prewencja sercowo-naczyniowa

Prewencja sercowo-naczyniowa obejmuje szereg działań mających na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy niewydolność serca. Dzieli się na prewencję pierwotną (zapobieganie wystąpieniu choroby u osób zdrowych) oraz wtórną (zapobieganie progresji choroby u pacjentów z już rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową).

Kluczowym elementem prewencji sercowo-naczyniowej jest identyfikacja i modyfikacja czynników ryzyka. Do najważniejszych należą: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe, cukrzyca, palenie tytoniu, otyłość, niewłaściwa dieta, niska aktywność fizyczna oraz stres. Ocena globalnego ryzyka sercowo-naczyniowego z wykorzystaniem skal (np. SCORE, Framingham) pozwala na stratyfikację pacjentów i dostosowanie intensywności działań prewencyjnych.

W zakresie interwencji farmakologicznych w prewencji sercowo-naczyniowej stosuje się głównie statyny (w celu redukcji stężenia cholesterolu LDL), leki przeciwnadciśnieniowe, kwas acetylosalicylowy w wybranych grupach pacjentów oraz metforminę u osób z cukrzycą. Równie istotne są interwencje niefarmakologiczne obejmujące zmianę stylu życia: dietę śródziemnomorską, regularną aktywność fizyczną (minimum 150 minut tygodniowo), utrzymanie prawidłowej masy ciała, zaprzestanie palenia tytoniu oraz ograniczenie spożycia alkoholu.

Nowoczesne podejście do prewencji sercowo-naczyniowej akcentuje znaczenie kompleksowych programów rehabilitacji kardiologicznej oraz multidyscyplinarnego podejścia z udziałem lekarzy różnych specjalności, dietetyków, fizjoterapeutów i psychologów. Skuteczna prewencja wymaga również aktywnego zaangażowania pacjenta oraz systematycznej oceny skuteczności wdrożonych działań.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl