nadkłykieć boczny kości ramiennej
Nadkłykieć boczny kości ramiennej (łac. epicondylus lateralis humeri) to kostne wyniosłość zlokalizowana w dystalnej części kości ramiennej, po stronie bocznej. Stanowi miejsce przyczepu dla mięśni prostowników przedramienia, w tym: prostownika promieniowego długiego nadgarstka, prostownika palców, prostownika łokciowego nadgarstka, odwracacza i prostownika krótkiego promieniowego nadgarstka.
Nadkłykieć boczny kości ramiennej jest istotnym punktem odniesienia anatomicznego podczas badania stawu łokciowego. W jego obrębie biegnie nerw promieniowy, który może być narażony na uszkodzenie w przypadku urazu tej okolicy. W pozycji neutralnej stawu łokciowego, nadkłykieć boczny wraz z nadkłykieciem przyśrodkowym oraz wyrostkiem łokciowym tworzą trójkąt równoboczny.
Patologia związana z nadkłykieciem bocznym kości ramiennej najczęściej obejmuje łokieć tenisisty (zapalenie nadkłykcia bocznego), będący przewlekłym stanem zapalnym w miejscu przyczepu mięśni prostowników, wywołanym mikrourazami. Objawia się bólem promieniującym od nadkłykcia w kierunku przedramienia, nasilającym się przy ruchach prostowania nadgarstka i palców. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne (test Millsa, Thomsona, Maudsleya) oraz badania obrazowe (USG, MRI). Leczenie polega na fizjoterapii, stosowaniu leków przeciwzapalnych, iniekcjach steroidowych, a w przypadkach opornych – leczeniu operacyjnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dicloziaja 11,6 mg/g
Dicloziaja w postaci żelu zawiera 11,6 mg diklofenaku dietyloamoniowego na 1 g, co odpowiada 10 mg diklofenaku sodowego, i jest wskazana do miejscowego leczenia bólu oraz stanów zapalnych narządu ruchu. U pacjentów młodzieńczych powyżej 14 roku życia preparat stosuje się wyłącznie krótkotrwale w ostrych urazach takich jak nadwyrężenia, skręcenia i stłuczenia. U dorosłych zakres wskazań jest szerszy i obejmuje pourazowe stany zapalne ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, bóle kręgosłupa o różnej etiologii, a także ograniczone stany zapalne tkanek miękkich, w tym tendinitis, epicondylitis lateralis oraz łagodne postaci osteoartrozy w stawach dostępnych do terapii miejscowej.
alkohol benzylowy, ból pleców, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, epicondylitis lateralis, glikol propylenowy, krótkotrwałe leczenie, nadkłykieć boczny kości ramiennej, nadwyrężenie, osteoartroza, pourazowy stan zapalny, tendinitis, tępy uraz, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie tkanek miękkich - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ultrafastin 25 mg/g (2,5%)
Ultrafastin w postaci żelu zawiera 25 mg/g (2,5%) soli lizynowej ketoprofenu, niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) stosowanego miejscowo w leczeniu objawowym bólów pourazowych układu mięśniowo-szkieletowego oraz zapalenia ścięgien. Preparat jest wskazany w przypadku urazów mechanicznych takich jak stłuczenia, skręcenia, naciągnięcia mięśni i tkanek okołostawowych, a także w ostrym i przewlekłym zapaleniu ścięgien, np. zapaleniu ścięgna Achillesa czy łokciu tenisisty. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego i bólu. Miejscowa aplikacja żelu umożliwia bezpośrednie działanie w miejscu zmienionym chorobowo, minimalizując ryzyko działań ogólnoustrojowych.
ból pourazowy, ketoprofen, leczenie przeciwzapalne, łokieć tenisisty, nadkłykieć boczny kości ramiennej, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, parahydroksybenzoesan, prostaglandyny, przewlekłe zapalenie, reakcja fotouczuleniowa, ścięgno Achillesa, skręcenie mięśni, tkanka miękka, układ mięśniowo-szkieletowy, uraz sportowy, zapalenie ścięgien, zespół bólowy