mięsień okrężny
Mięsień okrężny (musculus orbicularis) to specyficzny typ mięśnia szkieletowego o charakterystycznym, pierścieniowym układzie włókien mięśniowych. Włókna te otaczają otwór ciała, tworząc swoistą strukturę zwieraczową. Skurcz mięśnia okrężnego prowadzi do zwężenia lub zamknięcia danego otworu.
W organizmie człowieka występuje kilka mięśni okrężnych, z których najważniejsze to: mięsień okrężny oka (musculus orbicularis oculi) odpowiedzialny za zamykanie powiek, mięsień okrężny ust (musculus orbicularis oris) umożliwiający zamykanie ust i odgrywający istotną rolę w mimice twarzy oraz mięsień okrężny cewki moczowej (musculus sphincter urethrae) kontrolujący oddawanie moczu.
Mięśnie okrężne mogą podlegać różnym patologiom, w tym zaburzeniom napięcia, osłabieniu czy uszkodzeniom neurologicznym. Dysfunkcje te mogą prowadzić do takich objawów jak niemożność prawidłowego zamknięcia powiek (np. w porażeniu nerwu twarzowego), zaburzenia artykulacji mowy czy nietrzymanie moczu. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, elektrofizjologiczne oraz obrazowe, zaś leczenie zależy od przyczyny i może obejmować fizjoterapię, farmakoterapię lub interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A – Dawkowanie i sposób podawania
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A jest stosowana w leczeniu spastyczności mięśniowej, kręczu szyi, łagodnego kurczu powiek (BEB) oraz neurogennej nadreaktywności wypieracza. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz lokalizacji mięśni. W leczeniu spastyczności u dzieci dawka maksymalna wynosi do 15 j./kg na jedną kończynę dolną i do 16 j./kg na jedną kończynę górną, z całkowitą dawką nieprzekraczającą 1000 jednostek lub 30 j./kg mc. (mniejsza wartość). W przypadku leczenia nietrzymania moczu zalecana dawka to 600 jednostek, z możliwością zwiększenia do 800 jednostek, podawana w 30 iniekcjach do mięśnia wypieracza. Dla kręczu szyi dawka początkowa wynosi 500 jednostek, z możliwością dostosowania do 1000 jednostek, a w leczeniu BEB stosuje się dawki od 40 do 120 jednostek na oko, z zalecanym odstępem między iniekcjami co najmniej 12 tygodni.
cystoskop, dystonia szyjna, elektromiografia, elektrostymulacja, kurcz powiek, kurczowy kręcz szyi, mięsień brzuchaty łydki, mięsień dwugłowy ramienia, mięsień dźwigacz powieki górnej, mięsień kulszowo-goleniowy, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięsień nawrotny obły, mięsień okrężny, mięsień piszczelowy tylny, mięsień płaszczkowaty, mięsień płatowaty głowy, mięsień przywodziciel kciuka, mięsień przywodziciel stawu biodrowego, mięsień zginacz głęboki palców, mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, mięsień zginacz powierzchowny palców, mięsień zginacz promieniowy nadgarstka, mózgowe porażenie dziecięce, neurogenna nadreaktywność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum typu A, opadanie powieki, połowiczy kurcz twarzy, roztwór chlorku sodu, spastyczność ogniskowa, ultrasonografia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dysport 500 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A/fiolkę
Produkt leczniczy Dysport zawiera toksynę botulinową i jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych, w tym spastyczności mięśni kończyn dolnych i górnych, kurczu szyi, łagodnego kurczu powiek (BEB), połowiczego kurczu twarzy, nadmiernej potliwości pach oraz nietrzymania moczu z powodu neurogennej nadreaktywności wypieracza. Dawkowanie Dysportu jest ściśle indywidualizowane, zależne od masy ciała pacjenta, nasilenia objawów oraz lokalizacji i liczby mięśni objętych terapią. Maksymalne dawki podczas jednej sesji terapeutycznej nie powinny przekraczać 1000–1500 jednostek, z podziałem na mięśnie i miejsca iniekcji, przy maksymalnej objętości 0,5–1 ml na jedno miejsce podania. Preparat rekonstytuuje się w 0,9% roztworze chlorku sodu, a techniki wspomagające lokalizację mięśni (EMG, elektrostymulacja, ultrasonografia) są zalecane dla precyzyjnego podania. Powtórne iniekcje wykonuje się po co najmniej 12–16 tygodniach, w zależności od utrzymania efektu terapeutycznego.
cystoskop, dysfagia, elektromiografia, elektrostymulacja, heparyna drobnocząsteczkowa, iniekcja domięśniowa, kurczowy kręcz szyi, lek przeciwzakrzepowy, mięsień brzuchaty łydki, mięsień dwugłowy ramienia, mięsień dźwigacz powieki górnej, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięsień nawrotny czworoboczny, mięsień nawrotny obły, mięsień okrężny, mięsień piszczelowy tylny, mięsień płatowaty głowy, mięsień przywodziciel kciuka, mięsień wypieracz, mięsień zginacz głęboki palców, mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, mięsień zginacz powierzchowny palców, mięsień zginacz promieniowy nadgarstka, mięśnie kulszowo-goleniowe, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna potliwość pach, neurogenna nadreaktywność wypieracza, obustronny kurcz powiek, opadanie powieki, połowiczy kurcz twarzy, remisja, sedacja, spastyczność ogniskowa, technika ultrasonograficzna, test jodowo-skrobiowy, toksyna botulinowa, wstrzyknięcie śródskórne, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typ A – Dawkowanie i sposób podawania
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A jest stosowana w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i mięśniowych, w tym spastyczności kończyn, kurczu szyi, łagodnego kurczu powiek (BEB), połowiczego kurczu twarzy, nadmiernej potliwości pach oraz nietrzymania moczu z powodu neurogennej nadreaktywności wypieracza. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane, zależne od masy ciała pacjenta, lokalizacji i nasilenia objawów oraz odpowiedzi na wcześniejsze leczenie. Maksymalne dawki różnią się w zależności od wskazania i miejsca podania, np. w leczeniu spastyczności kończyn dolnych maksymalna dawka wynosi do 15 j./kg na jedną kończynę, a całkowita dawka nie powinna przekraczać 1000 jednostek lub 30 j./kg masy ciała. W leczeniu kurczu szyi zalecana dawka początkowa to 500 jednostek, z maksymalną dawką 1000 jednostek, podawana do 2-3 mięśni szyi. W terapii BEB stosuje się dawki od 40 do 120 jednostek na oko, a w leczeniu nadmiernej potliwości pach dawka wynosi 100-200 jednostek na dół pachowy. Preparat rekonstytuuje się w 0,9% roztworze chlorku sodu, a objętość iniekcji nie powinna przekraczać 0,5-1 ml na jedno miejsce podania, w zależności od wskazania.
badanie elektromiograficzne, cewnikowanie przerywane, elektromiografia, elektrostymulacja, heparyna drobnocząsteczkowa, iniekcja podskórna, kurcz powiek, kurczowy kręcz szyi, lek przeciwzakrzepowy, mięsień brzuchaty łydki, mięsień czworoboczny, mięsień dwugłowy ramienia, mięsień dźwigacz łopatki, mięsień dźwigacz powieki górnej, mięsień kulszowo-goleniowy, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięsień nawrotny czworoboczny, mięsień nawrotny obły, mięsień okrężny, mięsień piszczelowy tylny, mięsień płaszczkowaty, mięsień płatowaty głowy, mięsień przywodziciel, mięsień przywodziciel stawu biodrowego, mięsień ramienny, mięsień trójgłowy ramienia, mięsień wypieracz, mięsień zginacz głęboki palców, mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, mięsień zginacz powierzchowny palców, mięsień zginacz promieniowy nadgarstka, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna potliwość pach, neurogenna nadreaktywność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum typ A, opadanie powieki, połowiczy kurcz twarzy, rekonstytucja produktu leczniczego, roztwór chlorku sodu, spastyczność ogniskowa kończyn dolnych, środek znieczulający, technika ultrasonograficzna, test jodowo-skrobiowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie śródskórne, żel nawilżający, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne