ekspozycja na rozuwastatynę
Ekspozycja na rozuwastatynę odnosi się do ilości leku dostępnej biologicznie w organizmie po podaniu. Rozuwastatyna to lek z grupy statyn, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 19 godzin) i dużą biodostępnością (około 20%).
Ekspozycja na rozuwastatynę może się różnić w zależności od czynników genetycznych, wieku, płci, masy ciała oraz funkcji nerek i wątroby. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z niewydolnością nerek, u których ekspozycja na lek może być znacząco zwiększona, co wymaga dostosowania dawki. Również osoby pochodzenia azjatyckiego mogą wykazywać wyższe stężenia leku we krwi.
Istotne klinicznie interakcje lekowe mogą wpływać na ekspozycję na rozuwastatynę. Inhibitory transporterów OATP1B1 i BCRP, takie jak cyklosporyna, atazanawir czy niektóre fibraty, mogą znacząco zwiększać stężenie rozuwastatyny w osoczu, podwyższając ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Monitorowanie stężenia leku może być wskazane w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 10 mg + 10 mg
Preparat Rosuvastatin/Ezetimibe Teva, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii hipolipemizującej. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny 7-krotnie oraz AUC ezetymibu 3,4- do 12-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory proteaz (np. atazanawir z rytonawirem) powodują około 3-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, wymagając modyfikacji dawki. Gemfibrozyl i fenofibrat zwiększają stężenia obu substancji, co wiąże się z ryzykiem miopatii i kamicy żółciowej. Kwas fusydowy w terapii ogólnoustrojowej jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez podanie ich 2 godziny po statynie. Ponadto, rozuwastatyna może zwiększać INR u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K, co wymaga monitorowania.
antagonista witaminy K, antykoagulant, BCRP, białko transportowe, cholesterol LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wątroby, CPK, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipolipemizujące, ekspozycja na rozuwastatynę, enzym wątrobowy, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir i pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor HMG-CoA reduktazy, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, kamica żółciowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, warfaryna, złogi żółciowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosufy 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Rosufy, charakteryzuje się farmakokinetyką o liniowym profilu, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po około 5 godzinach i biodostępnością około 20%. Lek wykazuje wysoki stopień wychwytu przez wątrobę, gdzie wiąże się głównie z albuminami (~90%) i ma objętość dystrybucji około 134 litrów. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z powstawaniem N-demetylowanych metabolitów o aktywności zmniejszonej o 50% oraz nieaktywnych laktonowych pochodnych. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez mocz (5% niezmienionej substancji). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Transporter OATP-C odgrywa kluczową rolę w hepatocytarnym wychwycie i eliminacji leku.
ABCG2, BCRP, białko osocza, białko transportujące, biodostępność, cholesterol LDL, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP 2C19, CYP 2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, ekspozycja na rozuwastatynę, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, liniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP-C, OATP1B1, okres półtrwania, pochodna laktonowa, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, polipeptyd transportujący aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie w osoczu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę oraz ezetymib, jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii u dorosłych i dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, przyjmowana o stałej porze, z lub bez posiłku, popijając wodą. Preparat nie jest przeznaczony do inicjacji terapii – leczenie należy rozpocząć od pojedynczych substancji czynnych, a następnie, po ustaleniu odpowiednich dawek, przejść na lek złożony. U pacjentów powyżej 70 lat, z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz z czynnikami predysponującymi do miopatii zaleca się dawkę początkową rozuwastatyny 5 mg. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh ≥7). Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
aktywna choroba wątroby, atazanawir, białka transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, dieta niskocholesterolowa, ekspozycja na rozuwastatynę, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, leki wiążące kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir, skala Childa-Pugha, typranawir - Leksykon leków
Interakcje leku – Areplex 75 mg
Klopidogrel, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C19, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z lekami wpływającymi na hemostazę, takimi jak doustne antykoagulanty (np. warfaryna), inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy (ASA), heparyna, leki trombolityczne oraz NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2) zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ostrożności oraz monitorowania pacjenta. Szczególnie niezalecane jest łączenie klopidogrelu z warfaryną ze względu na wysokie ryzyko krwawień, mimo braku wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny i INR. Ponadto, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) oraz alkohol etylowy mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu, co również zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego.
agonista opioidowy, agregacja płytek, antagonista GPIIb/IIIa, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, CYP2C19, doustny antykoagulant, efekt addycyjny, ekspozycja na rozuwastatynę, hemostaza, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory H2, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek rozszerzający naczynia wieńcowe, lek trombolityczny, lek zobojętniający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, substrat CYP2C8, wskaźnik INR, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej ekspozycję (AUC) i ryzyko miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą cyklosporyny (↑7,1-krotne AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorów proteaz takich jak atazanawir/rytonawir (↑3,1-krotne AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz fibratów, zwłaszcza gemfibrozylu (↑1,9-krotne AUC, dawka 40 mg przeciwwskazana). Inhibitory enzymów CYP450 mają minimalny wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z tego mechanizmu. Leki zobojętniające obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększenie motoryki przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności łącznego stosowania leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę, zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg i nie przekraczanie dawki odpowiadającej ekspozycji przy standardowej dawce 40 mg.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie niepożądane, ekspozycja na rozuwastatynę, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, HTZ, inhibitor proteazy, INR, izoenzym, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, terapia hipolipemizująca, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów, u których uzyskano kontrolę hipercholesterolemii podczas terapii oddzielnymi składnikami w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu. Terapia powinna być inicjowana preparatami oddzielnymi, a po ustaleniu odpowiedniej dawki możliwe jest przejście na produkt złożony. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka, przyjmowana niezależnie od posiłku, z zachowaniem stałej pory podawania. U pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z predyspozycjami do miopatii zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg rozuwastatyny, stosując oddzielne preparaty. Stosowanie dawki 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazane u tych grup pacjentów. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh > 7) stosowanie produktu jest przeciwwskazane lub niezalecane.
atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki predysponujące do miopatii, dysfagia, ekspozycja na rozuwastatynę, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kwasy żółciowe, lipidy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, środek wiążący kwasy żółciowe, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje związane z tym układem enzymatycznym. Silne inhibitory, takie jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC), sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC) czy darolutamid (5,2-krotne zwiększenie AUC), są przeciwwskazane lub wymagają znacznego zmniejszenia dawki rozuwastatyny. Inhibitory proteazy, gemfibrozyl (2-krotne zwiększenie AUC i Cₘₐₓ), oraz inne leki hipolipemizujące mogą zwiększać ryzyko miopatii, co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do maksymalnie 10-20 mg w zależności od interakcji. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie.
antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, ekspozycja na rozuwastatynę, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, INR, kapmatynib, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, miopatia, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, pochodna kumaryny, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, teriflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosutrox 20 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest przeciwwskazana w okresie ciąży oraz karmienia piersią ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rozwojowych płodu i potencjalne zagrożenie dla noworodka. Mechanizm działania leku prowadzi do obniżenia poziomu cholesterolu, który jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju płodu, co powoduje, że korzyści terapeutyczne nie przewyższają ryzyka. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano toksyczny wpływ rozuwastatyny na procesy reprodukcyjne oraz jej wydzielanie do mleka, co dodatkowo potwierdza konieczność unikania stosowania leku w tych okresach. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody kontroli lipidów.
antykoncepcja, cholesterol, dysfagia, ekspozycja na rozuwastatynę, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, mleko kobiece, niedobór cholesterolu, parametr lipidowy, proces reprodukcyjny, przemiana cholesterolu, przenikanie rozuwastatyny, przerwanie terapii, Rosutrox, rozuwastatyna, toksyczność rozuwastatyny, wiek rozrodczy, wydzielanie rozuwastatyny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę (5 mg, 10 mg lub 20 mg) oraz ezetymib (10 mg), jest wskazany u dorosłych pacjentów z kontrolowaną hipercholesterolemią, u których dawki obu substancji czynnych zostały wcześniej ustalone w terapii pojedynczymi lekami. Lek należy podawać doustnie raz na dobę, o stałej porze, z możliwością przyjmowania z posiłkiem lub bez. W przypadku stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, Ezehron Duo powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po tych lekach. Produkt nie jest przeznaczony do rozpoczynania terapii i nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz u osób pochodzenia azjatyckiego zaleca się początkową dawkę rozuwastatyny 5 mg, a następnie przejście na odpowiednią dawkę Ezehron Duo.
aktywna choroba wątroby, atazanawir, BCRP, białko transportowe, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, dieta obniżająca stężenie lipidów, ekspozycja na rozuwastatynę, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, substancja czynna, typranawir, zaburzenia czynności nerek