terapia hipolipemizująca

Terapia hipolipemizująca to leczenie mające na celu obniżenie stężenia lipidów we krwi, przede wszystkim cholesterolu całkowitego, frakcji LDL-cholesterolu, a także trójglicerydów. Jest to istotny element prewencji i leczenia chorób sercowo-naczyniowych na podłożu miażdżycy.

Podstawowymi grupami leków hipolipemizujących są statyny (inhibitory reduktazy HMG-CoA), fibraty, leki wiążące kwasy żółciowe, inhibitory wchłaniania cholesterolu (ezetymib), inhibitory PCSK9 oraz kwas bempediowy. Statyny stanowią leki pierwszego wyboru ze względu na udowodnioną skuteczność w redukcji incydentów sercowo-naczyniowych.

Intensywność terapii hipolipemizującej ustala się indywidualnie, zależnie od całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta. U osób bardzo wysokiego ryzyka (np. po przebytym zawale serca) dąży się do obniżenia LDL-cholesterolu o co najmniej 50% wartości wyjściowej i osiągnięcia docelowego poziomu poniżej 55 mg/dl, a nawet poniżej 40 mg/dl u pacjentów z nawracającymi incydentami sercowo-naczyniowymi.

Oprócz farmakoterapii, istotnym elementem leczenia hipolipemizującego są modyfikacje stylu życia: dieta niskotłuszczowa, aktywność fizyczna, normalizacja masy ciała, zaprzestanie palenia tytoniu oraz ograniczenie spożycia alkoholu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lipidowymi, szczególnie rodzinnymi hipercholesterolemiami, może być konieczne stosowanie aferez lipoprotein.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl