Interakcje leku
Lapress 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lerkanidypina, substancja czynna preparatu Lapress, jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, dlatego leki wpływające na aktywność tego enzymu mogą istotnie zmieniać metabolizm i eliminację lerkanidypiny. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i unikania potencjalnie niebezpiecznych połączeń¹.

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane

Inhibitory CYP3A4 mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę lerkanidypiny. Badania z silnym inhibitorem CYP3A4 – ketokonazolem wykazały dramatyczny wzrost stężenia lerkanidypiny w osoczu (15-krotny wzrost AUC i 8-krotny wzrost Cmax dla enantiomeru S-lerkanidypiny). Z tego powodu jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane².

Do inhibitorów CYP3A4, których nie należy stosować łącznie z lerkanidypiną, zaliczamy:

• Ketokonazol
• Itrakonazol
• Rytonawir
• Erytromycyna
• Troleandomycyna
• Klarytromycyna

Cyklosporyna – jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z cyklosporyną powoduje wzajemne zwiększenie stężenia obu substancji w osoczu. Badania wykazały, że łączne podanie tych leków skutkuje 3-krotnym zwiększeniem stężenia lerkanidypiny w osoczu i 21% zwiększeniem AUC cyklosporyny. Istotne jest, że nawet podanie cyklosporyny 3 godziny po lerkanidypinie wpływa na farmakokinetykę cyklosporyny, zwiększając jej AUC o 27%. Z tych powodów jednoczesne stosowanie cyklosporyny i lerkanidypiny jest przeciwwskazane³.

Grejpfruty i sok grejpfrutowy hamują metabolizm lerkanidypiny, podobnie jak innych pochodnych dihydropirydyny, prowadząc do zwiększenia biodostępności systemowej i nasilenia działania hipotensyjnego. Podczas stosowania lerkanidypiny pacjenci nie powinni spożywać grejpfrutów ani soku grejpfrutowego⁴.

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Induktory CYP3A4 mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe lerkanidypiny, co może wymagać częstszej kontroli ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z induktorami CYP3A4 takimi jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) i ryfampicyna wymaga zachowania szczególnej ostrożności⁵.

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii lerkanidypiną nie jest zalecane, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia krwionośne leku, potęgując tym samym efekt hipotensyjny. Może to prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego i związanych z tym dolegliwości, takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia krążenia. Pacjentom należy zalecić unikanie spożywania napojów alkoholowych w trakcie leczenia preparatem Lapress⁶.

Środki ostrożności, w tym dostosowanie dawki

Substraty CYP3A4 – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami enzymu CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol oraz leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, chinidyna, sotalol)⁷.

Midazolam – jednoczesne podawanie lerkanidypiny w dawce 20 mg z midazolamem doustnie u starszych pacjentów prowadzi do zwiększonego wchłaniania lerkanidypiny (około 40%) oraz wydłużenia czasu jej wchłaniania (tmax wydłuża się z 1,75 do 3 godzin). Stężenia midazolamu pozostają niezmienione⁸.

Metoprolol – w przypadku jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z metoprololem (beta-adrenolitykiem eliminowanym głównie przez wątrobę) biodostępność metoprololu pozostaje niezmieniona, natomiast biodostępność lerkanidypiny zmniejsza się o 50%. To zjawisko może wynikać ze zmniejszenia przepływu krwi przez wątrobę spowodowanego przez beta-adrenolityki i może dotyczyć również innych leków z tej grupy. Lerkanidypinę można bezpiecznie podawać z lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, jednak może być konieczne dostosowanie dawki⁹.

Digoksyna – podawanie 20 mg lerkanidypiny pacjentom leczonym długotrwale β-metylodigoksyną nie wykazało interakcji farmakokinetycznych. Zauważono jednak średni wzrost Cmax digoksyny o 33%, podczas gdy AUC i klirens nerkowy pozostały bez istotnych zmian. Pacjenci przyjmujący jednocześnie digoksynę powinni być dokładnie monitorowani pod kątem objawów toksyczności digoksyny¹⁰.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Fluoksetyna – badanie interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 i CYP3A4) przeprowadzone na ochotnikach w wieku 65 ± 7 lat nie wykazało klinicznie istotnych zmian w farmakokinetyce lerkanidypiny¹¹.

Cymetydyna – jednoczesne podawanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian stężeń lerkanidypiny w osoczu. Przy wyższych dawkach cymetydyny zalecana jest ostrożność, ponieważ biodostępność i działanie hipotensyjne lerkanidypiny mogą ulec zwiększeniu¹².

Symwastatyna – wielokrotne jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny z 40 mg symwastatyny nie powoduje istotnych zmian w AUC lerkanidypiny, podczas gdy wartość AUC symwastatyny wzrasta o 56%, a jej aktywnego metabolitu β-hydroksykwasu o 28%. Te zmiany prawdopodobnie nie mają znaczenia klinicznego. Interakcje nie powinny wystąpić, gdy lerkanidypina jest podawana rano, a symwastatyna wieczorem, zgodnie z zaleceniami dla tych leków¹³.

Diuretyki i inhibitory ACE – lerkanidypinę można bezpiecznie stosować jednocześnie z lekami moczopędnymi i inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE)¹⁴.

Inne leki wpływające na ciśnienie krwi – podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, nasilenie działania hipotensyjnego może wystąpić, gdy lerkanidypina jest podawana z innymi lekami wpływającymi na ciśnienie krwi, takimi jak alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu objawów ze strony układu moczowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki. Natomiast osłabienie działania hipotensyjnego można zaobserwować podczas jednoczesnego stosowania z kortykosteroidami¹⁵.

Tabela interakcji lerkanidypiny