitas 1 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Farmakodynamicznie, jednoczesne stosowanie alprazolamu z lekami psychotropowymi (np. neuroleptykami, opioidami, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi) może prowadzić do nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego, zwiększając ryzyko sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z klozapiną, która może skutkować zatrzymaniem oddechu i akcji serca. Spożywanie alkoholu podczas terapii alprazolamem jest przeciwwskazane ze względu na znaczne nasilenie działania uspokajającego i ryzyko poważnych zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych. Dodatkowo, alprazolam może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie, co zwiększa ryzyko upadków, zwłaszcza na początku leczenia.
antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, cymetydyna, dekstropropoksyfen, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, digoksyna, diltiazem, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klozapina, kodeina, lek nasenny i uspokajający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, lek przeciwhistaminowy uspokajający, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, morfina, nefazodon, neuroleptyk, oksykodon, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, pozakonazol, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sertralina, środek przeciwdepresyjny, środek znieczulający, telitromycyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, warfaryna, worykonazol, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu
Leksykon leków
Interakcje leku – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg

Levomine midi, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami oraz substancjami. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do krwawień śródcyklicznych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. Indukcja enzymatyczna pojawia się w ciągu kilku dni i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu terapii indukującej. Zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji mechanicznej podczas i przez 28 dni po terapii indukującej. Ponadto, preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. Leki zwiększające motorykę przewodu pokarmowego, takie jak metoklopramid, mogą obniżać wchłanianie hormonów, co również wymaga rozważenia dodatkowej ochrony antykoncepcyjnej.
alkohol etylowy, aminotransferaza alaninowa, barbiturany, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, dasabuwir, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, enzymy mikrosomalne, erytromycyna, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP1A1, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2J2, inhibitor CYP3A4/5, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, melatonina, metabolizm węglowodanów, metoklopramid, midazolam, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, prymidon, rybawiryna, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, teofilina, tizanidyna, topiramat, troleandomycyna, werapamil, worykonazol
Leksykon substancji czynnych
Takrolimus – Interakcje

Takrolimus jest intensywnie metabolizowany przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie oraz w ścianie jelita, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami i substancjami wpływającymi na ten enzym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, flukonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV i HCV, znacząco zwiększają stężenie takrolimusu we krwi, głównie poprzez hamowanie metabolizmu jelitowego, co wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania stężenia leku, czynności nerek oraz EKG (odstęp QT). Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina i ziele dziurawca, powodują znaczne obniżenie stężenia takrolimusu, co może wymagać zwiększenia dawki. Dodatkowo, takrolimus wykazuje interakcje z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, NLPZ, amfoterycyna B), nasilając ich toksyczność, oraz z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, zwiększając ryzyko hiperkaliemii. Spożycie alkoholu może zmieniać metabolizm takrolimusu poprzez indukcję lub hamowanie CYP3A4, co wpływa na jego stężenie i toksyczność, dlatego zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii.
acyklowir, amfoterycyna B, amiloryd, aminoglikozyd, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, bromokryptyna, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytryniec chiński, danazol, dapson, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, ergotamina, erytrodermia, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, gancyklowir, gestoden, glikoproteina p, hiperkaliemia, ibuprofen, imatynib, inhibitor gyrazy, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izawukonazol, izoniazyd, josamycyna, kannabidiol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, klotrimazol, kobicystat, kortykosteroid, kortyzon, kwas mykofenolowy, lanzoprazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, lidokaina, mefenytoina, metamizol, metoklopramid, metyloprednizolon, midazolam, mikonazol, nefazodon, nelfinawir, nifedypina, nikardypina, nilotynib, NLPZ, noretysteron, odstęp QT, omeprazol, prednizolon, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, sok grejpfrutowy, spironolakton, sulfametoksazol z trimetoprymem, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, takrolimus, tamoksyfen, triamteren, troleandomycyna, wankomycyna, werapamil, wirus cytomegalii, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Brinzolamide Accord 10 mg/ml

Brynzolamid, miejscowo podawany inhibitor anhydrazy węglanowej, ulega ogólnoustrojowemu wchłanianiu, co stwarza ryzyko interakcji farmakologicznych. Metabolizm brynzolamidu odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a także CYP2A6, CYP2C8 i CYP2C9. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) mogą hamować metabolizm brynzolamidu, dlatego zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z analogami prostaglandyn i okulistycznymi preparatami tymololu, jednak brak danych dotyczących interakcji z miotykami i agonistami adrenergicznymi. Ze względu na mechanizm działania, podobnie jak w przypadku doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej, istnieje ryzyko zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, co wymaga monitorowania pacjentów stosujących jednocześnie inne leki wpływające na tę równowagę.
agonista adrenergiczny, analog prostaglandyn, Brinzolamide Accord, brynzolamid, CYP2A6, CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym cytochromu P-450, ketokonazol, klotrymazol, metabolizm brynzolamidu, miotyk, równowaga kwasowo-zasadowa, rytonawir, terapia skojarzona jaskry, troleandomycyna, tymolol, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Alprazolam Aurovitas 0,25 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Farmakodynamicznie, jednoczesne stosowanie alprazolamu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, środki znieczulające oraz H1-przeciwhistaminowe, może prowadzić do nasilonej depresji OUN, zwiększonego ryzyka sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie z opioidami oraz klozapiną, które zwiększają ryzyko zatrzymania oddechu i akcji serca. Spożywanie alkoholu podczas terapii alprazolamem jest kategorycznie przeciwwskazane ze względu na synergistyczne nasilenie działania depresyjnego na OUN, co skutkuje znacznym pogorszeniem koordynacji, funkcji poznawczych i zwiększonym ryzykiem wypadków. Dodatkowo, stosowanie leków zwiotczających mięśnie może nasilać ich działanie relaksacyjne, zwiększając ryzyko upadków, zwłaszcza na początku terapii.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, digoksyna, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klozapina, lek przeciwbólowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, nefazodon, opioid, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, środek przeciwdepresyjny, telitromycyna, troleandomycyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Methylprednisolone Sopharma 40 mg

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Interakcje lekowe dotyczą przede wszystkim wpływu na aktywność CYP3A4: inhibitory tego enzymu (np. itrakonazol, aprepitant, inhibitory proteazy HIV, makrolidy, diltiazem, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) obniżają jego stężenie, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Substraty CYP3A4 mogą konkurować o metabolizm, co również wymaga monitorowania i dostosowania terapii. Dodatkowo, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, m.in. z lekami przeciwcukrzycowymi (zwiększenie glikemii), lekami przeciwzakrzepowymi (zmienny wpływ na krzepliwość), lekami zmniejszającymi potas (zwiększone ryzyko hipokaliemii) oraz NLPZ (zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego). Zaleca się monitorowanie glikemii, wskaźników krzepliwości i elektrolitów u pacjentów stosujących metyloprednizolon z wymienionymi lekami.
allopurynol, amfoterycyna B, aminoglutetymid, antybiotyk makrolidowy, antycholinoesteraza, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, cisatrakurium, cyklofosfamid, cyklosporyna, diltiazem, diuretyk, doksapram, doustny antykoagulant, działanie niepożądane, enzym CYP3A4, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, glikokortykoid, glikokortykosteroid, glikopirolinian, hipokaliemia, hydroksylacja steroidów, immunosupresja, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, izoniazyd, karbamazepina, klarytromycyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, metyloprednizolon, miastenia, miopatia ostra, niezgodność farmaceutyczna, noretyndron, owrzodzenie, propofol, rokuronium, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, supresja nadnerczy, takrolimus, troleandomycyna, tygecyklina, wekuronium, zaburzenie snu
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebbud 0,5 mg/ml

Budezonid, stosowany w postaci zawiesiny do nebulizacji (0,5 mg/ml), jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co czyni go podatnym na istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi ten enzym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol), inhibitory proteazy HIV, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna) oraz cyklosporyna i produkty zawierające kobicystat, mogą wielokrotnie zwiększać stężenie budezonidu w osoczu (np. itrakonazol 200 mg/dobę z 1000 µg budezonidu wziewnego powoduje około 4-krotne zwiększenie stężenia). W konsekwencji rośnie ryzyko działań niepożądanych, w tym objawów hiperkortyzolemii i zahamowania czynności nadnerczy. Z tego względu zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub, jeśli jest to konieczne, zwiększenie odstępu między dawkami i rozważenie redukcji dawki budezonidu. Estrogeny i wysokie dawki steroidów antykoncepcyjnych również mogą zwiększać stężenie budezonidu, co wymaga monitorowania pacjentek pod kątem nasilenia działań glikokortykosteroidów.
aktywność enzymu wątrobowego, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, estrogen, farmakokinetyka budezonidu, glikokortykosteroid, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkortyzolemia, hipokortyzolemia, immunosupresja, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja budezonidu z alkoholem, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, lek przeciwgrzybiczny azolowy, metabolizm leku, nadciśnienie tętnicze, nebulizacja, niedoczynność przysadki, steroid antykoncepcyjny, steroid ogólnoustrojowy, stężenie budezonidu, substancja czynna, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Lapress 10 mg

Lerkanidypina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi aktywność tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna i klarytromycyna, powodują znaczący wzrost ekspozycji na lerkanidypinę (15-krotny wzrost AUC i 8-krotny wzrost Cmax dla S-lerkanidypiny), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie, cyklosporyna zwiększa stężenie lerkanidypiny w osoczu trzykrotnie oraz AUC cyklosporyny o 21%, co również wyklucza ich łączne podawanie. Spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na hamowanie metabolizmu i wzrost biodostępności lerkanidypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne. Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy, wymagając ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego. Alkohol nasila działanie rozszerzające naczynia krwionośne lerkanidypiny, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia i powikłań hemodynamicznych.
alfa-adrenolityk, amiodaron, astemizol, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipotensyjne, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, grejpfrut, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lerkanidypina, metoprolol, midazolam, neuroleptyk, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, substrat CYP3A4, symwastatyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, troleandomycyna, β-hydroksykwas, β-metylodigoksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bunondol 0,4 mg

Buprenorfina chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, które zwiększają ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Również alkohol etylowy nasila depresję OUN, co może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego jego spożycie jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas terapii. Ponadto, leki serotoninergiczne (inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłego monitorowania pacjenta. Pochodne fenotiazyny i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne dodatkowo podnoszą ryzyko zahamowania czynności oddechowej.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, biodostępność, buprenorfiny chlorowodorek, depresja oddechowa, fenobarbital, fenytoina, gestoden, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory proteazy HIV, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, leki cholinolityczne, leki serotoninergiczne, norfluoksetyna, opioidowe leki przeciwbólowe, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne fenotiazyny, receptory opioidowe, ryfampicyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, troleandomycyna, układ cytochromu P450, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – AuroFena 100 mcg

Produkt leczniczy AuroFena (fentanyl) w postaci tabletek podpoliczkowych wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol, klarytromycyna) mogą powodować znaczny wzrost stężenia fentanylu w osoczu, co zwiększa ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i innych działań niepożądanych, wymagając długotrwałego monitorowania i ostrożnej korekty dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna) obniżają stężenie fentanylu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności przeciwbólowej i koniecznością zwiększenia dawki. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem, erytromycyna, sok grejpfrutowy) również podnoszą poziom fentanylu, co wymaga dokładnego monitorowania pacjenta. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) w ciągu ostatnich 14 dni ze względu na ryzyko nieprzewidywalnego nasilenia działania opioidów.
amprenawir, aprepitant, benzodiazepina, buprenorfina, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, diazepam, difenhydramina, diltiazem, duloksetyna, erytromycyna, etanol, fenobarbital, fenotiazyna, fentanyl, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, fosamprenawirem, gabapentyna, gabapentynoidy, hydroksymaślan sodu, hydroksyzyna, IMAO, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antyhistaminowy, lek do znieczulenia ogólnego, lek o działaniu depresyjnym na OUN, lek rozluźniający mięśnie szkieletowe, lek serotoninergiczny, midazolam, moklobemid, morfina, nalbufina, nelfinawir, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, oksykodon, opioid, paroksetyna, pentazocyna, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, śpiączka, środek sedatywny, SSRI, tabletka podpoliczkowa fentanylu, tramadol, tranylcypromina, troleandomycyna, uspokojenie polekowe, wenlafaksyna, werapamil, zaburzenie psychomotoryczne, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – AuroFena 400 mcg

Produkt leczniczy AuroFena, zawierający fentanyl w formie tabletek podpoliczkowych, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje liczne interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol, klarytromycyna) mogą znacząco zwiększać stężenie fentanylu w osoczu, co wiąże się z ryzykiem depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Umiarkowane inhibitory (np. diltiazem, erytromycyna, sok grejpfrutowy) również podwyższają stężenie fentanylu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) przyspieszają metabolizm fentanylu, obniżając jego skuteczność przeciwbólową. W przypadku stosowania AuroFena z inhibitorami CYP3A4 konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta i ostrożne dostosowanie dawki.
alkohol etylowy, amprenawir, aprepitant, benzodiazepiny, buprenorfina, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, diltiazem, efawirenz, erytromycyna, fenobarbital, fenotiazyny, fentanyl, fenytoina, flukonazol, fosamprenawir, gabapentyna, gabapentynoidy, hydroksymaślan sodu, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory MAO, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, leki antyhistaminowe, leki sedatywne, leki serotoninergiczne, metabolizm CYP3A4, miorelaksanty, nalbufina, nelfinawir, newirapina, niedociśnienie, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, silne inhibitory CYP3A4, SNRI, sok grejpfrutowy, środki nasenne, SSRI, tabletki podpoliczkowe fentanylu, troleandomycyna, umiarkowane inhibitory CYP3A4, werapamil, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne