dyssynergiczna defekacja
Dyssynergiczna defekacja (DD) to zaburzenie funkcjonalne jelita grubego, charakteryzujące się nieprawidłową koordynacją między mięśniami przepony miednicy a mięśniami brzucha podczas próby wypróżnienia. Pacjenci z tym zaburzeniem wykazują paradoksalny skurcz lub niewystarczające rozluźnienie mięśni dna miednicy podczas parcia, co prowadzi do utrudnionego opróżniania odbytnicy.
Dyssynergiczna defekacja jest jedną z najczęstszych przyczyn przewlekłych zaparć czynnościowych, dotykającą około 40% pacjentów zgłaszających się z tym problemem. Diagnoza opiera się na kombinacji badań, w tym manometrii anorektalnej, testu wydalania balonu, defekografii oraz elektromiografii powierzchniowej mięśni dna miednicy.
Leczenie dyssynergicznej defekacji obejmuje głównie terapię behawioralną, w szczególności biofeedback, który wykazuje skuteczność u 70-80% pacjentów. Trening ten polega na nauczeniu pacjenta prawidłowej koordynacji mięśni podczas defekacji. Uzupełniająco stosuje się modyfikację diety, odpowiednie nawodnienie oraz czasami farmakoterapię. W niektórych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaparcie u dzieci – Patofizjologia i mechanizm
Zaparcie czynnościowe u dzieci, stanowiące około 90-95% przypadków, jest wynikiem wieloczynnikowej patofizjologii, w której kluczową rolę odgrywa mechanizm wstrzymywania stolca po bolesnym wypróżnieniu. Ten mechanizm prowadzi do przedłużonego zalegania kału w odbytnicy, co skutkuje jej rozszerzeniem (megarectum), zmniejszeniem wrażliwości sensorycznej, osłabieniem perystaltyki i odruchu defekacji. U 25-69% dzieci z zaparciami obserwuje się spowolniony pasaż jelitowy, a u niektórych zmniejszoną liczbę komórek Cajala, co dodatkowo zaburza motorykę jelita grubego. Czynniki ryzyka obejmują dietę ubogą w błonnik, niewystarczające nawodnienie, nadmierne spożycie mleka, brak aktywności fizycznej oraz nieprawidłowe nawyki toaletowe. Ponadto, zaburzenia neurorozwojowe, stres oraz dysbioza mikrobiomu jelitowego, charakteryzująca się m.in. zwiększoną obecnością gatunków Clostridium i Enterobacteriaceae, również wpływają na rozwój zaparć.
alergia na białko mleka krowiego, choroba Hirschsprunga, CMPA, dieta uboga w błonnik, dysbioza jelitowa, dyssynergiczna defekacja, enkopreza, hemoroidy, impakcja kałowa, komórki Cajala, megarectum, mięsień łonowo-odbytniczy, mikrobiom jelitowy, mukowiscydoza, niedoczynność tarczycy, oś mózgowo-jelitowa, szczelina odbytu, wstrzymywanie stolca, wypadanie odbytnicy, zaburzenie motoryki jelitowej, zaparcie czynnościowe, zaparcie u dzieci - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół samotnego owrzodzenia odbytnicy – Etiologia i przyczyny
Zespół samotnego owrzodzenia odbytnicy (SRUS) to rzadkie, łagodne schorzenie o złożonej i wieloczynnikowej etiologii, obejmującej przewlekłe zaparcia, nadmierne parcie podczas defekacji, wypadanie odbytnicy (wewnętrzne i zewnętrzne), nieskoordynowane skurcze mięśni dna miednicy, zwłaszcza mięśnia łonowo-odbytniczego, oraz miejscowy uraz błony śluzowej, np. w wyniku samodigitacji. Patogeneza opiera się na przewlekłym urazie błony śluzowej i niedokrwieniu, spowodowanym m.in. uciskiem przez zwieracz odbytu i wgłobieniem odbytnicy, co prowadzi do rozciągnięcia naczyń podśluzówkowych i owrzodzenia. U około 82% pacjentów obserwuje się dyssynergię defekacji, potwierdzoną nieprawidłowymi wynikami testu wydalania balonu (BET) i zaburzeniami relaksacji odbytu. Charakterystyczne cechy histopatologiczne to włóknienie mięśniowe blaszki właściwej, pogrubienie błony mięśniowej śluzówki oraz zniekształcenie krypt, co jest kluczowe w diagnostyce różnicowej z nowotworami i nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit.
anizm, badanie endoskopowe, błona śluzowa odbytnicy, dyssynergiczna defekacja, intussuscepcja, koagulacja plazmą argonową, mięsień łonowo-odbytniczy, mięśnie dna miednicy, nadwrażliwość odbytnicy, niedokrwienie, niedokrwienie tkanki, nieswoista choroba zapalna jelit, parcie podczas defekacji, procedura Delorme’a, proktektomia kroczowa, przewlekłe zaparcia, rektopeksja, skurcz mięśni dna miednicy, środek przeczyszczający, test wydalania balonu, wgłobienie odbytnicy, włóknienie mięśniowe, wypadanie błony śluzowej odbytnicy, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zespół samotnego owrzodzenia odbytnicy, zwieracz odbytu