stężenie rozuwastatyny w osoczu

Stężenie rozuwastatyny w osoczu jest kluczowym parametrem monitorowanym podczas terapii tym lekiem. Rozuwastatyna, należąca do grupy statyn, stosowana jest głównie w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym poprzez hamowanie enzymu reduktazy HMG-CoA.

Farmakokinetyka rozuwastatyny charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania (około 19 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest zwykle po 3-5 godzinach od podania doustnego. Szczególnie istotne jest, że biodostępność rozuwastatyny wynosi około 20%, a lek w około 90% wiąże się z białkami osocza.

Wchłanianie rozuwastatyny może być zmniejszone przy jednoczesnym podawaniu z pokarmem, jednak nie ma to istotnego klinicznie wpływu na efekt terapeutyczny. Metabolizm leku zachodzi głównie w wątrobie przy udziale cytochromu P450, szczególnie izoenzymu CYP2C9. W odróżnieniu od innych statyn, rozuwastatyna w mniejszym stopniu podlega interakcjom z innymi lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450.

Monitorowanie stężenia rozuwastatyny może być wskazane u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby oraz w przypadkach podejrzenia interakcji lekowych. Stężenia terapeutyczne wahają się w zależności od dawki, jednak typowo mieszczą się w zakresie 1-45 ng/ml, przy czym wyższe stężenia wiążą się z większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie miopatii i rabdomiolizy.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl