profilaktyka przeciwwrzodowa

Profilaktyka przeciwwrzodowa to działania mające na celu zapobieganie powstawaniu owrzodzeń błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jest stosowana głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby wrzodowej, takimi jak zakażenie Helicobacter pylori, przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) czy kwasu acetylosalicylowego, a także u chorych hospitalizowanych w stanie ciężkim.

W ramach profilaktyki przeciwwrzodowej stosuje się najczęściej inhibitory pompy protonowej (IPP) takie jak omeprazol, pantoprazol czy esomeprazol, które skutecznie hamują wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Alternatywnie można wykorzystać antagonistów receptora H2 (ranitydyna, famotydyna), choć ich skuteczność jest nieco niższa. U pacjentów wymagających długotrwałego leczenia NLPZ zaleca się jednoczesne stosowanie IPP lub rozważenie zastosowania selektywnych inhibitorów COX-2.

Szczególne wskazania do profilaktyki przeciwwrzodowej obejmują pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia z przewodu pokarmowego, w tym osoby po przebytym krwawieniu z wrzodu, pacjentów przyjmujących jednocześnie kilka leków zwiększających ryzyko krwawienia (np. NLPZ, antykoagulanty, glikokortykosteroidy) oraz chorych przebywających na oddziałach intensywnej terapii. Istotnym elementem profilaktyki jest także eradykacja zakażenia H. pylori u osób z potwierdzoną obecnością tej bakterii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl