chód kaczkowaty

Chód kaczkowaty (waddle gait) to charakterystyczny sposób poruszania się, w którym pacjent wykazuje kołyszący się, szeroko rozstawiony chód przypominający kaczenie. Jest to objaw występujący w różnych schorzeniach neurologicznych i mięśniowych.

Najczęstszą przyczyną chodu kaczkowatego jest osłabienie mięśni obręczy miednicznej i biodrowej, zwłaszcza mięśni pośladkowych (przede wszystkim pośladkowego średniego), które odpowiadają za stabilizację miednicy podczas chodu. W wyniku ich dysfunkcji dochodzi do opadania miednicy po stronie przeciwnej do kończyny obciążonej, co wymusza charakterystyczne przechylanie tułowia w stronę kończyny podporowej.

Chód kaczkowaty występuje w wielu schorzeniach, takich jak dystrofie mięśniowe (szczególnie dystrofia Duchenne’a i Beckera), miopatie zapalne, zaawansowana choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych, wrodzona dysplazja stawów biodrowych oraz uszkodzenia nerwu kulszowego. Może być również objawem przejściowym u dzieci z opóźnionym rozwojem motorycznym.

Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, ocenę siły mięśniowej, badania obrazowe stawów biodrowych oraz często badania elektromiograficzne. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, a rehabilitacja ruchowa stanowi istotny element postępowania terapeutycznego, niezależnie od etiologii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl