cyklizyna

Cyklizyna to lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, stosowany głównie w leczeniu nudności, wymiotów oraz choroby lokomocyjnej. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów H1 histaminowych oraz wykazywaniu działania antycholinergicznego, co wpływa na ośrodek wymiotny w pniu mózgu.

Cyklizyna znajduje szerokie zastosowanie w medycynie, szczególnie w zapobieganiu i leczeniu wymiotów pooperacyjnych, podczas chemioterapii, a także w chorobie lokomocyjnej. Jest również używana w opiece paliatywnej do kontrolowania nudności wywołanych różnymi przyczynami, w tym przez opioidy.

Lek ten może wywoływać działania niepożądane, takie jak senność, suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia i zatrzymanie moczu. Ze względu na działanie sedatywne, należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn. Cyklizyna jest dostępna w formie tabletek, syropu oraz preparatów do iniekcji, co umożliwia dostosowanie drogi podania do stanu pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxycodone Hydrochloride Hameln 10 mg/ml

Oxycodone Hydrochloride Hameln to roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający oksykodon chlorowodorek w stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 1 ml (10 mg chlorowodorku, odpowiadające 9 mg oksykodonu) oraz 2 ml (20 mg chlorowodorku, odpowiadające 18 mg oksykodonu). Preparat jest izotoniczny, zawiera mniej niż 1 mmol sodu na ml i jest buforowany kwasem cytrynowym oraz sodu cytrynianem, z pH ustalonym przez wodorotlenek sodu i kwas solny. Produkt przechowuje się w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 3 lata. Po otwarciu ampułki lek należy podać natychmiast, a przygotowane roztwory do wlewu wykazują stabilność chemiczną i fizyczną do 24 godzin w 25°C, przy czym mikrobiologicznie powinny być zużyte natychmiast lub przechowywane do 24 godzin w 2–8°C, jeśli przygotowane w warunkach aseptycznych.
ampułka szklana, butylobromek hioscyny, chlorowodorek metoklopramidu, chlorowodorek midazolamu, cyklizyna, deksametazonu sodu fosforan, dekstroza, haloperydol, kwas cytrynowy jednowodny, oksykodonu chlorowodorek, prochlorperazyna, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, sodu cytrynian dwuwodny, sodu wodorotlenek, sól fizjologiczna, stabilność farmaceutyczna, woda do wstrzykiwań
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba lokomocyjna – Leczenie

Choroba lokomocyjna jest wynikiem konfliktu sensorycznego między sygnałami wzrokowymi a przedsionkowymi, objawiającym się zawrotami głowy, nudnościami i wymiotami podczas ekspozycji na ruch. Kluczową strategią jest zapobieganie poprzez minimalizację konfliktujących bodźców, wybór stabilnej pozycji w pojeździe, habituację oraz stosowanie technik behawioralnych, takich jak kontrolowane oddychanie i skierowanie wzroku na horyzont. Farmakologicznie, skopolamina (plaster przezskórny aplikowany 6-8 godzin przed podróżą, działający do 72 godzin, lub tabletki doustne przyjmowane na godzinę przed podróżą) jest lekiem pierwszego wyboru, szczególnie u osób wymagających zachowania czujności. Leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, takie jak dimenhydrynat (co 4-8 godzin), meklizyna (na godzinę przed podróżą) czy cyklizyna (30 minut przed podróżą), są skuteczne, ale często powodują sedację. Inne opcje to leki sympatykomimetyczne, antagoniści 5-HT3, benzodiazepiny, proklorperazyna i metoklopramid, jednak ich zastosowanie wymaga indywidualnej oceny.
akupresura, antagonista serotoniny, benzodiazepina, bodziec wzrokowy, chlorfeniramina, choroba lokomocyjna, cyklizyna, cynaryzyna, difenhydramina, dimenhydrynat, habituacja, lek antycholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, meklizyna, metoklopramid, nudności i wymioty, oddychanie przeponowe, ondansetron, opaska akupresurowa, plaster przezskórny, prometazyna, refluks żołądkowo-przełykowy, rehabilitacja przedsionkowa, skopolamina, terapia poznawczo-behawioralna, zawał mózgu, zawroty głowy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxycodone Polpharma 50 mg/ml

Oxycodone Polpharma to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (45 mg czystego oksykodonu/ml), przeznaczony do podawania pozajelitowego. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Składniki pomocnicze obejmują kwas cytrynowy jednowodny, sodu cytrynian, chlorek sodu, kwas solny 3M, sodu wodorotlenek 3M oraz wodę do wstrzykiwań. Ampułki o pojemności 1 ml należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chroniąc przed światłem, a okres ważności nieotwartego produktu wynosi 2 lata. Po otwarciu ampułki wstrzyknięcie powinno nastąpić natychmiast, choć stabilność chemiczna i fizyczna roztworu utrzymuje się do 24 godzin w temperaturze pokojowej. Rozcieńczony produkt (do 1 mg/ml) wykazuje stabilność przez 24 godziny w temp. pokojowej w roztworach NaCl 0,9%, glukozy 5% lub wodzie do wstrzykiwań, z zachowaniem kompatybilności z typowymi materiałami infuzyjnymi.
benzodiazepina, cyklizyna, deksametazonu sodu fosforan, działanie sedatywne, haloperydol, hioscyny butylobromek, hioscyny hydrobromek, kortykosteroid, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, lek prokinetyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyny chlorowodorek, metoklopramidu chlorowodorek, midazolamu chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, oksykodonu chlorowodorek, podanie pozajelitowe, prochlorperazyna, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, spazmolityk, stabilność użytkowa, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna
Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexamethasone hameln 4 mg/ml

Dexamethasone hameln 4 mg/ml to przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań, zawierający 4 mg deksametazonu fosforanu (w postaci deksametazonu sodu fosforanu) na 1 ml roztworu, co daje 8 mg w ampułce 2 ml. Preparat ma pH 7,5-8,7 i zawiera substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy (20 mg/ml), disodu edetynian, sodu wodorotlenek oraz wodę do wstrzykiwań. Zawartość sodu wynosi 0,42 mg/ml. Lek wykazuje liczne niezgodności farmaceutyczne, nie powinien być mieszany z daunorubicyną, doksorubicyną, wankomycyną, difenhydraminą (w połączeniu z lorazepamem i metoklopramidem) oraz dwuwinianem metaraminolu. Dodatkowo, niezgodności występują przy podawaniu w strzykawce z doksapramem i glikopirolanem oraz w miejscu Y z cyprofloksacyną, idarubicyną i midazolamem. Przy ciągłym wlewie 24-godzinnym kompatybilne są metoklopramid i morfina, natomiast oktreotyd wymaga ostrożności, a cyklizyna, midazolam, haloperidol i lewomepromazyna powodują wytrącanie się i nie powinny być podawane jednocześnie.
analog somatostatyny, antybiotyk glikopeptydowy, benzodiazepiny, cyklizyna, cyprofloksacyna, daunorubicyna, deksametazon, deksametazon fosforan, difenhydramina, disodu edetynian, doksapram, doksorubicyna, fluorochinolony, glikol propylenowy, glikopirolan, haloperidol, idarubicyna, infuzja dożylna, infuzja podskórna, lek antycholinergiczny, lek przeciwnowotworowy, lek sympatykomimetyczny, lewomepromazyna, metoklopramid, midazolam, niezgodność farmaceutyczna, oktreotyd, opieka paliatywna, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu wodorotlenek, strzykawka automatyczna, wankomycyna
Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxycodone Polpharma 10 mg/ml

Oxycodone Polpharma to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 10 mg/ml oksykodonu chlorowodorku, co odpowiada 9 mg oksykodonu na 1 ml. Produkt dostępny jest w ampułkach 1 ml (10 mg chlorowodorku oksykodonu) oraz 2 ml (20 mg chlorowodorku oksykodonu). Preparat jest klarowny, bezbarwny i praktycznie wolny od cząstek stałych, przeznaczony do podania dożylnego lub podskórnego, zarówno jako pojedyncze wstrzyknięcie, jak i ciągła infuzja. Zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co czyni go praktycznie wolnym od sodu. Substancje pomocnicze obejmują kwas cytrynowy, sodu cytrynian, chlorek sodu oraz regulatory pH (kwas solny i wodorotlenek sodu) w wodzie do wstrzykiwań. Produkt przechowuje się w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 2 lata, a po otwarciu ampułki wstrzyknięcie należy wykonać natychmiast, wyrzucając pozostałą część leku.
benzodiazepina, ciągła infuzja, cyklizyna, fosforan deksametazonu, glikokortykosteroid, haloperydol, hioscyny butylobromek, hioscyny hydrobromek, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lewomepromazyny chlorowodorek, metoklopramidu chlorowodorek, midazolamu chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, oksykodonu chlorowodorek, podanie parenteralne, prochlorperazyna, roztwór do wstrzykiwań, warunki aseptyczne, wlew podskórny, zgodność farmaceutyczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Cisplatin – Ebewe 1 mg/ml

Cisplatyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza ze względu na jej nefrotoksyczność i ototoksyczność. Jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (cefalosporyny, aminoglikozydy, amfoterycyna B, środki kontrastowe) oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi (furosemid, hydralazyna, diazoksyd, propranolol) wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek lub jest przeciwwskazane. Ototoksyczność cisplatyny może być nasilona przez aminoglikozydy i diuretyki pętlowe, zwłaszcza przy dawkach cisplatyny >60 mg/m² i dobowej diurezie <1000 ml. Ifosfamid w połączeniu z cisplatyną zwiększa toksyczność nerkową i ototoksyczną. Szczepienia atenuowanymi żywymi szczepionkami, zwłaszcza przeciwko żółtej febrze, są przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich odczynów poszczepiennych. W trakcie terapii cisplatyną konieczne jest monitorowanie INR u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty oraz stężenia leków przeciwdrgawkowych, gdyż cisplatyna może obniżać ich poziomy, szczególnie fenytoiny.
allopurynol, altretamina, amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, antykoagulant, bleomycyna, buklizyna, cisplatyna, cyklizyna, cyklosporyna, czas protrombinowy, czynnik chelatujący, diazoksyd, diuretyk pętlowy, diureza wymuszona, docetaksel, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, etopozyd, fenotiazyna, fenytoina, furosemid, heksametylomelamina, hydralazyna, ifosfamid, immunosupresja, INR, kolchicyna, kwas moczowy, lek cytostatyczny, lek moczopędny pętlowy, lek nefrotoksyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, limfoproliferacja, loksapina, meklozyna, metotreksat, mielosupresja, napad drgawkowy, neurotoksyczność, objaw Raynauda, odczyn poszczepienny, ototoksyczność, paklitaksel, penicylamina, pirydoksyna, probenecyd, propranolol, rak jajnika, środek kontrastujący, sulfinpirazon, supresja szpiku kostnego, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa atenuowana, terapia przeciwpadaczkowa, tioksanten, trimetobenzamid, ubytek słuchu, winblastyna, zaburzenie czuciowe, żółta febra
Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxycodone Molteni 50 mg/ml

Produkt leczniczy Oxycodone Molteni dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 50 mg/ml, gdzie 1 ml ampułki zawiera 50 mg oksykodonu chlorowodorku, co odpowiada 45 mg oksykodonu. Roztwór jest klarowny, o pH 4,5-5,5 i osmolalności 267-310 mOsm/kg, zawiera 0,038 mmol sodu (0,874 mg) na ml. Substancje pomocnicze obejmują kwas cytrynowy jednowodny, sodu cytrynian, chlorek sodu, kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest pakowany w szklane ampułki typu I o pojemności 1 ml, w opakowaniach po 5 sztuk, z okresem ważności 36 miesięcy, pod warunkiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem i bez konieczności specjalnych warunków temperaturowych. Ampułki są przeznaczone do jednorazowego użytku, a niewykorzystany roztwór należy wyrzucić po otwarciu. Stabilność chemiczna i fizyczna produktu została potwierdzona do 24 godzin w temperaturze pokojowej (15-25°C), a w przypadku przechowywania w warunkach aseptycznych w temperaturze 2-8°C, czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin.
ampułka typu I, bromek glikopironium, cyklizyna, deksametazonu sodu fosforan, haloperydol, ketaminy chlorowodorek, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, lewomepromazyny chlorowodorek, metoklopramidu chlorowodorek, midazolamu chlorowodorek, oksykodonu chlorowodorek, prochlorperazyna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór soli fizjologicznej, skopolaminy bromowodorek, skopolaminy butylobromek, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, sterylność produktu, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań
Leksykon leków
Skład i postać leku – OxyNorm 10 mg/ml

OxyNorm to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający oksykodonu chlorowodorek w stężeniu 10 mg/ml (odpowiadający 9 mg oksykodonu na 1 ml). Preparat dostępny jest w ampułkach 1 ml (10 mg substancji czynnej) oraz 2 ml (20 mg substancji czynnej). W składzie pomocniczym znajduje się m.in. 0,121 mmol sodu (2,78 mg sodu) na ml, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu. Roztwór charakteryzuje się stabilnym pH dzięki obecności kwasu cytrynowego, sodu cytrynianu, chlorku sodu oraz regulatorów pH (sodu wodorotlenku i kwasu solnego rozcieńczonego). Produkt jest pakowany w ampułki ze szkła typu I i dostępny w opakowaniach po 5 lub 10 ampułek w różnych pojemnościach. Po otwarciu ampułki preparat należy zużyć natychmiast, a po rozcieńczeniu do stężenia 1 mg/ml oksykodonu chlorowodorku (w 0,9% NaCl, 5% glukozie lub wodzie do wstrzykiwań) zachowuje stabilność do 24 godzin w 25°C lub do 24 godzin w 2-8°C, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
cyklizyna, deksametazonu sodu fosforan, fluorouracyl, haloperydol, infuzja dożylna, infuzja podskórna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny rozcieńczony, lewomepromazyny chlorowodorek, metoklopramidu chlorowodorek, midazolamu chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, oksykodonu chlorowodorek, podanie dożylne, podanie podskórne, prochlorperazyna, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, skopolaminy butylobromek, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba lokomocyjna – Zapobieganie i profilaktyka

Choroba lokomocyjna to powszechny zespół objawów wywołany ekspozycją na specyficzne bodźce ruchowe, który może znacząco obniżyć komfort podróżowania. Profilaktyka opiera się na modyfikacjach behawioralnych i środowiskowych, takich jak wybór odpowiedniego miejsca w pojeździe (np. przednie siedzenie w samochodzie, miejsce nad skrzydłami w samolocie), kontrola wzroku (patrzenie na horyzont, unikanie czytania), odpowiednie ułożenie ciała oraz właściwe nawyki żywieniowe (unikanie ciężkich, tłustych, pikantnych potraw, alkoholu i kofeiny, utrzymanie nawodnienia). Habituacja, czyli stopniowe przyzwyczajanie organizmu do ruchu, jest najskuteczniejszą długoterminową metodą profilaktyki, przewyższającą skutecznością farmakoterapię, choć wymaga czasu i okresowej re-ekspozycji.
akupresura, akupunktura, biofeedback, choroba lokomocyjna, choroba przedsionkowa, cyklizyna, cynaryzyna, difenhydramina, elektroakupunktura, farmakoterapia, habituacja, imbir, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, meklizyna, nudność, opaska akupresurowa, plaster przezskórny, prometazyna, skopolamina, terapia poznawczo-behawioralna
Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Interakcje

Cisplatyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą nasilać jej toksyczność, zwłaszcza nefrotoksyczność i ototoksyczność. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z antybiotykami aminoglikozydowymi, diuretykami pętlowymi (np. furosemidem), ifosfamidem oraz lekami przeciwhistaminowymi i fenotiazynami, które mogą maskować objawy ototoksyczności. Nefrotoksyczność jest nasilana przez leki takie jak cefalosporyny, amfoterycyna B i środki kontrastowe, a także przez leki obniżające ciśnienie (furosemid, hydralazyna, diazoksyd, propranolol). Zaleca się unikanie forsowanej diurezy u pacjentów z dawkami cisplatyny ≤60 mg/m² i wydalaniem moczu >1000 ml/24h. W trakcie terapii należy monitorować funkcję nerek i słuch, a także stężenia leków przeciwpadaczkowych (np. fenytoiny), których skuteczność może być obniżona przez cisplatynę. Ponadto, podawanie cisplatyny przed paklitakselem zmniejsza klirens paklitakselu o 33%, co może zwiększać neurotoksyczność, podobnie jak jednoczesne stosowanie z docetakselem.
allopurynol, altretamina, amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, bleomycyna, buklizyna, cefalosporyna, cyklizyna, cyklosporyna, czas protrombinowy, czynnik chelatujący, diazoksyd, diuretyk pętlowy, diureza wymuszona, docetaksel, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie emetogenne, działanie neurotoksyczne, efekt neurotoksyczny, etopozyd, fenotiazyna, fenytoina, funkcja nerek, furosemid, hepatotoksyczność, hydralazyna, ifosfamid, immunosupresja, interakcja lekowa, kolchicyna, kwas moczowy w surowicy, lek cytostatyczny, lek moczopędny pętlowy, lek nefrotoksyczny, limfoproliferacja, lit, loksapina, meklozyna, metotreksat, mielosupresja, nabłonek kanalików nerkowych, napad drgawkowy, objaw Raynauda, odczyn poszczepienny, odwodnienie organizmu, ototoksyczność, paklitaksel, penicylamina, pirydoksyna, probenecyd, propranolol, sulfinpirazon, supresja szpiku kostnego, szczepionka przeciwko żółtej febrze, tioksanten, toksyczność addytywna, trimetobenzamid, uszkodzenie nerek, winblastyna, współczynnik INR, zaburzenie czuciowe, żywa szczepionka wirusowa
Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxycodone Molteni 10 mg/ml

Oxycodone Molteni to roztwór do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/ml oksykodonu chlorowodorku, gdzie 10 mg chlorowodorku odpowiada 9 mg oksykodonu. Produkt dostępny jest w ampułkach o pojemnościach 1 ml (10 mg), 2 ml (20 mg) oraz 20 ml (200 mg). Roztwór jest klarowny, o pH 4,5-5,5 i osmolalności 267-310 mOsm/kg. Zawiera 0,124 mmol sodu (2,85 mg) na 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Okres ważności nieotwartego produktu wynosi 36 miesięcy, a po otwarciu ampułki lek należy zużyć niezwłocznie, choć stabilność chemiczna i fizyczna jest potwierdzona do 24 godzin w temperaturze 15-25°C. Produkt przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniąc przed światłem.
bromek glikopironium, cyklizyna, deksametazonu sodu fosforan, dekstroza, haloperydol, ketaminy chlorowodorek, kontrolowana zawartość sodu, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, lewomepromazyny chlorowodorek, metoklopramidu chlorowodorek, midazolamu chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, oksykodonu chlorowodorek, osmolalność, prochlorperazyna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór soli fizjologicznej, skopolaminy bromowodorek, skopolaminy butylobromek, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, stabilność fizyczna i chemiczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna
Leksykon chorób i schorzeń
Zawroty głowy – Leczenie

Zawroty głowy (vertigo) to subiektywne odczucie ruchu obrotowego lub kołysania, które wymaga precyzyjnej diagnostyki w celu ustalenia przyczyny i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Rehabilitacja przedsionkowa (VRT) stanowi kluczowy element terapii, szczególnie w stabilnych obwodowych zaburzeniach przedsionkowych, takich jak BPPV, choroba Ménière’a, zapalenie nerwu przedsionkowego czy migrena przedsionkowa. VRT obejmuje trening równowagi, stabilizację spojrzenia, habituację oraz manewry repozycyjne (np. manewr Epleya), które skutecznie przemieszcza otolity w BPPV. Farmakoterapia, stosowana głównie w ostrych fazach, obejmuje leki przeciwhistaminowe (np. meklizyna), przeciwwymiotne, kortykosteroidy, diuretyki oraz benzodiazepiny, jednak ich stosowanie powinno być krótkotrwałe (3-4 dni) ze względu na ryzyko opóźnienia kompensacji przedsionkowej. W leczeniu choroby Ménière’a zaleca się dietę niskosodową (<1-2 g soli/dobę) oraz diuretyki (hydrochlorotiazyd i triamteren). Manewry repozycyjne wykazują skuteczność u około 85% pacjentów z BPPV, a rehabilitacja przedsionkowa poprawia równowagę, stabilizację widzenia i siłę mięśniową u 80-85% chorych z przewlekłymi zaburzeniami przedsionkowymi.
benzodiazepina, BPPV, choroba Ménière’a, ćwiczenia Brandt-Daroff, cyklizyna, diuretyk, dysfagia, habituacja, kanał półkolisty, kompensacja przedsionkowa, kortykosteroid, łagodne napadowe pozycyjne zawroty głowy, laryngolog, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, manewr Epleya, manewr Fostera, manewr repozycyjny, manewr Semonta, meklizyna, migrena przedsionkowa, otolaryngolog, otolit, prometazyna, rehabilitacja przedsionkowa, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, SSRI, stabilizacja spojrzenia, trening równowagi, ucho wewnętrzne, vertigo, zapalenie błędnika, zapalenie nerwu przedsionkowego