mięsień nawrotny czworoboczny
Mięsień nawrotny czworoboczny (musculus pronator quadratus) to płaski, czworoboczny mięsień zlokalizowany w głębokiej warstwie przedniej grupy mięśni przedramienia. Rozciąga się poprzecznie na powierzchni dłoniowej dalszej części przedramienia, pomiędzy kością łokciową a kością promieniową.
Mięsień ten rozpoczyna się na przyśrodkowej krawędzi oraz przedniej powierzchni dalszej części kości łokciowej, a przyczepia się do przedniej powierzchni dalszej części kości promieniowej. Jego główną funkcją jest pronacja przedramienia (nawracanie), czyli obrót dłoni tak, aby była skierowana ku dołowi. Jest jednym z dwóch głównych pronatorów przedramienia, obok mięśnia nawrotnego obłego (pronator teres).
Mięsień nawrotny czworoboczny jest unerwiony przez gałąź przednią nerwu międzykostnego przedniego, który jest odgałęzieniem nerwu pośrodkowego (C8-T1). Ze względu na swoje położenie, mięsień ten jest często zaangażowany w złamania przedramienia i może zostać uszkodzony podczas operacyjnego leczenia złamań kości promieniowej lub łokciowej w obrębie dalszego końca przedramienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dysport 500 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A/fiolkę
Produkt leczniczy Dysport zawiera toksynę botulinową i jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych, w tym spastyczności mięśni kończyn dolnych i górnych, kurczu szyi, łagodnego kurczu powiek (BEB), połowiczego kurczu twarzy, nadmiernej potliwości pach oraz nietrzymania moczu z powodu neurogennej nadreaktywności wypieracza. Dawkowanie Dysportu jest ściśle indywidualizowane, zależne od masy ciała pacjenta, nasilenia objawów oraz lokalizacji i liczby mięśni objętych terapią. Maksymalne dawki podczas jednej sesji terapeutycznej nie powinny przekraczać 1000–1500 jednostek, z podziałem na mięśnie i miejsca iniekcji, przy maksymalnej objętości 0,5–1 ml na jedno miejsce podania. Preparat rekonstytuuje się w 0,9% roztworze chlorku sodu, a techniki wspomagające lokalizację mięśni (EMG, elektrostymulacja, ultrasonografia) są zalecane dla precyzyjnego podania. Powtórne iniekcje wykonuje się po co najmniej 12–16 tygodniach, w zależności od utrzymania efektu terapeutycznego.
cystoskop, dysfagia, elektromiografia, elektrostymulacja, heparyna drobnocząsteczkowa, iniekcja domięśniowa, kurczowy kręcz szyi, lek przeciwzakrzepowy, mięsień brzuchaty łydki, mięsień dwugłowy ramienia, mięsień dźwigacz powieki górnej, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięsień nawrotny czworoboczny, mięsień nawrotny obły, mięsień okrężny, mięsień piszczelowy tylny, mięsień płatowaty głowy, mięsień przywodziciel kciuka, mięsień wypieracz, mięsień zginacz głęboki palców, mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, mięsień zginacz powierzchowny palców, mięsień zginacz promieniowy nadgarstka, mięśnie kulszowo-goleniowe, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna potliwość pach, neurogenna nadreaktywność wypieracza, obustronny kurcz powiek, opadanie powieki, połowiczy kurcz twarzy, remisja, sedacja, spastyczność ogniskowa, technika ultrasonograficzna, test jodowo-skrobiowy, toksyna botulinowa, wstrzyknięcie śródskórne, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typ A – Dawkowanie i sposób podawania
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A jest stosowana w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i mięśniowych, w tym spastyczności kończyn, kurczu szyi, łagodnego kurczu powiek (BEB), połowiczego kurczu twarzy, nadmiernej potliwości pach oraz nietrzymania moczu z powodu neurogennej nadreaktywności wypieracza. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane, zależne od masy ciała pacjenta, lokalizacji i nasilenia objawów oraz odpowiedzi na wcześniejsze leczenie. Maksymalne dawki różnią się w zależności od wskazania i miejsca podania, np. w leczeniu spastyczności kończyn dolnych maksymalna dawka wynosi do 15 j./kg na jedną kończynę, a całkowita dawka nie powinna przekraczać 1000 jednostek lub 30 j./kg masy ciała. W leczeniu kurczu szyi zalecana dawka początkowa to 500 jednostek, z maksymalną dawką 1000 jednostek, podawana do 2-3 mięśni szyi. W terapii BEB stosuje się dawki od 40 do 120 jednostek na oko, a w leczeniu nadmiernej potliwości pach dawka wynosi 100-200 jednostek na dół pachowy. Preparat rekonstytuuje się w 0,9% roztworze chlorku sodu, a objętość iniekcji nie powinna przekraczać 0,5-1 ml na jedno miejsce podania, w zależności od wskazania.
badanie elektromiograficzne, cewnikowanie przerywane, elektromiografia, elektrostymulacja, heparyna drobnocząsteczkowa, iniekcja podskórna, kurcz powiek, kurczowy kręcz szyi, lek przeciwzakrzepowy, mięsień brzuchaty łydki, mięsień czworoboczny, mięsień dwugłowy ramienia, mięsień dźwigacz łopatki, mięsień dźwigacz powieki górnej, mięsień kulszowo-goleniowy, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięsień nawrotny czworoboczny, mięsień nawrotny obły, mięsień okrężny, mięsień piszczelowy tylny, mięsień płaszczkowaty, mięsień płatowaty głowy, mięsień przywodziciel, mięsień przywodziciel stawu biodrowego, mięsień ramienny, mięsień trójgłowy ramienia, mięsień wypieracz, mięsień zginacz głęboki palców, mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, mięsień zginacz powierzchowny palców, mięsień zginacz promieniowy nadgarstka, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna potliwość pach, neurogenna nadreaktywność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum typ A, opadanie powieki, połowiczy kurcz twarzy, rekonstytucja produktu leczniczego, roztwór chlorku sodu, spastyczność ogniskowa kończyn dolnych, środek znieczulający, technika ultrasonograficzna, test jodowo-skrobiowy, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie śródskórne, żel nawilżający, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne