przymoczka
Przymoczka, określana w terminologii medycznej jako leukorrhea, to nadmierne wydzielanie śluzu lub płynu przez błonę śluzową pochwy. Jest to powszechny objaw u kobiet w wieku rozrodczym, który może mieć charakter fizjologiczny lub patologiczny.
Fizjologiczna przymoczka ma zazwyczaj konsystencję od wodnistej do gęstej, jest bezbarwna lub biaława i nie ma nieprzyjemnego zapachu. Jej ilość i charakter zmieniają się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego, co jest związane z wahaniami poziomu hormonów. Zwiększa się szczególnie w okresie owulacji oraz w czasie ciąży.
Patologiczna przymoczka może wskazywać na różne stany chorobowe, takie jak zakażenia bakteryjne (np. bakteryjne zapalenie pochwy), grzybicze (kandydoza), pasożytnicze (rzęsistkowica) lub infekcje przenoszone drogą płciową. Charakteryzuje się zmianą konsystencji, koloru (żółty, zielony, szary), pojawieniem się nieprzyjemnego zapachu oraz często towarzyszą jej inne objawy jak świąd, pieczenie, ból podczas stosunku czy oddawania moczu.
Diagnostyka przymoczki obejmuje badanie ginekologiczne, badanie pH wydzieliny pochwowej, mikroskopowe badanie świeżego preparatu, posiew mikrobiologiczny oraz w niektórych przypadkach badania molekularne. Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować antybiotykoterapię, leki przeciwgrzybicze lub przeciwpasożytnicze, stosowane miejscowo lub ogólnie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Etakrydyna – Dawkowanie i sposób podawania
Etakrydyna, dostępna w postaciach płynu (Rivanol 0,1%, Rivanolum roztwór 0,1%, Rywanol 0,1%) oraz żelu (Rivel 0,5%), wykazuje działanie przeciwbakteryjne i jest stosowana miejscowo na skórę i błony śluzowe. Preparaty w stężeniu 1 mg/g (0,1%) zaleca się aplikować kilka razy na dobę w formie okładów, przymoczek, płukań lub przemywania zmian chorobowych. Żel Rivel o stężeniu 5 mg/g (0,5%) stosuje się 2-3 razy na dobę, nakładając cienką warstwę na zmienione miejsca, z możliwością zastosowania pod opatrunek. Po aplikacji preparatów należy umyć ręce, jeśli leczenie ich nie dotyczy. W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów zaleca się zmianę terapii.
aplikacja produktu, błona śluzowa, działanie przeciwbakteryjne, etakrydyna, miejsce zmienione chorobowo, nadzór lekarski, nasilenie objawów, nasilenie zmian chorobowych, ograniczenie wiekowe, okład, opatrunek, płyn na skórę, postać farmaceutyczna, przymoczka, Rivanol, Rivanolum, Rivel, rywanol, skuteczność leczenia, stężenie substancji czynnej, stosowanie miejscowe, wywiad medyczny, żel leczniczy, zmiana leczenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rywanol 0,1% 0,1%
Lek Rywanol 0,1% zawiera 1 mg etakrydyny mleczanu jednowodnego w 1 g płynu i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Preparat ma postać przezroczystego, żółtego płynu i stosuje się go wielokrotnie w ciągu doby, w formie przemywań, okładów, przymoczek lub płukań na zmienione chorobowo miejsca. Zaleca się aplikację bezpośrednio na zmiany skórne, z użyciem jałowych materiałów opatrunkowych w przypadku okładów, oraz unikanie kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Przed aplikacją należy dokładnie oczyścić skórę, a podczas wywiadu medycznego zwrócić uwagę na ewentualne uczulenia na etakrydynę mleczanu jednowodnego oraz możliwe interakcje z innymi preparatami miejscowymi stosowanymi przez pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas borowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas borowy (Acidum boricum) jest stosowany miejscowo w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak roztwory, maści i pudry, o stężeniach od 30 mg/g do 10 g/100 g. Dawkowanie zależy od preparatu i nasilenia objawów, zwykle od 1 do 3 aplikacji na dobę. Przykładowo, roztwory stosuje się 2-3 razy dziennie, maści takie jak Maść borna Aflofarm (10%) i Gemiderma (5 mg/g) aplikowane są 1-2 razy na dobę, a Homeoplasmine (4 g/100 g) 1-3 razy dziennie. Preparat Afronis (3 g/100 g) zawierający dodatkowo rezorcynol, lewomentol i tymol, stosuje się 1-2 razy na dobę u osób powyżej 12 lat. Puder Antypot (100 mg/g) zaleca się stosować 1-2 razy dziennie przez 7 dni. Terapia powinna być krótkotrwała, a w przypadku braku poprawy po 3 dniach stosowania Gemidermy konieczna jest konsultacja lekarska. Wszystkie preparaty są przeznaczone wyłącznie do użytku zewnętrznego, miejscowo na skórę, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności, np. dokładnym oczyszczeniu i osuszeniu skóry przed aplikacją.
Antypot, Borasol, Gemiderma, Homeoplasmine, kwas borowy, kwas salicylowy, lewomentol, maść borna, płyn Afronis, populacja pediatryczna, postać farmaceutyczna, preparat farmaceutyczny, produkt leczniczy, przymoczka, puder na skórę, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, rezorcynol, roztwór, roztwór na skórę, substancja czynna, tymol, wchłanianie systemowe