nadmierna aktywność ruchowa jelit

Nadmierna aktywność ruchowa jelit, określana również jako hiperperystaltyka, jest stanem zwiększonej motoryki przewodu pokarmowego, który objawia się przyspieszonym i intensywnym przesuwaniem treści pokarmowej. Fizjologicznie perystaltyka jelit jest kontrolowana przez autonomiczny układ nerwowy oraz lokalne mechanizmy neurohormonalne, jednak w przypadku hiperperystaltyki dochodzi do zaburzenia tej regulacji.

Klinicznie nadmierna aktywność ruchowa jelit manifestuje się częstymi, głośnymi burczeniami (borborygmami), bólami kurczowymi brzucha, wzdęciami oraz zaburzeniami wypróżnień, najczęściej w postaci biegunki. Stan ten może być objawem wielu schorzeń, takich jak zespół jelita drażliwego, nietolerancje pokarmowe, choroby zapalne jelit, infekcje przewodu pokarmowego czy zaburzenia endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy).

Diagnostyka nadmiernej aktywności ruchowej jelit obejmuje badania obrazowe (ultrasonografię, kolonoskopię), badania laboratoryjne oraz ocenę czasu pasażu jelitowego. W niektórych przypadkach stosuje się również manometrię jelitową, która pozwala na bezpośredni pomiar aktywności skurczowej jelit. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować farmakoterapię (leki rozkurczowe, przeciwbiegunkowe), modyfikację diety, probiotyki oraz techniki redukcji stresu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl